Ten huize van…


Hok Harinck-Poelmans
Houtblookstraat 6
3600 GENK

Tel.: 089.24.44.25
GSM: 0475.53.54.45
E-mail: info@harinck-poelmans.be


*Ik hou van bergop… Afdalingen zeggen me niks…
*Na Perpignan begin ik mijn jonge duiven te leren
*Jaak Nouwen (Peer) is één van de meest nobele mensen die ik ken…
*China… Die mannen doen in ’t groot wat wij vroeger in ’t klein deden…


“ALS JE BARCELONA WINT, BEN
JE VOOR EEN PAAR WEKEN
GOD…”


(Roger Harinck)

GENK.- Roger Harinck heeft een vrouw, twee kinderen, twee kleinkinderen en zeven kweekkoppels. Harinck komt uit het vlas van Desselgem en West-Vlaanderen. Meer dan tweehonderd hectaren waren ze ooit rijk.
Erg veel tijd om te slapen was er bijna nooit. Want vlas was heilig in die dagen. Op zijn drieëntwintig besloot de familie Harinck dat zoon Roger maar beter zijn biezen zou pakken. Ze gingen in Limburg een fabriek opzetten. Spaanderplaten. En er moest tenslotte iemand zijn om de boel in de gaten te houden. Dat was Roger…
“-Ik herinner het nog allemaal als de dag van gisteren,” vertelt Roger. “Het was 1967… Ik kwam in Limburg aan, daar lag een stuk grond en daar zou die fabriek komen. Maar op dat eigenste moment was er niks. Ik had enkel mezelf en de plannen. En zonder mij verder veel vragen te stellen ben ik toen met enkele mensen aan dat zaakje begonnen.”

Maar vlas was toch puur Westvlaams. Waarom dan uiteindelijk voor Limburg kiezen…

“-Daar zat natuurlijk een filosofie achter moet ik toegeven… Op dat moment was Limburg haar mijnen aan ’t sluiten. En met mijnhout kun je – net als met vlas – spaanderplaten maken. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat wij met het hout van de mijnen onze vliegende start wisten te nemen. Ik ben onderhand met pensioen, de fabriek werd verkocht maar nog vandaag werken daar toch nog altijd honderd mensen. En het afgewerkte product heet nu meubelplaat.”

Harinck is niet vies van werken?

“-Helemaal niet. Ik heb het altijd graag gedaan. Ergens is ons dat simpelweg ingepeperd. Van jongsaf. Niet werken, geen eten. Ik vind dat trouwens nog altijd een nobele gedachte. En ik vergeet ook nooit hoe mijn vrouw hier honderden keren aan de fabriek is gekomen met wat extra boterhammen. Sorry, schat, ik kan niet naar huis komen. ’t Zal laat worden, weet je wel. Maar nogmaals: daar ga je niet dood van.”

Duiven dan…

“-Die zijn er altijd geweest en zijn ook nooit weggeweest. Zoals zovelen heb ik dat gegeven simpelweg opgepikt vanuit mijn jeugd in Desselgem. En natuurlijk heb ik die chronische ziekte ook meegenomen naar Limburg. Maar er bleef altijd één probleem: ik kon er maar de tijd aan besteden die vrij was. En soms was dat weinig moet ik toegeven.”

Fond is eigenlijk je liefde!

“-Zeg maar dat ik dat soort duivenspel geïmporteerd heb in Limburg ja… En tot nu is dat aardig meegevallen al zeg ik het zelf.”

Harinck is een “grote” kleine melker eigenlijk…

“-Zo mag je dat zeggen ja. Mij ga je nooit met dertig duiven ergens zien aankomen. Omdat ik ze a) niet heb ten eerste en b) geloof ik niet dat iemand dertig cracks op zijn kot kan hebben. Ik ben daar vrij rechtlijnig in.”

Wat is je huidige bestand, Roger?

“-Ik ben het seizoen begonnen met zeventien oude weduwnaars. Ik heb er nog tien. Ik ben gestart met zestien jaarlingen en daar zitten er ook nog tien van. Plus nog één duivin om mee te spelen. Voor de rest zitten hier (schrik niet) zeven koppels kwekers en tot nu heb ik negenenveertig jonge duiven geringd. Neen, ik kweek nooit vroeg. Mijn jonge duiven zijn doorgaans zomerjongen en die worden amper goed geleerd. Aan spelen met jonge duiven hecht ik geen enkel belang. En ouderwets als ik ben hou ik ook soms een handje late jonge duiven. Echt waar: het gros van mijn jonge duiven wordt pas geleerd na Perpignan. Met die laatjes van vorig jaar ben ik nu bezig.”

Zelfs jaarlingen speel je niet echt gezwind…

“-Ik speel ze niet echt veel maar ze moeten wel hun stiel leren. Ik geef ze mee, ik zie hoe ze thuiskomen en het durft ook al eens voor te vallen dat mijn schoonzoon ze in zijn kofferbak stopt als hij ergens onderweg is. Chris, bedoel ik dan…”

Hoeveel tijd stop je in die duiven?

“-Een uur of twee, drie zeker. Mijn vrouw en ik stoppen alleszins veel meer tijd in onze twee kleinkinderen dan in duiven. Poetsen en kuisen probeer ik ook elke dag. Maar dat is waanzin bij momenten. Ik neem dan onze Sverre mee. Twee jaar en een sjik… Hij gooit evenwel meer stront terug in het rond dan ik bijeen kan krijgen. En voederen doet hij ook graag. En ‘k moet zeggen: hij geeft heel veel met zijn kleine handjes. Maar dat maakt allemaal weinig uit. Alleen op het kot van mijn oude duiven, van mijn vliegers is het voor hem verboden toegang. Dat is tenslotte het enige domein wat hier belangrijk is.”

Uw sportieve filosofie klinkt ook heel anders dan bij de meeste liefhebbers…

“-Dat is zo. En misschien gaan velen mij raar vinden. Maar Harinck is niet echt geïnteresseerd in een simpele prijs. Als ik ga, wil ik kop spelen, snap je. Of dat nu Dax is of Barcelona of Marseille of Narbonne: bij mij telt enkel top. Dat is althans de bedoeling.”

Harinck en grote manden en veel duiven: daar sleur je niet mee…

“-Doe ik niet aan mee neen… Pasop, ik respecteer best de mensen die dat op die manier wel proberen forceren maar diep in mij zit er iets dat zegt: op geen enkel hok zitten vijfentwintig toppers. Prijsvliegers misschien wel. Maar wat zie je dan… Die prijsvlieger van vandaag kan het morgen plots niet meer. En als die mensen aan het eind van de rit eerlijk zijn, gaan zij moeten toegeven dat uit die heel grote massa ook maar een paar betere duiven zijn gekomen. Want zo werkt duivenspel. Echte toppers: ze zijn en blijven schaars éh…”

Succes, zeg jij, zit in de soort en de genen. In wat mensen ras noemen.

“-Goeie duiven komen bijna altijd uit goeie familie. Zo blijkt mijn combinatie Reynders met die Nouwen-Paessen-duiven echt wel geslaagd ja. Bij Jaak Nouwen heb ik – echt waar – het lotje uit de loterij mogen trekken. Ik haalde daar het beste en Jaak heeft mij het beste gegeven. En dat is gelukt. En na een eind zie je dan plots dat alles in die ene familie gaat zitten. Een familie die terug gaat tot Catrysse, Matterne en zelfs Jef Carlens nog. Maar daar zit ook nog altijd de kracht van Jaak Nouwen. Tussen haakjes: Jaak is één van de meest nobele mensen die er in duivenland rondlopen.”

Maar af en toe zul je toch ook wel eens experimenteren. Gezien je kleine kweekfamilie…

“-Sporadisch doe ik dat ja. Maar echt veel beter dan wat ik zelf heb, komt er zelden uit. Soms wel eens een ééndagsvlieg maar zelden duiven die bestendigen. En dan ruim ik alles maar op. Ook om mijn eigen familie niet te beschadigen. Veel mensen halen duiven bij en na een eind is hun eigen basis zo vervreemd tot ze niet meer terug kunnen. Dat is in duivenspel soms levensgevaarlijk.”

Jij was ooit nog nationaal fondkampioen van België maar mag ik zeggen dat Barcelona toch wel het toetje was?

“-Dat mag je zeggen ja… Hoewel elke topprestatie op zich de moeite loont. Met dat verschil dat Barcelona de mensen het meest beroert. Daar wordt ook niet meewarig over gedaan. Voor Barcelona bestaat een breed respect. En als je dat dan kunt winnen, ben je natuurlijk een beetje god voor een paar weken. Ik zou liegen als ik zeg dat het een mens niks doet. Maar één seizoen later is het toch opnieuw orde van de dag.”

Wat betekent duiven verzorgen voor Roger Harinck…

“-Moeilijke vraag. Ik hou van goed voer zonder mij vast te pinnen aan een merk ofzo… Ik heb verder weinig met medicatie terwijl ik wel – zoals iedereen – wat extra’s geef tegen dat ik denk dat het nodig is. Wat extra vitaminen soms, wat electrolyten. Maar het allerbelangrijste vind ik nog steeds duiven observeren. Ze in de gaten houden… Hoe ze trainen, hoe ze zich gedragen. Hoe ze thuiskomen. En niet onbelangrijk: ze moeten goed in de hand voelen. Zacht en proper en vurig. Duiven in conditie zie je ook zwellen. Dat is dan wel typisch duiventaal maar zo is het wel. En als er voorts toch iets compleet fout zou gaan, heb ik altijd dierenarts Vincent Schroeder achter de hand. Een vakman al zeg ik het zelf…”

Hoe selecteer je aan het eind van een seizoen?

“-Omdat ik zo weinig duiven heb, is dat hier tuurlijk een stuk makkelijker. Krawaten geef ik geen kans en voor het overige hou ik mij bijna altijd in de buurt van mijn beste familie. Ook als ik jonge duiven richting jaarlingen breng. In veel gevallen zit daar altijd heel veel familie samen. Uit zonen of dochters van het betere werk doorgaans. Maar het moeten ook wel duiven zijn. Zij moeten alles hebben op zicht en in de hand. Iemand met één been gaat ook nooit de Ronde van Frankrijk winnen, snap je…”

Zwaar werk blijft je alsmaar fascineren!

“-Daar wil ik mijn mannetje proberen staan ja… Ik hou van bergop. Ik hou van klimmen. Niet van afdalen. Ik vind ook dat de prestatie van een duif iets moet voorstellen. En voor het overige gun ik iedereen zijn pleziertjes.”

Harinck-Poelmans: nog heel veel Westvlaams maar toch ook Limburg. Ex-fondkampioen, ex-Barcelonawinnaar en elk jaar goed voor enkele straffe nummers.
“-Ik ben content als het mijn familie goed gaat,” zegt hij. “Pasop, ik koester nog altijd mijn jeugd en ik heb erg veel problemen als ik kinderen zie of hoor die niet meer weten dat melk van koeiën komt. Maar we zitten vandaag in zo’n veel te snelle wereld. Het is bijna niet meer bij te benen. Ik zegde het al: wij bewerkten in mijn jeugd tweehonderdvijftig hectare vlas. Nu ben je klein met tweeduizendvijfhonderd hectare. Na Vlaanderen heb ik Schotland zien groeïen. Alles weg. Vandaag is het China. Daar wordt het leeuwenaandeel van alle linnen geweven tegenwoordig. Geen oud weefgetouw of ze kopen het allemaal op. Ik durf te wedden dat je hemd en je broek bijna zeker in China geweven is. En het gaat daar nog veel groter worden. Die mannen doen in ’t groot wat wij in ‘t klein deden vroeger.”



Actueel 
» Bourges: duiven slimmer dan de liefhebber...

» De Kantlijn: zwaluwen belangrijker dan mensen

» Mit Van Hove speelt onder een schuilnaam...

» St. Vincent tegen het licht gehouden

» Gust Cristiaens recht voor zijn raap...


vakantievilla Spanje