We vliegen weer

30 mei: Bourges en Limoges...

 

Vliegers vliegen niet, treinen rijden niet en enig dopingsreglement is nog altijd niet aangepast...

In Halle-Booienhoven woont een hele familie vol schone mensen...

374.000 euro (alles samen) voor kinderen met een "mankementje" in Diepenbeek...

Hoed af en een dikke merci!

 

HERBOTS: ZWARTE KOFFIE EN

GROENE MICHEL... ZIJ ZIJN MIJN

LICHTPUNT IN DEZE BIZARRE

TIJDEN.

 

Ik wil nu echt niet de flauwe plezanterik uithangen. En nog minder één of ander slachtoffer. Toch vraag ik mij in gemoede af in wat voor apenland wij eigenlijk wel wonen. Brussels Airport ofte Zaventem ligt sinds deze morgen plat. Onze nationale luchthaven. Reden: bij het luchtverkeer is "den elentriek" uitgevallen. En ja, ze hebben daar wel voldoende noodgeneratoren. Maar nu komt het: ze werken niet. Er is geen enkel leven in te krijgen... Nazicht, onderhoud: hoe lui en vadsig kun je zijn. Hoe totaal onverantwoord mogen en kunnen politieke beunhazen met hun werk (ja, werk) omspringen... Dat zo'n zaken in Timboektie kunnen gebeuren, of ergens diep in de brousse van Swasiland: daar valt nog in te komen. Maar in Brussel? De "kartonnen" hoofstad van dit land en van Europa. Asjeblief, vertel het vooral niet verder... Maar ja, waar houdt het op. Vanavond tot morgenavond leggen ze ook het treinverkeer lam en plat. Trek uw plan, beste reiziger. En zie dat ge er geraakt... Mensen moeten naar hun werk, jongeren hebben zo'n beetje overal examens. Daar maken ze zich bij "den ijzeren weg" allemaal niet echt zorgen over. Machinisten en kaartjesknippers willen opslag. Eerst oompje en dan oompjes-kinderen weet je wel. Wat maakt het uit dat de economie en een land in de soep draait... Luiheid mag iets kosten toch... En verder hebben alle ministers minstens één auto en twee chauffeurs. En ook nog een kleintje voor hun vrouw om naar de kapper te rijden. En naar "de" fitness.

Chaos en miserie: er lijkt geen stoppen meer aan. In het centrum van "koekenstad" Antwerpen brulde deze morgen een vent tegen zijn vrouw: ik zal eens leren hoe ge moet vliegen... En hij kieperde datzelfde vrouwmens promt door het raam. Eerst een mes, toen een duikvlucht: dood uiteraard... En dit is nog maar een halve bladzijde uit een paar uren Belgische vaderlandse geschiedenis van vandaag. Begin je nu te snappen waarom veel mensen liever in hun bed zouden blijven liggen? Maar dat kan dan weer niet. En al zeker niet bij duivenmannen. Zij moeten vandaag en morgen "korven". Limoges en Bourges. Van een beter, veiliger dopingsreglement: neen, geen spoor voorlopig. De risiko's blijven. Twee jaar schorsing, tot 250.000 euro boete bij een verkeerde plasbeurt. Op de duur zou een mens van pure woede zowaar nog gaan gokken bij de jongens van Bingoal. Met dit verschil: een betere en vluggere manier om je geld kwijt te raken is bijna niet te bedenken. Het lijkt mij eerder magere soep. En bovendien: wie heeft er nog geld na het inkorven? Te hoge kosten, amper iets te winnen. En verder veel te veel platte nul-streepjes op nationale poelebrieven. Eén troost toch: de meeste duivenmannen (oud als ze zijn) hebben gelukkig geen platte kinderen meer naar de peutertuin of de créche te brengen. Voor hen is de zoveelste dagprijsverhoging niet meteen aan de orde. Bovendien zijn er maar weinig zestigers en zeventigers die zich nog aan kinderen en luiers gaan wagen. Dat voordeel hebben we dan weer wel... Maar zijn er dan echt geen lichtpuntjes te zien in deze wat troebele dagen. Toch wel... Vorige Pinkstermaandag bijvoorbeeld. In Diepenbeek hebben de Herbotsen maar weer 81.200 euro cash en in contanten overgemaakt aan St. Gerardus. Het instituut waar Dries (zoon van Raf Herbots) een aantal jaren te gast is mogen zijn. Alles samen hebben de Herbotsen voor maar liefst 374.000 euro uit de brand gesleept in al die jaren. Ja, dat zijn schone dingen voor de mensen. Maar: ge moet het ook maar doen. Peetvader Filip Herbots mag dan nog wel alle dagen sloten koffie drinken en om en bij de twee volle pakken groene St. Michel "smoren"... Wees er maar zeker van: in Halle-Booienhoven woont nog een duivenfamilie met een heel groot hart... Filip, Jacqueline, Jo, Miet, Raf en Ann en nog wat meer aangetrouwde trouwboeken: het zijn en blijven schone mensen. Duiven mogen dan belangrijk zijn, mensen zijn het nog veel meer. En weet ge wat ik ze voor zaterdag echt wens: een eerste nationaal op Bourges, potverdekke. Van Hove-Uytterhoeven op twee... Als dankbaarheid een schone deugd is, mag het zo voor mijn part lopen...

Herbots is mijn lichtpunt in deze toch wel wat troebele en vreemde dagen! (27-5-2013)

 

Nederlandse, Belgische, Duitse en Poolse duivenringen: ze hangen in Marokko als een jachttrofee aan een touwtje... Echte pootringen...

Hoe komen ze daar aan?

Twee euro per stuk en per duif...

 

DUIVEN ALS VOER VOOR

DE VALKEN! HET HOORT

GEZOND EN LEKKER VLEES TE ZIJN...

 

Enkele weken geleden. Wat doen duivenringen (jawel, pootringen) als kralen rond de hals van Marokkaanse mannen? Duivenringen aan een touwtje. Foto's van deze mensen beginnen plots een soort eigen leven te leiden. En wat blijkt bij nader toezien? Het zijn, begot, ECHTE duivenringen. Geen namaak... Ringen zoals ze in duivenlanden als België, Nederland, Duitsland maar ook Polen officieel verdelen en verkopen om verse jonge duiven te ringen. Hoe komen ze daar aan? Waarom staan ze daar zo uitdagend mee te pronken? Geen idee. Het is en blijft één groot raadsel. Tot er plots Marokkanen zijn die met duiven spelen en enkele van deze mensen blijken te kennen. Maar nog steeds blijft de vraag: wat is de bedoeling? Nog wat later: duivenmelkers zijn het beginnen uitzoeken. Zoals ze wel meer dingen willen weten. Wie verzamelt nu in godsnaam zo'n soort zaken? Het hoge woord is gevallen... Het antwoord klinkt vreemd en mysterieus op het eerste gezicht. In de buurt van lossingsplaatsen zouden Marokkaanse "couriers" opdracht hebben gekregen om aan duiven te komen. Eén voorwaarde: het mogen alleen "vliegduiven" zijn. Prijsduiven. Want alleen dat soort duiven zijn fit en gezond en nergens besmet met van die vuile ziektes... Ze moeten uit de sport komen en ze moeten ook nog eens beschikken over een officiele en juiste pootring. De nationaliteit doet er niet toe. En dan zul je zeggen? Ge gelooft het zelf niet. Toch werd uit de biecht "geklapt". Alleen zijn er voorlopig geen staalharde bewijzen. Zo zou bij tijd en wijle in de haven en in de buurt van Sête een heel groot yacht aanmeren. Lang en duur. De eigenaar zou niet zomaar een gewone jongen zijn. Wel een steenrijke Marokkaan die zijn fortuin al lang niet meer kan tellen. En wat zou deze man doen? Hij houdt zowel thuis als aan boord VALKEN... Big falcons... Vogels met zo'n brede vleugelslag en met klauwen om schrik van te krijgen. Hij laat ze "temmen", hij speelt ermee. Een op het eerste gezicht eigenaardig hobby maar eigenlijk een hobby als elk ander... Mensen met veel geld en veel tijd: ze doen soms de raarste dingen. En wat wil nu het verhaal: die valken moeten nu één keer eten. En wat eten ze het liefst. Juist, duiven. Goeie en gezonde sportduiven. Vliegduiven uit wedstrijden... Nogmaals: de nationaliteit doet er niet echt toe. Als ze maar gezond zijn... Maar het kan nog veel straffer: zo zouden elk weekend tijdens de vliegseizoen twee "couriers" met elk een kleine bestelwagen een rondje maken om en bij de lossingsplaatsen. Ze spreken er dan de chauffeurs aan. Ze vragen ze duiven. Of ze spreken af op wat kilometers eerder. Op één of andere rustplek... Prijs per duif zou (?) twee euro zijn, vernemen we uit Marokkaanse bron. Het vlees is voor de valken en op die manier zouden de pootringen van veel van deze duiven in de buurt van Casablanca terecht komen. Nogmaals: enig echt bewijs is van dit soort mogelijke (?) praktijken is er voorlopig niet. De couriers doen in opdracht hun job. Wat ze onderweg mogelijk bedisselen? Wie zal het zeggen. En wie spreken ze aan? En zouden er chauffeurs van duiven zijn die voor twee euro per duif hun ziel aan de duivel verkopen? Zijn er mensen die voor een grabbelhandje drinkgeld het allemaal niet zo nauw nemen. Er zijn meer vragen dan antwoorden. Maar één ding is zeker: de valken moeten eten! En (nogmaals) er zijn voorlopig geen harde bewijzen. Alleen die pootringen op de foto's liegen niet. Ze moeten van ergens komen tenslotte...

En of ze bij de KBDB of in andere landen mogelijk weet hebben dan zo'n soort spelletjes? Wellicht niet. Elke beste duif is tenslotte in staat om nooit nog thuis te geraken. Dan denk je niet aan twee jongens met een bestelwagentje die de lossingsplaatsen bezoeken toch? Dan denk je als duivenmelker eerder aan "verongelukken". Pats ergens tegen één of andere hoogspanningskabel... Dingen die altijd kunnen gebeuren. Elke duif (hoe goed ook) kan elke week ergens het spoor bijster raken... Maar toch: uit maar weer Marokkaanse bron vernemen we dat er Marokkaanse duivenmelkers zijn die naar de eigenaar van zo'n ring een brief durven sturen. Om het eigendomsbewijs te vragen. En mogelijk een stamkaart als het zou kunnen. Of zo'n soort brieven ooit in de brievenbus bij Belgische liefhebbers zijn gevallen? Wie zal het zeggen...

Conclusie: zonder bewijs is en blijft het evenwel een heel merkwaardig verhaal. En hoe kun je als sportbond zo'n geruchten (?) op echtheid controleren? Vliegduiven als voer voor de valken? Dat kan dan weer wel... Elk hobby is tenslotte een hobby. En laat ons toch vooral bidden en hopen dat convoyeurs en/of chauffeurs van duiven toch niet gaan ingrijpen in onze sport. Voor twee euro per duif... Zeg dat het niet waar is. Maar wat doen die gasten met hun bestelwagentje in de buurt van plekken waar duiven gelost worden? Wat valt daar te rapen? (26-5-2015)

 

Kanshebbers en kampioenen kijken dezer dagen naar elk weerbericht...


DE WIND: NIKS ZO

BELANGRIJK!

 

Ik zit achter de geraniums. Met mijn rechterpoot omhoog. Operatie geslaagd, zegden ze in het ziekenhuis.  Als bewijs dat ze niet voor niks aan mijn enkel hebben liggen prutsen, kreeg ik een plastic zakje mee. Daarin een verwrongen titanium-plaatje en zes "echte" vijzen. Botten en breuken en beenderen: ze repareren ze tegenwoordig op een Ikea-manier. Maar niet getreurd. Dokter en chirurg Dirk Willemen liet gelukkig weten dat ik tegen Bourges van zaterdag weer min of meer normaal ga kunnen stappen. En als de pijn niet te harden zou zijn, is er nog steeds Dafalgan Forte... Ik heb er ééntje geslikt: ik ben tenslotte niet echt een "pillenman". Slecht voor mensen, slecht voor duiven. Deze morgen: ik was nog bezig mijn gazet te lezen toen drie keer na mekaar de telefoon ging. Aan de andere kant wilden Westvlamingen weten uit welke hoek hier de wind waaide. Een heel klein beetje West moet is vaststellen. Bijna niks. Eén van hen zegde prompt dat hij dan niet naar Bourges zou komen. Westvlamingen houden niet van "west"... Zij hebben het meer voor oost en noord en wind op kop. Wind en nationaal duivenspel: mensen volgen het kennelijk dag aan dag en op de voet. In West-Vlaanderen hebben ze een heilige schrik van de "achterkant" en van snelheden die te hoog liggen. Ze willen niet met hun neus tegen de muur lopen. Want zo gevoelig ligt het tegenwoordig allemaal. Falen is voor velen geen optie. Van nu tot donderdagmiddag gaat niks zoveel bekeken worden dan de weerberichten. Niks zo populair dan het weer dezer dagen. Het is een wezenlijk onderdeel van onze sport geworden. Goeie duiven met de wind helemaal tegen kunnen bijna niet winnen. En ja dat speelt allemaal anno 2015... Maar dezelfde goeie duiven kunnen in het centrum van dit leuke land ook gewoon weggewaaid worden als duiven 1500 meter of meer durven doen. Duivensport (vooral nationaal) zal ten allen tijde een spel van de slappe koord blijven. Niks tegen te beginnen zeker? (26-5-2015)

 

Louis Mattheus (Baal), Veulemans-Perilleux (Vissenaken) en Wilson Dekens (Zingem): zij wonnen Bourges en Limoges één jaar eerder...

Veel "grote" favorieten zitten op het puntje van hun stoel. Ze zijn er klaar voor...

Mag een mens dan geen klein beetje menselijkheid meer verwachten in deze veel te harde duivenwereld?

 

HET MOGE DUIDELIJK ZIJN:

TEN HUIZE VERVLOESEM IN

RIJMENAM SPELEN ZE ECHT

GEEN TONEEL!

 

AA. Gent is (verdiend) voetbalkampioen, de "stroppen" zijn in alle staten. Kampioen zijn is plezant. Olifantje Q is dood en naar de hemel en lach niet: ze willen werklozen gaan inzetten als seingever voor de koers. Ze hebben anders toch niks te doen. Heel triest is het vorige week de drie kinderen van schrijver Jef Geraerts vergaan. Ze kwamen naar de crematie, ze moesten op de laatste rij gaan zitten. Waar ze onnozelaars (onder hen zelfs Tom Lanoy) hoorden zeggen wat voor een groot mens Jef Geraerts wel geweest is. Een wonderbaarlijk man. Een meesterlijke schrijver. Dat zo'n zelfde "klootzak" zijn drie "eigen" kinderen netjes onterfd had: geen woord... Hoeveel onmens kun je zijn? Je eigen vlees en bloed in de steek laten, ze nooit nog bekijken: dat noemen ze in de linkse kerk een belangrijk mens. Komaan... Wie zoiets doet en durft: ge moogt hem hebben ja. Mijnheerke Geraerts is en was simpelweg een "bullebak". Maar ja, zo'n dingen mag je nooit zeggen tijdens een crematie. Dode mensen zijn altijd goeie mensen. Jawadde!

Van goeie mensen gesproken: daar weet ene Patrick Vervloesem uit Rijmenam onderhand alles van. Twee jaar geschorst wegens doping. De schuld van "atropine". Patrick Vervloesem loopt erbij als een dood vogeltje. Zijn duiven zitten daar, soms mogen ze vliegen, soms niet. Verse ringen heeft hij dit jaar niet gekocht, hij heeft niet gekweekt. En voor de rest loopt hij maar wat rond het huis. Compleet en reddeloos verloren. Sinds zijn dopingschorsing is zijn vrouw (Bieke) zelfs nooit meer op één of ander hok geweest. Ze kookt nog wel soep, ze smeert nog wel een boterham. Maar dat is het dan. Het vrolijke leven is in Rijmenam een hel geworden. Een martelgang. Vervloesem is net als Panza mogelijk tegen een dopingsysteem gebotst wat niet werkzaam is. En waarvan ze het kind van de rekening geworden zijn. Een veel te zware rekening... Want wat zich in Rijmenam afspeelt: dat is echt geen toneel meer. Zou duivensport dan echt geen ziel meer hebben? Geen heel klein beetje menselijkheid... En wat moet je met een oude vader Vervloesem? Hij krasselt nog een beetje rond maar ook zijn laatste restje plezier is weg. Zijn schone oude dag is vandaag alleen nog maar tranendal... René Vervloesem schuifelt alleen nog maar richting avond elke keer. In een leven zonder doel. Weg plezier, weg alles...En ja, ik ben het met de dopingmensen helemaal eens als duiven gespeeld worden die overlopen van de cortisone, als ze gespeeld worden als liters antibiotica ze uit de neusgaten spuit... Maar dit: dit is heel andere koek. Dit is echt niet serieus meer. En vooral niet menselijk. Het is gisteren niet toevallig Pinksteren geweest. Wanneer komt de heilige geest? Zelfs duivenmelkers zijn toch maar gewoon mensen? En waarom durft niemand toe te geven dat er wellicht iets een klein beetje fout is gegaan met het hele systeem? Neen, Patrick Vervloesem is geen moordenaar en hij is ook geen verboden middeltjes gaan kopen via het internet in China of elders... Klaar, mogelijk zijn er dingen fout en mis gegaan maar dan is er normaal toch een aanwijsbare schuldige? Een oorzakelijk verband tussen doping en duivenmelker? Moet een mens wonden likken waar hij niks mee kan?

Komend weekend is er Bourges? En Limoges. Schone sport. Maar wel sport met een slagschaduw. Hoe zeker kun je nog zeker zijn van je eigen zaakjes? Gaan we op Bourges opnieuw alles samen 46673 duiven in koers krijgen? Meer? Of minder... 18390 stuks op Limoges? We gaan het zien... (25-5-2015)

 

LG (van komkom) gaat effekens buiten strijd zijn!

Zijn rechterenkel weigert dienst.


ER ZIJN KOSTEN AAN

DE MENS... HET IS

NIET ANDERS!

 

Tsja, LG zit mogelijkerwijs over een paar dagen in slechte papieren. Het looprekje, de krukken en de rolstoel staan al klaar. LG die alsmaar blijft beweren dat KV Mechelen (hij is er wild van) en duivenspel zo'n beetje de meest onbelangrijke hoofdzaken van deze wereld zijn, moet straks op tafel. En onder het (bekende) mes. Zijn rechterenkel weigert al een eind nog maar weinig dienst. Er zijn kosten aan. Zotte kosten maar wel kosten. Een constructiefout zullen we maar zeggen. Van vijf jaar geleden. LG die nog zijn eigen haar heeft, zet zich om de zes weken zo'n beetje op de kapperstoel. Bij Nancy, zijn buurmeisje. Honderachtentwintig meter voorbij zij huis. En omdat hij honderdachtentwintig meter een behoorlijk lange afstand vindt, rijdt hij met de auto naar de "coiffeuse". Wassen en knippen. Tot die ene en uitzonderlijke keer dat hij de vrolijke "jogger" wou uithangen. Hij ging te voet. En toen was er die "ramp van Kontich". Hij was amper zijn eigen deur uit, hij sloeg zijn enkel om. Dom en van wandelen weinig verstand. Krak,krak: alles aan diggelen, het spel dubbel gebroken. De foto's waren amper genomen en droog of LG lag al op de operatietafel. Hij kreeg een stuk ijzer ingeplant. Met zes roestvrije vijzen. Othopedische chirurgen zijn nu één keer handige kerels met bouten en vijzen en stangen, met zaag-, kap- en boormachines. Wat bleek: één van de vijzen is los gekomen. Ze zweeft tussen vel en tussen vlees. En 't zijn nu net die reparatiekosten die één dezer dienen gemaakt. Onder volledige narcose. LG heeft schrik van "in slaap doen". Het is tenslotte de bedoeling om nadien ook nog eens wakker te worden. Of hij zijn leveringsverzekeringspolis voor zijn vrouw gaat klaar leggen, wil hij niet zeggen. Maar van het mes en van chirurgen en van ziekenhuizen heeft hij al heel zijn leven een hemelse schrik. En op de trubune van KV Mechelen gaat hij dit seizoen ook niet meer geraken. Het gaat een eind sukkelen worden. Mogelijk ook nog plaaster voor een eind. Zijn testament of zijn erfenis: daar wil hij ook niks over kwijt. Zo'n vaart zal het allemaal wel niet lopen zeker? Maar wie gaat de vijf ezels in de wei voederen? Met de regelmaat van een klok krijgen ze immers uit de hand één na één een ferme boterham. Glutenvrij brood. Goed voor hart en bloedvaten en voor de gezondheid van mens en dier...

Waarmee wel alleen maar willen zeggen dat we LG mogelijk een eind gaan moeten missen op deze plek. Van zodra de meeste kosten gemaakt zijn, zal het wel weer lukken. Een tekst tikken en hem op het wereldwijde internet gooien, doe je tenslotte nog altijd met je tien vingers. Niet met je geöpereerde enkel toch? Wij wensen LG alleszins het beste. Maar wat is het beste als je als een pelikaan nog effen op één poot moet "hinkelen". Van pijnstillers wil hij niet weten. Wielrenners vallen hierdoor van hun fiets terwijl voetballers MET pijnstillers de meest open kans om de haverklap in de tribune trappen. Zegt LG: ze zouden beter één Stella drinken voor de koers of voor de match. Zouden er duivenliefhebbers zijn die mogelijk hun duiven ook vol proppen met pijnstillers? Zeg nooit nooit! (FS - 18-5-2015)

 

De HERBOTS(-en) nodigen uit...

Afspraak in Diepenbeek op Pinkstermaandag...

Nog één keer alles uit de kast voor ST. GERARDUS!


NIKS ZO SCHOON DAN

DE GLIMLACH VAN

EEN KIND!

 

Uiteraard is doping in onze sport een "dik" probleem. En natuurlijk kan het niet dat je als liefhebber door "gaten" in het reglement in de piepzak zou terecht komen. Zwaar beboet worden. Om op deze manier aan de bedelstaf te geraken. Uiteraard mag een mens al eens vloeken bij slechte vluchten en foute lossingen. Niet overal schijnt de zon even gelijk. Ook de wind maakt soms met duiven gekke sprongen. En dan, ja dan begint doorgaans het "spelleke". Onvrede, een beetje miserie, net naast de prijzenkast gevallen. Maar denk ik dan: het is maar duivensport. De meest belangrijke bijkomstigheid die bestaat... En als ik dan deze morgen opnieuw mag vernemen dat Raf, Filip, Miet en Jo (plus heel de verdere familie) HERBOTS nog één keer alles uit de kast wil halen om ST. GERARDUS in Diepenbeek een "dikke" cheque kado te doen, tsja, dan weet ik het wel... Er is meer dan duiven alleen. Zo zorgt en verzorgen meer dan tweehonderd personeelsleden ten huize St. Gerardus 160 jonge mensen met één of ander "mankementje"... Dag aan dag, week aan week. Met maar één bedoeling. Zelfredzaamheid en een gelukkig leven. Blinkende ogen richting het jonge leven. Dit soort jonge mensen: maak er geen "invaliden" van. Ze zijn veel meer. Maar ja, ze hebben aandacht nodig, zorg en school en hulp... En handen aan het bed en aan de rolstoel. Geen glimlach snijdt dieper dan van een jong iemand met een "mankementje". En daar gaan ze bij de familie HERBOTS in Velm en in Halle-Booienhoven nog één keer vol voor.

Dries, de zoon van Raf, heeft ooit een aantal jaren bij St. Gerardus mogen slijten. En ja, we hebben hem mogen kennen. Slim "bazeke", stevig bij de pinken, zot van STVV. Eén en al "kanarie". Maar er was dat onnozele mankementje waarmee het in 2012 finaal is mis gegaan. Dries is toen gegaan. Een klap, verdriet en nog altijd hartepijn. Maar één ding kon nog net. Vanuit zijn rolstoel heeft Dries Herbots op de valreep nog een laatste check van zomaar eventjes 145.000 euro kunnen en mogen afgeven aan ZIJN school, aan ZIJN Gerardus in Diepenbeek. En komende tweede pinksterdag, op MAANDAG, 25 mei willen de Herbotsen er nog één keer heel hard voor gaan. Met een duivenhappening willen en hopen ze nog één keer heel veel geld in te zamelen voor Gerardus en de goeie zaak. Bieden op een duif, een duif kopen: alles kan... Het aanbod en het kampioenenlijstje kun je vinden op www.herbots.com... En één ding is zeker: het gaat om centen voor St. Gerardus in Diepenbeek. Geld dat ze daar heel goed gebruiken en besteden. Ten huize Herbots hopen ze nog één keer hoog en schoon te scoren. Puur uit het hart gaan ze met zijn allen in Diepenbeek voor een VETTE check. Zij weten tenslotte hoe liefdevol en hoe schoon Gerardus tot het laatst met Dries is om gegaan... En ja, waarom zouden we op Pinkstermaandag niet efkens voor de goeie zaak naar Diepenbeek koersen? Een pint drinken, een lotje kopen of een duif-voor-de-goeie zaak...De Herbotsen zullen je er van harte ontvangen. Ze hebben er nu één keer een goeie reden voor. En ze weten waarover ze spreken. Dries is er jaren prachtig verzorgd en schoon opgevangen... Net als al die 159 andere kinderen met dat ene mankementje.

De HERBOTSEN: ze nodigen uit. En ze danken U nu al bij voorbaat.  Duiven voor de BESTE zaak. Een happening met een hart!

MAANDAG, 25 MEI 2015 (om 14 u gaan de deuren open)

 

SPORTHAL PROVINCIALE SECUNDAIRE SCHOOL

Stationstraat 36 - 3590 DIEPENBEEK

Duivenhappening en VERKOOP: aanvang 15 u.

www.herbots.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Actueel 
» Bourges: duiven slimmer dan de liefhebber...

» De Kantlijn: zwaluwen belangrijker dan mensen

» Mit Van Hove speelt onder een schuilnaam...

» St. Vincent tegen het licht gehouden

» Gust Cristiaens recht voor zijn raap...


vakantievilla Spanje