WWW.KOMKOM.BE

                                          ll.geerts@hotmail.com

 

Crisis of niet: ik blijf het leven lief hebben. Zeker zo lang het nog kan duren...

Ik geef toe: ik heb maar één afwijking en dat is duivensport...

De heilige Maagd Maria in plaaster staat bij mij op de zolder...

Heel veel gekker kan bijna niet!

 

            IK BEN DAN MISSCHIEN DE ENIGE

              ONNOZELAAR DIE ZICH ZORGEN

                    MAAKT OM ACHTELOOS,

             ACHTERGELATEN HOUTKRULLEN... 

 

                                             Hoe het straks met Griekenland gaat gaan? Ik weet het niet. En de Grieken weten het ook niet. De doorsnee burger zit er op het tandvlees. Wedden en lonen worden er nog steeds zwaar gekort. Gedaan met de luxe en het schone leven. En wie heeft schuld? Neen, niet de man of vrouw in de straat. Wel de politiek. De "zakkenvullers" hebben het er naar gemaakt... Spanje is een beetje een zelfde verhaal. De socialisten hebben simpelweg de kassen leeggemaakt, de banken hebben maar iedereen onbetaalbare leningen verstrekt: het land is compleet kapot. Met achthonderd euro per maand valt niet te leven. Juist: de schuld van de politiek.

Maar ook in België en in Nederland loopt het niet echt op wieltjes. In Holland zijn er vandaag duizenden mensen die niet meer simpelweg naar de tandarts kunnen. Vijfenendertig euro consult: het is te duur. De ziekteverzekering te hoog. De handel en wandel van de economie is er stil gevallen. Dat heet recessie. Weg groei en het schone leven. De schuld van een te hoge staatsschuld. De schuld van de politiek. In ons eigen Belgische vaderland ziet er ook niet zo best uit. Ook hier hebben politiekers ons de das om gedaan. De kunst van schuld maken, is de strop rond de nek van mensen. Eén miljoen mensen werken in ons vaderland bij de staat. Dat is één op tien. En als je bovendien weet dat veertig procent daar ook nog eens overbodig niks zit te doen, is het duidelijk. Naar de kloten... Sossen, tsjeeven en liberalen: ze hebben allemaal grandioos gefaald. Tienduizenden mensen zitten in mijn land op politieke stoelen die niks brengen. Geen rendement tot geen enkel diensbetoon. Gisteren nog Rerum Novarum gezien. Vakbonden, ziekenkassen, vrouwengildes, kransjes van werknemers: compleet zinloos bijna. Ze zijn er nog alleen om zichzelf in leven te houden. Ze hebben geen enkele toegevoegde waarde, ze brengen niks. Maar dat zal wel politiek zijn zeker... Vriendjes aan het lijntje houden om stemmen te kunnen winnen. Postjes beloven om baas te kunnen blijven. Alleen: dit systeem werkt niet meer... Iemand als Dehaene mag er dan nog een dik boek over schrijven (zijn mémoires), hij is simpelweg een paljas die vierkant gefaald heeft. Iedereen armer, hij alleen rijker. Verstand nul. Dexia was zijn laatste kunstje. Het kost een volk miljarden... In normale omstandigheden worden oplichters in een normaal land berecht en achter de tralies gestopt. Maar niet in de politiek. Wie gelooft die mensen nog.

Een schoolvoorbeeld van galante politiek is dezer dagen een zekere mijnheer Crombez. Minister van fraudebestrijding. Hij wil een metser gaan vatten die voor en na zijn uren een "zwart" muurtje ergens recht zet. Een loodgieter die een "zwarte" kraan komt vervangen. De poetsvrouw die toevallig in 't zwart je broek strijkt: het mens moet beginnen beven... Er hangen tenslotte verschrikkelijke dingen boven haar hoofd, weet Crombez. Maar wat doet tegelijk zo'n zelfde onverlaat...  Hij laat de diamantwereld met miljarden naar Zwitserland lopen. Politiek haalt magistraten, onderzoekers en onderzoeksrechters van dit soort zaken... Laat ze maar doen. Dat heet mijnheerke Crombez. Auto met chauffeur. Niks meer. Veel blabla op televisie. Gelul van een lege doos... En ondertussen dendert de staatstrein alsmaar sneller richting ravijn. Verkiezingen zeg je? 2014... Al dit soort pipo's verdienen toch geen enkele stem. Tenminste als mensen met gezond verstand veel van dit soort zaken gaan wegen. Mensen gaan FOERT stemmen, hoor je dan. Op De Wever en op de N-VA... Schrikt daar iemand van? Wij alleszins niet... De klap zou wel eens heel hard kunnen aankomen. Mensen zijn niet gek. Dat is niet enkel de slogan van Mediamark...

En of we dan maar verder ongelukkig en zielig in een hoekje moeten gaan zitten? Neen, niet echt neen. Ik blijf het leven op mijn manier nog wel een eind lief hebben. Mijn gele, rode en oranje azalea's staan tenslotte prachtig in de bloei. Mijn vrouw zet meiklokjes op tafel en in mijn tuin liggen zeker zes koppels vinken met platte jongen. Ze kirren en ze klawieteren en ik geef ze zangzaad voor kanaries zoveel hun hartje lust. Versele staat er op de zak. En mijn vogels zijn gelukkig. En ik ook... In Spanje (ik ben een man van op en af ja...) zijn de rozen aan hun tweede bloem. De appelsienen voor december zijn nog maar een knikker groot maar de oogst gaat vruchtbaar zijn. Zo ook de olijven en de citroenen. Met water en zon en meststoffen kan een mens wonderen doen. En met een beetje veel snoeïen uiteraard. Echt waar: ik ben en blijf fier dat ik uit een boerenfamilie kom. Ik ken tenslotte mijn vak. En mijn plaats. Maar toch valt het niet allemaal altijd mee, durf ik te zeggen. Mensen zijn gauw jaloers. Terwijl ik mij toch maar gewoon bezig hou met simpele dingen. Maar misschien is het net daarom. Veel wat ik doe en eet is voor heel veel mensen te gewoon. Nogmaals: te simpel... Ik spring niet uit een vliegmasjien, ik spring niet van een toren of een brug, ik loop geen marathons meer... Ik doe gewoon gewoon. En dat vinden mens vreemd op de duur. En neen, ik ga niet meer naar nachtelijke danstempels en disco's... Ik draag geen oordopjes. En ik ga ook niet als een varken in de modder van festivals liggen. Ik weet wel beter.

De enige afwijking die mij verder ook nog wel eens in herinnering gebracht wordt, is mijn onnozele liefde voor duiven en sport. Dat laatste snappen mensen al helemaal niet meer. Koers, voetbal, formule één totdaar... Maar duiven, mijn lieve god. Die vent is gek hoor je dan. En dat kan. Ik heb afgeleerd het tegenovergestelde te bewijzen. Ik laat ze maar zeggen... Maar elk weekend opnieuw hoop ik dat het goed gaat gaan. Vierzon zaterdag bijvoorbeeld en zondag de eerste jonge duivenvluchten. Ik brand er nog net geen kaars voor, neen, ik ga nog niet voor het plaasteren beeld van onze Lieve Vrouw Maria zitten maar veel scheelt het niet... Trouwens (maar ook gek) ik ben nog altijd de gelukkige bezitters van zo'n heel groot Mariabeeld. Het staat op de zolder... In mijn jeugd stond het op de overloop van ons huis. Ik moest er elk weekend voorbij als we op de lappen waren geweest. Ze stond er maar ze heeft nooit iets gezegd. En toen ons moeder finaal het tijdelijke voor het eeuwige heeft verwisseld, heb ik aan onze gezinsleden gevraagd of iemand Maria moest hebben? Ze zegden allemaal neen. We zullen het wel naar de container brengen. Ik heb daar toen een stokje voorgestoken en zo is Maria-in-plaatser nog altijd één van mijn huisgenoten. Een oud wijwatervat heb ik op deze manier ook nog uit de brand gesleept. Niet dat ik zo katholiek ben maar mijn jeugd is en blijft mijn jeugd. Zo heb ik ook nog altijd de oude kweekboeken van mijn vader zaliger. Schriftjes van zeventig jaar oud. Van Bak 1 tot Bak 12... Zo gaan die dingen bij mij nu éénmaal. Gek? Misschien! En terwijl ik hier buiten naar de zon en de oleanders zit te kijken, ontdek ik dat er opnieuw zware en onheilspellende berichten inzake duivenspel op ons afkomen. Dorpen en steden en lossingsplaatsen dreigen...  Ze hebben overlast van stro in manden en van houtkrullen, zeggen ze. Dat is vuil en smerig. En wij kuisen die rommel kennelijk niet op als de duiven los zijn. Nooit gehoord van een straatkeerder misschien. Met stijve haren? Nooit gehoord van een blik en een vuilniszak. Chauffeurs van tegenwoordig: ja, ze zijn te lui om hun rug te krommen. Daar worden ze niet voor betaald, zeggen ze. Maar smeerlapperij achterlaten: dat wel...

Zou de wereld niet heel veel respect verloren zijn, denk ik dan. Wie dingen vuil maakt, moet ze ook opkuisen. Wat is daar mis mee? En als duivenchauffeurs daar hun voeten aan vegen, moeten ze maar naar "den dop". Punt uit... Ik zegde het al: ik kan erg veel missen soms. Behalve duivenspel... Maar misschien ben ik dan ook de enige mens die zich zorgen maakt om achteloos achtergelaten en vuile houtkrullen. Het kan dan ook niet. (18-5-2012)

 

Eind juni gaan ze bij de KBDB postjes uitdelen.

Maar eerst (heel belangrijk) een vergadering over de plichtenleer... Niemand mag dat zien, niemand mag dat horen. Zonder pers, laten ze weten...

In China of Myamar staan ze met democratie al net iets verder...

      

             NIEUWE BESTUURDERS MOGEN ALLEEN

               NOG NAAR DE VERGADERING KOMEN

                   MITS EEN PROPER ONDERLIJFJE.

                    DAT HEET PLICHTENLEER. WIE 

                              ZAL HET ZEGGEN?

 

                                   De verse KBDB-ploeg - zeg nu zelf - het is een bende hoogst eigenaardige "sjarels". Stel je voor: midden het seizoen houden de heren van "den bond" een nationale en statutaire vergadering. Ze gaan dat doen op woensdag 27 juni... Die dag gaan ze de leden van de promotiecommissie installeren. En ze gaan ook een voorzitter van klokken en konstateurs proberen vinden. Juist: midden van het seizoen. Veel eerder hadden ze wegens hun veel te drukke bezigheden geen tijd en geen ruimte. KBDB-bestuurder -moet je weten- is nu éénmaal een drukke baan. En heel belangrijk...

Onderhand zijn de vers gekozenen sinds januari onderweg. Maar een intentieverklaring is er nog altijd niet. Wat ze gaan doen en hoe ze dingen willen aanpakken: niet belangrijk. Hoe ze de tanende duivensport mogelijk palliatieve zorgen gaan willen toedienen: dat moet nog bedacht worden. Het jaar is tenslotte nog lang. Maar die 27ste juni -laten ze weten- gaan ze wel eerst in besloten kring vergaderen omtrent inbreuken op de plichtenleer. En laten ze weten: daar mag geen pers aanwezig zijn. Wat we daar te bespreken hebben onder mekaar mag geen daglicht zien. Daar heeft niemand zaken mee. Kennelijk hanteert de nieuwe bestuursploeg een soort beleid zonder pottenkijkers. Bijna Chinese toestanden. Braaf zijn of huisarrest. Zoals het nog steeds het geval is in Myamar. Maar wat heet plichtenleer bij de KBDB?

Gaan ze misschien afspreken dat ze vanaf 27 juni mekaar met "mijnheer" moeten aanspreken? Gaan verse bestuursleden in houding moeten gaan staan als ze een vraag willen stellen. En gaan ze hun vraag misschien eerst vooraf per aangetekend schrijven moeten sturen aan het wettelijk gezag? Of mogen ze alleen maar naar de vergadering komen op voorwaarde dat ze een proper onderlijfke zullen dragen? Gewassen en glad geschoren zijn? Of wil plichtenleer bij de KBDB zeggen dat ze op straffe van uitsluiting mekaar niet zomaar rechtstreeks mogen aanspreken?

Een sportbond die zoiets als plichtenleer in het vaandel voert: het is middeleeuwen. Regeltjes belangrijker dan beleid. En wellicht moeten de verse bestuurders per 27 juni wel een verklaring ondertekenen waarin ze zichzelf monddood verklaren. Het zou best zomaar eens kunnen allemaal. In plaats van zich in te zetten voor dringende zaken. Voor meer sport bijvoorbeeld, voor minder rampvluchten en goedkoper spel. Want dat laatste: dat hebben ze toch maar handig en achterbaks in de koelkast weten te stoppen. Daar hoor je niks meer van...

Plichtenleer bij de KBDB zonder pers: er bestaat geen circus in de hele wereld waar ze zoiets kunnen bedenken. (17-5-2012)

 

Georges Leekens is een absolute prutser...

Wij hebben de beste voetballers van Europa. Waarom mogen we dan niet naar het Europees kampioenschap straks?

Janssen is verkocht...

 

             WAAROM WERDEN DE PRIJZEN

                     VAN HET INTERNET

                 GEHAALD? STRONT AAN

                          DE KNIKKER?

 

                                             Geef één iemand het beste en het strafste kot duiven wat bestaat... Als zo'n melker het vak niet kent, als hij "duivenmelken" niet in de vingers heeft... Het wordt niks. Als er geen lijn, geen systeem en geen logica in zijn aanpak zit dan wordt prijzen spelen meer dan moeilijk. Conclusie: Georges Leekens, de verse coach van Club Brugge, is een absolute dikke nek en een nog grotere prutser. Leekens is een sukkelaar met een grote bek. Leekens is een geld-graaier en een pure opportunist. Een godgans weekend wordt zijn lof gezongen. Ik zeg: Leekens is een sukkelventje. Hij kan amper prijzen winnen. Terwijl iedereen zegt en roept en fluit dat wij de beste lichting nationale voetballers uit de geschiedenis hebben lopen... Dan vraag ik mij in gemoede af: hoe komt het dat Leekens en al die zogezegde stervoetballers straks niet aanwezig zijn op het Europees voetbalkampioenschap? Moet mij één iemand eens komen uitleggen? En als Leekens dan toch zo'n toptrainer zou zijn, waarom moeten we dan thuis blijven? Toch niet omdat we zo fantastisch zijn toch? Gezond verstand en logica denkt over zo'n dingen na. Maar misschien is dat wel verboden. En moet een mens maar mee huilen met de wolven in het grote bos. Maar dit terzake.

Minder terzake is de wereldverkoop van de laatste vogels van Louike Janssen uit Arendonk. 21.390 euro gemiddeld zeggen ze... Weer een wereldrecord zeggen ze. 855.000 oude franken en nog wat centiemen per stuk en per duif. En moeten we dat geloven? Neen en nog eens neen. Soms durven duivenmannen wel eens gek zijn maar zo onnozel zijn ze nu ook weer niet. Hier zit spel achter... Zwart geld, wit geld, geen geld misschien... Zeg nu zelf: Sebastien Casaert-Sénechal (foto) heeft duizend keer betere duiven dan heel die Gebroeders Janssen maar diezelfde Casaert komt op hetzelfde internet amper uit de kosten... Wie kan zoiets uitleggen? Omdat er geen uitleg is wellicht. Gekonkel des te meer. Toegegeven, wij volgen al die wereldprijzen en al die wereldrecords niet meer. Maar dit keer wilden we wel eens weten hoe het is gegaan. En wat merken we? De behaalde prijzen zijn nergens nog te vinden. Ze zijn van het internet geveegd. Met een bolleke. Het geld is weg... Drie dagen na het einde van zo'n verkoop mag kennelijk niemand nog weten hoe het met de prijzen is gegaan? Stront aan de knikker? Moet er iets verborgen worden misschien? Wellicht wel... Problemen met de fiscus? Wie zal het zeggen? Wereldrecords en duiven: ze worden alsmaar minder geloofwaardig toch? Zand in de ogen? Mensen gek maken: het zit er heel dik in.

Minder goed nieuws komt uit Poppel en uit Melsen. Daar zijn mensen dood gegaan. Roger Reybroeck in Oost-Vlaanderen. Louis Van Loon in Antwerpen. Twee van onze betere duivenliefhebbers ooit geweest. Zo gaan die dingen alsmaar meer... Het duivenras dunt sterk en stevig uit. Niks tegen te beginnen. Niks is nu éénmaal eeuwig. Alleen komen zoveel overlijdensberichten te snel na mekaar... De kaalslag wordt met de dag groter en heviger. Om over na te denken.

Toch is er zaterdag (als het weer meezit) weer spel. Provinciaal en interprovinciaal... De trein is vertrokken. Alleen zijn de verwachtingen niet echt rooskleurig. Maar niet getreurd. Dat waren ze ook vorig weekend niet. Toch viel alles in de plooi. Een vaderons bidden en misschien komt het allemaal weer wel goed. Maar één ding moeten we wel doen: en dat is een ramp in elk geval vermijden... Voorzichtigheid moet de moeder van de porseleinwinkel zijn. We mogen er in geen geval met onze "klak" naar gooien. Alleen: in dit land weet een mens nooit. Vervoerders en convoyeurs en vrachtwagenchauffeurs zijn niet de grootste heiligen. Hart vasthouden... Dat is duivenspel. (16-5-2012)

 

Eén schoon weekend en de duivensport is weer helemaal hersteld...

Vierzon, Bourges: het mag allemaal komen. Ze zijn er klaar voor...

Maar eerst nog de "ijsheiligen"...

 

           NIKS ZO SCHOON DAN VOOR HET

             "KAPELLEKE" VAN MARIA EEN

               SERENADE TE MOGEN GEVEN.

                         IN OPEN LUCHT...

 

               Eén koude maar goeie zaterdag, één zonnige zondagmorgen en het duivenspel staat weer helemaal op zijn poten. Alle paniek en alle onheilstijdingen van de laatste dagen: ze hebben tot niks gediend. Geen sprake meer dat het seizoenbegin in de war zou geraken. We kunnen weer helemaal vooruit met de geit. Klaar, met een snuifje noordenwind in het weer was het dit weekend niet altijd even makkelijk. Maar wat merk je: ingevlogen duiven, ze staan er gewoon. Ja, ze zijn er klaar voor... Ze kunnen straks met een gerust gemoed richting Vierzon interprovinciaal... Dan naar Bourges. Jawel, met verwondering en respect heb ik dit weekend mogen kijken naar het heel knappe werk van o.m. Patrick Vervloesem uit Rijmenam, van ene Rik Hermans uit Pulle en van Van Hove-Uytterhoeven uit Putte. Mannen uit mijn streek. Ze zijn serieus uit de hoek gekomen, moet ik zeggen... Hun koterij en hun duiven zijn goed en gezond. Maar ook de straaljagers van de broers Van Den Heede en van David Vermassen uit Oost-Vlaanderen zijn er klaar voor. Kijk maar naar Angerville van zaterdag. Altijd en elk seizoen opnieuw veel van hetzelfde zul je zeggen. Dezelfde liefhebbers, dezelfde namen. Maar dat is nu éénmaal sport en spel. Kampioenen met goeie duiven en met een goed systeem en een aanpak die deugd laten zich zelden kisten.  Zo was het vroeger, zo is het nu. Duivensport is nu éénmaal geen sport van grote revoluties. Je moet het vooral in de vingers hebben...

Conclusie: alles staat weer als een huis en een kerk overeind. Ook al is het contrast met vorig seizoen groot. Toen was het zomer in maart, april en mei... In 2012 lopen we al twee maanden rond in onze dikke overjas. De tegenstelling kan niet groter zijn en toch... Duiven, melkers en spel  zijn overduidelijk in staat zich snel te herstellen. En zelfs de "ijsheiligen" die er straks nog moeten aankomen, gaan het beeld nog maar weinig kunnen verstoren. Ijsheiligen zul je zeggen... Dat is oude tijd. En dat is het ook. En wie herinnert ze zich nog... Drie dagen naar de vroegmis, dan processiegewijs met de pastoor de wijde, vlakke velden in. Om te bidden voor de groei en het groen van "onze" gewassen. God heeft tenslotte heel lang een rol gespeeld in het bestaan van mensen. En neen, daar is weinig mis mee geweest. Alleen zijn de tijden nu anders. Beter? Misschien. Anders: zeker weten... Zo moeten we dezer dagen met heel veel nostalgie terug denken aan de meimaand van ons jonge leven. Toen we met onze fanfare "mei" gingen spelen. De lente begon met muziek. Op straat. In de cafés van ons gehucht en thuis bij de leden van het bestuur. Dat waren nog eens tijden. Alleen, ze komen nooit meer terug, zegde Gust Van Hove (van Van Hove-Uytterhoeven) gisteren nog. Gust speelde in zijn jonge jaren immers bugel in de katholieke fanfare van zijn dorp. De "sussen" van Putte... De "geuzen" bestonden ook. Maar wat waren meer de communisten uit die tijd. Water en vuur. Maar hun muziek was dezelfde. En geloof me als ik zeg dat ik vandaag fanfaremuziek op straat nog steeds heel erg mis. Goed kunnen sjotten als jonge gast: het is prachtig. Een lief hebben op je zestiende: het was de hemel toen. Kriebels... Maar toch mis ik vooral in mei de muziek van een een fanfare op straat. Ja, ook ik heb als snotaap vele jaren als muzikant aan de "kapellekes" van Onze Lieve Vrouw gestaan. Om voor het mens een serenade te geven. In de lente en in open lucht. Heel het dorp was toen op de been... En als er vandaag één zaak is die ik echt zou wensen: het is de terugkeer van muziek op straat. Het is nu éénmaal een ongekende schoonheid die vandaag niet meer bestaat.

De lente verpakken in een avond muziek onder de blote hemel in een simpel dorp of in een vergeten gehucht: het zal wel nostalgie zijn zeker. Ave Maria... Een "kapelleke" tegen een wilg of onder een grote appelboom. En nadien pinten drinken. Schol, op de lente! En op de zomer die gaat komen. Ik mis het. Nog altijd. (13-5-2012)  

 

Heel zijn lange leven heeft hij graag geld gezien...  Dat was zijn hobby.

En korting gaf hij alleen maar aan vrouwen. Niet verboden...

Wie in Arendonk centen op de keukentafel legde, kreeg duiven...

 

               LOUIKE JANSSEN VAN HET BEKENDE

                    HUIS IN ARENDONK IS ALTIJD

                  EEN VREEMDE VLERK GEWEEST... 

 

             Louis Janssen van het bekende duivenmerk "Janssen Arendonk" is en blijft een vreemde vlerk. De mens mag dan wel oud zijn en tot op de draad versleten: geld tellen heeft hij lang goed gekund. Zelfs met de eerste beginselen van Alzheimer in zicht bleef Louike alsmaar "commercen". Gewonnen, verloren... Louis was zo. Wat op de koterij in Arendonk geboren werd: Louis dreef er handel mee. De mens kon het simpelweg niet laten...

Zo heeft ieder zijn gebrek mag je wel zeggen. Neem nu de familie Herbots uit Halle-Booienhoven. Zij zijn lange jaren goeie klant geweest in de Schoolstraat. Zij hadden afzet en export voor pluimen van Janssen. Daar is niks mis mee. En vermits Filip Herbots niet onder een "kloek" is uitgebroed zoals ze zeggen, trok hij nog één keer naar Janssen toen hij hoorde dat Louike zijn godganse bollenwinkel zou gaan verkopen. Voor het rusthuis stond Filip ten huize Janssen nog één keer op de stoep. En hij kocht er in 2012 de vers geboren jonge duiven die toen in de nesten lagen. Ge weet het maar nooit...

Effen later stond ook Pipa op de dorpel in de Schoolstraat. Of ze misschien niet de zolder en het oude hok mochten leegmaken. Ja, we kopen alles... Dan ben je van alle zorgen in één keer verlost, Louis. En zo gebeurde. Pipa kocht wat nog voor handen was, ze staan vandaag te pronken op de lichtbak. Maar wat blijkt... Louis Janssen is tot zijn laatste snik een vreemde vlerk gebleven. Want wat heeft Louike aangevangen met sommige ouders van de jonge duiven die Herbots eerder is gaan kopen? Normaal denk je dat ze er nog zouden zijn... Alleen toen Pipa de zolder leegmaakte, bleken enkele exemplaren simpelweg er niet meer te zijn. Verdwenen... Ze staan wel op de stamkaarten van Herbots maar bij Pipa zijn ze niet te vinden... Naar alle waarschijnlijkheid heeft Louike ze nog maar gauw verkocht voor hij zijn plek in het verzorgingshuis is gaan innemen. Wat kon hem het tenslotte allemaal nog schelen? Wie de laatste maanden in Arendonk op bezoek ging en diep in zijn portefeuille taste, mocht kiezen uit de grabbelton van wat nog voor handen was. Reden waarom een paar ouderduiven spoorloos blijken te zijn... Kassa is kassa moet Louike gedacht hebben. En vermits hij geen pluimen mee mocht nemen naar het rusthuis heeft hij maar van de nood een deugd gemaakt... Tot zijn voorlaatste adem heeft hij het ijzer proberen smeden... Het was nog warm, er was nog vraag naar pluimen. Neem maar mee... 't Is toch afgelopen.

En natuurlijk mag Louis Janssen verkopen wat hij wil en aan wie hij wil... Het typeert wel de instelling van mensen. Tot hun laatste snik blijven ze verliefd op euro's en op banknoten. Ze kunnen het simpelweg niet laten. Prijs is in Arendonk altijd prijs gebleven. Louis Janssen gaf zelden korting. En zeker niet aan mannen. Hij durfde dat wel te doen als er vrouwvolk in de buurt was. En ook daar is niks mis mee. Louike Janssen doet tenslotte wat hij wil en niet wil. Wel wordt straks door de Schoolstraat een streep getrokken. De geschiedenis stopt... Janssen is straks einde oefening. Alhoewel... De kans dat her en der nog wat Janssen-duiven gaan opduiken, is kwasi een zekere zaak. Want zo gaan die dingen. Altijd heb je wel enkele flierefluiters die nog een eind proberen te profiteren van het succes van anderen. Duivensport kent nu éénmaal geen scrupules. Alles kan, alles mag. (11-5-2012)

 

Marathon van Londen. Vijftienduizend deelnemers. De uitslag is klaar als je over de streep komt...

Nationaal duivenspel. De uitslag? Binnen drie weken misschien. Als we geluk hebben...

We leven wel in het jaar 2012. En niet meer in I950. Het jaar van de hoelahoep...

 

              OUBOLLIGHEID MAAKT DAT

                   DUIVENSPEL MENSEN

                   NIET INTERESSEERT...

 

                Zoals het duivenspel nog steeds hobbelt en dokkert en zwalpt en af en toe compleet kopje onder gaat... Mensen met een frisse kijk op sport zullen je zeggen dat de stuiptrekkingen echt wel bezig zijn. Geloof ons: we zijn met zijn allen bezig het duivenspel simpelweg richting Bokrijk te brengen. Duivenspel krijgt er straks een plek naast de Leuvense stoof... Om eerlijk te zijn: dat geeft mensen geen prettig gevoel. En verstandige mensen vragen zich dan ook af hoe het komt dat duivenspel nooit in een modern jasje werd gestoken? Waarom zit onze sport nog steeds klemvast in het ouderwetse doen en denken? Eigenbelang? Wellicht... Niks willen veranderen omdat een aantal potentaten misschien wel vrezen hun bijverdienste kwijt te spelen? Het zou zomaar eens kunnen allemaal...

Nogmaals: het is jammer maar onze sport heeft de weg van de modernisering nooit ingeslagen. Duivenspel is door mensen-van-buiten ook niet te vatten. Wegens te ingewikkeld, te complex en niet zuiver genoeg. Sport moet simpel zijn. Sport moet evolueren. En dat hebben wij nooit gedaan... Stel je voor: België is een apenlandje groot maar we hebben wel misschien wel zestig verschillende lossingsplaatsen. Geen structuur dus... Ooit zijn we hoopgevend wel het spel van sectoren ingestapt. West, midden, oost... Alleen werd het nooit verfijnd. Het idee was goed, alleen structureel hebben we het nooit begrijpelijk uitgewerkt. Wegens geen visie. Ten allen kant is de versnippering blijven woekeren. Te veel uitzonderingen op bijna geen vuistregels. Kortom: een puinhoop... Veertig nationale vluchten, quasi bijna honderd provinciale koersen her en der... De slimste katten raken er hun jongen in kwijt... De tol van plaatselijk eigenbelang. Bijna niet te snappen verder.

En wat mensen niet begrijpen: het interesseert ze ook niet. Reden waarom we alsmaar meer links zijn gaan liggen. Heel veel mensen weten vandaag nog amper dat zoiets als duivensport bestaat in dit land. Geen idee neen... Omdat niks duidelijk is. Duivenspel is een wirwar vol onnozelheid. Hoe denk je dat jonge mensen ons bekijken? Juist: als vreemde wezens. Vorige zomer hebben we één keer twee jonge en slimme gasten proberen uitleggen hoe duivenspel werkt... Ze zijn in een kramp geschoten van het lachen... Wat is dat allemaal? Klokken, extra gummi in een apart potje in een aparte ouderwetse regulateur... Duiven telefonisch melden? Aan een cafébaas. Uur, reknummer, oude, jaarling of jonge duif... Twee uur later naar het lokaal om aan te schuiven. Klokken lichten... En waarom? Ja, mannen, zo zit het nog altijd in mekaar tegenwoordig. Ze zijn niet begrijpend het hoofd beginnen schudden. Wat een janboel... En dat in een tijd van communicatie op afstand, van internet, van Ipads, van tablet-computers... Dat je lijfelijk nog naar een inkorflokaal moet gaan om duiven fysiek in te manden, wilden ze nog wel snappen. Maar na de koers nog naar 't café moeten... Onbegrijpelijk toch... En de uitslag: die volgt morgen misschien? Of maandag...

Eén van hen was toevallig één week eerder voor het plezier de marathon van Londen gaan lopen. Vijftienduizend deelnemers. Drie uur en elf minuten...  Meteen geregistreerd via een chip in zijn sportschoen. Tijd, plaats: alles bekend nadat hij over de streep was gekomen. En zo'n zelfde jongen ziet dan hoe mensen gummiringen in een oude wekker proberen stoppen. In een "potteke" dan nog... Hoe belachelijk zijn wij bezig? Hoe achterlijk en hoe uit de tijd?

De "racerij" op zich vonden ze best boeiend maar heel die bollenwinkel daarrond... Te gek voor het jaar 2011. En hoe weet je nu de hoeveelste je nationaal gaat zijn? We durfden het bijna niet meer te zeggen. Over drie weken weten we het misschien? Of over een maand? Wie zal het zeggen... Ze moesten opnieuw lachen? En toen wist ik het wel zeker: ze gaan nooit met duiven spelen, die gasten... Jammer maar helaas! (11-5-2012)

 

Heel veel muziek zit er echt niet meer in...

Politiek: het zijn valse acteurs die alleen nog gauw hun zakken proberen vullen... En een visie is er niet...

Tweehonderd euro per maand is veel geld voor een duivenmelker met pensioen

Veel lachen en het "zotteke" uithangen, is er niet meer bij...

 

              BELGIE EN NEDERLAND: WE ZITTEN

                    OP HET RANDJE MAAR WE

                       WILLEN HET NOG NIET

                       ECHT GOED BESEFFEN!

 

        Gaat het goed met mijn land, met de mensen, met het weer, met de algemene toestand en met onze duivensport? Neen, het gaat niet echt goed neen. Het gaat langzaam maar zeker nog meer de foute kant uit. En hoe dat komt... Rijke mensen, mensen met kasten vol geld: zij verlaten het land. Zij kiezen voor o.m. Zwitserland. Of zij plaatsen hun kapitalen in Amerika. Rijke mensen: zij spelen vandaag op veilig. Weg van Europa. Ze vertrouwen het hier niet meer. Verstandige en jonge mensen: ook zij verlaten meer en meer het pand. Knappe koppen kunnen nu éénmaal rekenen. Vijftig procent belastingen betalen op hun loon (of meer): zijde zot! En ze zijn weg. Toevalllig gisteren nog een verstandige topper van dertig jaar gesproken. Hij is naar Schotland verkast. Wegens daar maar vijfentwintig procent belastingen... Tel uit je winst. Stiekem maar met forse tred verlaten dagelijks tientallen mensen ons landje. Slim zijn is niet dom... Het resultaat laat zich raden: wat over een tijdje nog gaat blijven, zijn alleen nog maar de simpelen van geest, de armoezaaiers zeg maar. De mensen die geen kant uit kunnen. En wat dient zich dan aan? Zij, de blijvers, gaan onze staatsschuld moeten betalen. Maar vermits ze onvoldoende centen in hun keukenkast hebben liggen, gaat dat niet echt lukken en op termijn gaat België simpelweg in de klas van Griekenland, van Italie, van Spanje terechtkomen. België - zegt onze glazen bol - is op weg om een land van water en brood te worden. Economie is nu éénmaal economie. Als mensen in een land meer gaan moeten betalen dan wat er nog binnen komt, is het over en uit. Di Rupo en zijn trawanten weten perfect dat het zo gaat gebeuren: ze zijn enkel zo vals om mensen nog een eind in slaap te wiegen. Lonen meer dan vijftig procent belasten: het gaat niet zo heel lang meer duren voor we onszelf tegenkomen...

En neen, dat is niet echt een vrolijke gedachte maar zo gaat het gaan. Een land aan de bedelstaf. De prijs op een dag te hoog en onbetaalbaar. Maar niet alleen België is in dit bedje ziek, ook Nederland is nu al bezig fikse tikken te krijgen. Tienduizenden Hollanders kunnen zowaar hun zorgverzekering niet meer betaald krijgen. Ziekenhuizen zijn te duur, Hollanders beginnen kleine kwaaltjes uit te stellen. Tegen tandpijn nemen ze een "zware" Dafalgan, velen kunnen geen tandarts meer betalen. En dat is maar één voorbeeld... Maar zo begint het wel allemaal. Inderdaad: het is allemaal jammer maar de dagen van melk en honing zijn in de Lage Landen echt wel geteld.  En als ge niet overtuigd bent, moet je maar eens naar de intrestvoet van je eigen spaarboekje kijken. Juist: zelfs uw eigen zuur gewonnen centen brengen vandaag niks meer... Zwart geld mag je niet meer verdienen maar aan diamantairs die met miljarden spelen: daar durft zelfs fraudebestrijder "pipo" Crombez niet aan te raken. Zij krijgen vrij spel. Neen, Griekenland is niet ver meer... Politiek heeft nu éénmaal geen visie meer. Alleen zakken vullen houdt ze nog bezig. Gevolg: wij gaan met zijn allen de brokken moeten betalen. Tot het niet meer kan. Het water aan de lippen. Politiek en zogezegd verantwoordelijke mensen in dit land: zij spelen alleen nog maar toneel. De meesten zijn valse en schijnheilige acteurs. En misschien is het nog wel een geluk dat een boel mensen de dingen die gaande zijn niet echt door hebben. Het interesseert ze niet zeggen ze. Maar hun winkelkarretje wordt elke dag wel duurder tot straks onbetaalbaar. En dan?

En moeten we het toch nog over duivenspel hebben? Ook daar gaat de crisis langzaam maar zeker voelbaar worden. Duivenmelkers met pensioen: ze zijn nu al bezig hun uitgaven danig in te krimpen... Vijftig euro per week begint ze veel geld te worden op de duur. Met als gevolg dat ook die pudding in mekaar zal gaan klappen. Tweehonderd euro per maand spenderen aan duiven: dat kon vroeger, maar voor velen niet meer vandaag...En als je niet wil geloven dat er crisis zit aan te komen, moet ge maar eens naar ons voetbal kijken. Neem mijn eigen clubje: KV Mechelen met name. Al jaren altijd vol en uitverkocht. Twaalfduizend mensen. De laatste matchen waren het er al vierduizend minder. Zelfs absolute topmatchen raken niet meer helemaal vol... Hoe zou dat komen denk je?

Inderdaad, mensen beginnen schrik te krijgen. Maar niemand die ze nog kan komen redden... Het klinkt pessimistisch en zwartgallig een beetje maar we spreken mekaar nog.... En voor de rest hopen we met zijn alleen dat zaterdag en zondag de zon zal gaan schijnen. We hebben als duivenmannen de laatste weken al genoeg ellende gekregen. Er kan echt niet heel veel meer bij... (10-5-2012)

 

In de duivensport worden nog altijd te veel zaken geregeld in de achterkamertjes...

Winst maken mag (en moet) maar woekeren is wel verboden...

Sommige zaken gaan morgen echt niet meer kunnen!

 

            DE TIJD IS NIET VER MEER OF DE

                   POPPEN GAAN ECHT WEL

                  AAN HET DANSEN GAAN...

 

              Transport van duiven: het is en blijft in dit leuke land een eikel punt. Voor het vervoer van duiven bestaan in Belgenland simpelweg geen wetten, geen regels en geen afspraken. En buiten de twee nationale vluchten (Chateauroux en Montluçon) is er geen enkele openheid van zaken. Geen openbare aanbesteding, geen offertes. Niks glazen huis... Inrichters en organisatoren bedisselen hun zaakjes in de meeste gevallen nog steeds tussen hoek en kant. Transport van duiven is en blijft in België een zaak van vrienden onder mekaar en van achterkamertjes.

Neem zondag laatst die rotslechte Noyon. Lathouwers en Bauwens gooiden alles los, enkel Wybo uit Poperinge hield de korven dicht. Reden: het weer was te grijs, de zichtbaarheid was slecht en Nederlandse duiven die net eerder toch gelost werden, wisten lange tijd de weg niet te vinden. Ze bleven zoeken en circelen... Reden waarom de convoyeur van Wybo naar huis belde om te zeggen dat lossen echt wel een gevaarlijk spel zou gaan zijn. Lathouwers en Bauwens treokken zich daar kennelijk niks van aan... Met alle gevolgen. Zij losten wel. Het is een afgang geworden. Wybo daarentegen bleef wachten. Tot maandag. Het liep als een fluitje van een cent.

Waarom Lathouwers en Bauwens dan wel in de fout gingen? Heel simpel: ze kennen hun vak niet, ze doen maar, ze kijken naar niks of niemand. En dat maakt zoveel zaken alleen maar moeilijk, gevaarlijk en ingewikkeld. Wie als vervoerder geen respect blijkt te hebben voor sport en duiven hoort niet thuis in dit wereldje. Maar ze zijn er wel. Erger nog: de indruk bestaat zelfs dat Martens, Lathouwers en Bauwens aan kartelvorming doen. Dat ze afspraken maken mogelijkerwijs. Met als enig doel het monopolie van alles wat duivenstransport betreft in handen te krijgen. En in handen te houden.. Dat is beleidsmatig een gevaarlijke en een slechte zaak voor het algemeen belang van onze sport.

Eén ding moge ondertussen wel duidelijk zijn: alleen de KBDB vraagt een offerte voor hun twee nationale vluchten. Zijnde Chateauroux en Montluçon. Alle spelers mogen hun spel spelen, allemaal mogen ze bieden en wat is ook dit keer weer gebleken? Wybo uit Poperinge kwam als beste uit de bus terwijl én Bauwens én Martens én Lathouwers niet toevallig alle drie met dezelfde prijs (maar te duur) voor de dag zijn gekomen. Onderling afgesproken? Wellicht wel... Wat de KBDB echter verzwijgt (en wat de liefhebbers kennelijk niet mogen weten) is de hoogte van de prijs per duif van partijën. En dat is op zijn minst een beetje raar. Offertes zijn toch geen staatsgeheim. En hoewel niemand dit soort zaken mag weten, mag redelijkerwijs aangenomen worden dat Wybo het transport voor Chateauroux en Montluçon heeft binnengehaald tegen een prijs van 99 eurocent per vervoerde duif. Transporttechnisch lijkt dat normaal en aanvaardbaar en een beetje een juiste marktprijs. Vraag is alleen waarom de liefhebbers dan voor dit soort nationale vluchten 1.75 euro per ingekorfde duif dienen op te hoesten? De KBDB die zomaar eventjes 76 eurocent per duif probeert te vangen op de rug van elke liefhebber: het is er net iets te veel over toch? Wie tenslotte de rekening maakt in een geval van dertigduizend duiven (oude en jaarlingen samen) komt op deze manier tot de vaststelling dat de KBDB per vlucht en per klap zomaar eventjes dik negenhonderdduizend oude franken in de "pocket" steekt... En dat is echt wel een beetje woekeren toch? Klaar, er zijn her en der kosten maar één miljoen verdienen op het transport van één nationale vlucht... Dat is lichtelijk overdreven. Maar op deze manier vergaat het ook bij de andere inrichters. Als daar zijn de Brabantse Unie, de Belgische Verstandhouding, Cureghem en consoorten...

Toegegeven: koken kost geld maar als finaal de prijzen de pan uitzwiepen, is de situatie niet meer gezond te noemen. En waarom willen de inrichters niet in hun kas en in hun boeken laten kijken? Heel simpel? Er dienen nu éénmaal te veel dingen te regelen tussen wal en schip. En als dat nog wat lang gaat blijven duren, zouden daar vroeg of laat wel eens serieuze vodden kunnen van komen. Vodden met heel nare gevolgen voor het duivenspel en voor een aantal mensen die dit soort zaken in handen hebben. (8-5-2012)

 

Bauwens laat Melun niet vliegen want mijnheer heeft ander werk te doen...

Bij de KBDB zitten ze daar naar te kijken als een koe op cinema...

Salut en de kost... En voor half werk betalen we geen facturen...

 

                TRANSPORT BAUWENS ZOU MAAR

                    BETER ONTSLAGEN WORDEN.

                        GEDAAN MET DUIVEN...

 

                      Duivensport zeg je... Een onnozele bollenwinkel is het. Een zothuis. Moet je dat eens voorstellen. Antwerpen speelde afgelopen weekend Melun. Het boeltje werd eind vorige week ingekorfd en ingeladen... Zondag kon de zaak niet los wegens slecht weer. Dus vandaag denk je dan... En geef toe: vandaag was het de schoonste en de beste maandag sinds weken. Maar wat gebeurde? Mijnheer de vervoerder Bauwens zegde dat hij niet op maandag wou wachten want dat er ander werk stond te wachten. Dringend werk, goed betaald werk... En Melun is bijgevolg in Antwerpen niet kunnen vliegen. De camion moest leeg, wist Bauwens. Hoe, wanneer en waarom interesseerde hem van geen kanten. En die duiven... Ze interesseerde de firma Bauwens voor geen haar. Melun is gewoon weer naar huis gekomen. En de kous was hiermee af. Geen sport, geen spel, geen niks...

Ja, zo gaan die dingen met de nieuwe bestuursploeg van de KBDB. We zijn amper vertrokken en alles loopt langs alle kanten in de soep. En de heer Schreel die als baas van het sportcomité zou toekijken dat alles knap en goed en schoon zou verlopen... Hij zit er naar te kijken als een koe op cinema. Hij zou beter een vervoerder als Bauwens zijn ontslagbrief sturen. Einde verhaal, mijnheer Bauwens... Opkrassen en bedankt. Een duivenvervoerder die zijn duiven en zoveel liefhebbers simpelweg in de steek laat, hoort niet thuis in duivenland. Zo'n transporteur is weinig meer dan een hoopje schorremorrie. Ofwel doe je je job en doe je ze goed. Ofwel blijf je thuis. En - nogmaals - Bauwens zou voor de rest van zijn dagen beter thuis blijven. Hoe kun je nu als duivenmelker dit soort ondernemingen nog maar één moment vertrouwen... Ze laden en vervoeren wel duiven maar voor het overige doen ze ermee wat hen het beste uitkomt. Antwerpen kan maar één ding doen en dat is simpelweg weigeren de factuur te betalen. Wegens half werk... (7-5-2012)

 

 

 

 

Komende zondag valt het doek over het hoofd van Lowieke...

"Een oude mens... Ge moet dat verstaan..."

 

            WERELDBEROEMDE DUIVEN VAN

             DE GEBROEDERS JANSSEN MAG

                JE NIET IN DE BEK KIJKEN!

 

                De laatste twintig wereldkampioenen-van-duiven van de heren Janssen uit Arendonk staan nog tot 13 mei te koop op de lichtbak van het internet. Momenteel draait de prijs tegen zo'n beetje 6460 euro gemiddeld. Dat is dik tweehonderdvijftigduizend frank per vogel in oud Belgisch geld. Juist: per stuk... Van die centen (als dat een troost mag zijn) kan Lowieke op zijn minst alsnog 86 maanden zijn rekening van het rusthuis betalen. Prijzen van rusthuizen zijn nu éénmaal niet echt goedkoop tegenwoordig.

Eén ding blijft in heel dit verhaal wel opmerkelijk. Janssen - zeggen mensen - is een wereldras. Janssen is top en ongeëvenaard. Voor een plat jong en een ring hoorde je tot voor een paar maanden serieus geld neer te tellen in de keuken in Arendonk. En zolang Lowieke zijn eigen naam nog kon schrijven, kreeg je er soms een soort halfslachtige pedigree bij. Een half A-viertje want een heel blad papier: dat was veel te duur. En zotte kosten... Maar wat blijkt vandaag lezen we op het net? Neen, ge moet dat verstaan, de boeken van Janssen waren de laatste jaren niet meer echt heel goed in orde. En of de afstammingen echt wel kloppen van hetgeen finaal verkocht wordt... Tsja, daar kan niemand echt zeker van zijn. Maar heeft dat belang? Voor Janssen-duiven tellen dit soort crioteria niet echt. Zij zijn tenslotte wereldberoemd en dat moet maar volstaan...  Een oude mens alleen: ge moet dat begrijpen, mijnheer. En natuurlijk snappen we dat wel...Maar wat is het verschil. Als één iemand anders één woord fout op een stamkaart durft te zetten tegenwoordig is het kot te klein. Behalve bij het wereldras van de heren Janssen... Bij hen moeten kopers het maar doen met wat in de boeken staat. Of dat nu klopt of niet? Doet kennelijk niks terzake. Duiven van Janssen mag je niet in de bek kijken. Ge moet dat allemaal begrijpen...

Zo zal het dan wel zijn zeker? En voor de rest zwijgen we daarover. Per 13 mei valt tenslotte finaal het doek over een versleten ras van een versleten mens. En prijs werd er de laatste dertig jaar ook niet meer gewonnen. Maar nogmaals: dat hoeft allemaal niet echt als je Janssen bent. En hopelijk gaat het Lowieke nog een eind gelukkig vergaan... En persoonlijk troosten we ons met de gedachte dat we in ons leven twee keer in de woonkamer van de Gebroeders op een stoel hebben mogen zitten. Om er te "klappen" met Louis. De directeur van het bedrijf in de Schoolstraat in Arendonk. Want dat is Janssen altijd geweest. Een bedrijf, een onderneming in duiven. Voor de rest viel daar heel weinig te leren of te beleven.  Na jaren van hoogconjonctuur stopt straks de geldmachine met draaien. Het is goed en welletjes geweest... (7-5-2012)

 

Noyon, tweehonderd kilometer van huis, prijskamp duurt anderhalf uur...

Let wel: dan zijn amper 1/3de van alle duiven thuis...

Dringend gezocht bij de KBDB: mensen met een hart en met verstand!

 

              HOE LANG MOETEN LIEFHEBBERS

                  DIT SOORT ONNOZELHEDEN

                             NOG PIKKEN?

 

              Met alle respect maar duivenspel begint zo'n beetje de meest onnozele bedoening te worden die een mens zich kan bedenken. 6 mei gisteren... Berekoud, grijze lucht, nergens één streepje zon. Kortom: geen duivenweer. Maar niet getreurd: om halfelf werd beslist en besloten Noyon los te gooien. Vooruit met de geit... Binnen gonsde de verwarming op zijn minst richting tweeëntwintig graden. Kwestie van geen koude voeten te krijgen. Buiten  bleef het heel de tijd kil en donker. Maar wie kan het wat schelen tenslotte... Gekken (een ander woord is er niet) beslisten om te lossen. We zien het wel... Transporteurs als daar zijn Bauwens en Lathouwers: ze hebben tenslotte maandag hun camions nodig. Voor ander werk. En omdat duiven toch maar zwart geld en bijzaak zijn doorgaans werd gelost... Noyon vloog in Antwerpen meer dan tweehonderd minuten. Iets voor halfvier waren de gewonnen prijzen verdeeld. Anderhalf uur heeft het geduurd voor één derde van de duiven thuis waren. Een martelgang, een flop, een halve ramp, miserie en een pak achterblijvers. En dat alles op de drempel van een vers seizoen. Ja, ze zijn zot geworden, denk je dan. Hoe onnozel kun je zijn... Normaal wordt een vlucht als Noyon na een dik kwartier afgeblazen...Zondag duurde het spel anderhalf uur. En wij snappen nog altijd niet dat de lossingsverantwoordelijken (wie het ook zijn) nog altijd geen ferme stamp tegen hun gat hebben gekregen. Hoe onverantwoord kun je zijn? Het kan natuurlijk ook dat ze niks te zeggen hebben. Dat ze simpelweg naar de pijpen van de transporteurs horen te dansen... Zij zijn de bazen, zij gooien los als zij goesting hebben. Neen, ze kijken niet naar het weer of naar de toestand op de vluchtlijn. Zij kijken alleen naar hun belang.

En de lossingsverantwoordelijken van de KBDB: dat zijn toch alleen maar simpele zielen en onnozele marionetten. Vandaag maandag om 11 uur deze morgen schijnt tussen Noyon en Antwerpen lichtelijk de zon. Met stapelwolken...  En het zicht is helder. Zou duivenspel dan toch echt een hobby van onnozele kloten zijn? Gisteren alleszins wel. (7-5-2012)

 

Ze gooien hun directeur op straat...

Ze moeten hem wel tot december blijven doorbetalen...

Een grap die tussen de 50 en de 60.000 euro gaat kosten...

 

             HOLLANDSE DUIVENBAZEN: ZE 

                    ZIJN ZO DOM ALS HET

                    ACHTEREIND VAN EEN

                              VARKEN... 

 

               We hebben niet echt het beste weer van de wereld om eerlijk te zijn. We zitten met een rotslechte lente... Te veel regenvlagen en te koud. Zonder stoof of zonder centrale verwarming zit een mens simpelweg in de kou dezer dagen. Het is mei maar de meiklokjes staan er te klein en verkleumd bij. Nog amper witte kopjes... Kortom: het is kloteweer voor mens en dier. Ook voor duiven. Moeten trainen bij een temperatuur van dertien graden: het is niet echt een opbeurende gedachte. Maar het moet... Straks is er immers al midfond, Bourges nationaal eind van de maand... Maar wat blijkt onderhand? Tijdens de overgang van april naar mei zijn plotsklaps bij tal van liefhebbers een pak jonge duiven in de brand gebleven. Kwijt en weg van de ene dag op de andere. Meegezogen door overvliegende Hollanders, is de verklaring van "kenners". Te ver mee gegaan en dan is terugkomen een helse klus. Eens te ver van huis beginnen jonge duiven te sukkelen. Het liedje van elk seizoen opnieuw. De "Hollanders": ze hebben het altijd gedaan. Ze zijn altijd de schuld... Iemand moet het zijn. Het is wel een feit dat er in duivenland nergens afspraken bestaan. Geen of amper communicatie. Iedereen rommelt maar wat in zijn eigen winkel. En als in Brabant en Antwerpen op een dag een klad jonge duiven weggemaaid worden... Pech zeker?

Vraag is alleen of je jonge duiven kweekt en leert om ze begin mei voor een stuk kwijt te spelen? Maat zo gaat het wel elk seizoen. De duivensport leert nooit. Omdat de duivensport nu éénmaal vol zit met klooiers en klungelaars. Ja, ook in Holland. Daar zijn ze bestuurlijk geen haar beter dan bij ons. Een eind geleden gooiden ze bij het NPO (de Hollandse federatie) hun directeur op straat. Mijnheer De Jongh is de naam. Mijnheer mocht opkrassen en werd bedankt. Maar wat deed mijnheer De Jongh? Hij ging in Utrecht naar de rechtbank. Wegens onterecht buiten gegooid. Hij kreeg twee dagen geleden gelijk. De rechter in Utrecht liet weten dat de bazen van de Nederlandse duivenbond een bende klaverjassers zijn. Mannen die denken dat regels en wetten en recht niet aan hen besteed is. Resultaat: mijnheer De Jongh moet niet meer komen werken maar ze moeten hem tot december nog wel zijn maandelijkse wedde blijven betalen. Punt aan de lijn. Eén en ander gaat de Hollanders tussen de vijftig en de zestigduizend euro gaan kosten. Maar dat vinden ze daar niet echt erg. Ze hebben als duivenbestuurders hun onnozel "koppeke" uitgewerkt en dat vinden ze niet onbelangrijk. En dat mag iets kosten...

Hollandse duivenbazen: ze zijn zo dom als de nacht. Op een proces meer of minder kijken ze niet echt... Wat kan het hen tenslotte schelen? (4-5-2012)

 

Een verstandig "marketing-team" dient onze sport uit het slop te halen...  

Als we niks gaan doen, is het over en uit...

KBDB is duidelijk te lui en te dom om zelf initiatieven te nemen...

 

            ALS WE DOOD ZIJN, GROEIT

                 ER GRAS OP "ONZEN"

                             BUIK...

 

                                     Sommige zaken: ik blijf ze onverklaarbaar vinden. Neem nu de kunst van het bomen zagen met een boomzaag op "naft"... Daar is een kampioenschap voor. Honderd deelnemers en vijfduizend supporters die komen kijken. Tegelijk en dezelfde dag wordt ook nog eens een kampioenschap bijlwerpen gehouden. Deelnemers moeten een bijl zover mogelijk proberen klieven in een houten muur. Daar is een publiek voor. Mensen, belangstellenden en heel veel supporters. Maar het kan nog straffer. Zo is in Nederland het wc-pot-werpen bijna een nationale sport. Wie zo'n pot het verste gooit is kampioen. Krijgt een trui, een beker en een lintje met de nationale kleuren. Mensen lusten daar pap van...

Nu komt het... Wij, duivenmannen, zijn nog steeds fier op ons vak en op onze sport. Alleen, wij lijken er van geen kanten ook maar één moment in te slagen om ONS duivenspel weer populair te maken. Wij krijgen het zelfs niet meer onder de aandacht van een ietwat breder publiek. Duivenspel- zo blijkt - krijgen we al jaren niet meer aan de straatstenen verkocht. Leden of verse zielen winnen: het lijkt niet meer te lukken. En weet ge hoe dat komt? Wij zijn met zijn allen gewoon te lui en te laks om brede reclame voor onze duivenwinkel te maken. De federatie en de bestuurders nemen op geen enkel moment ook maar één initiatief terzake. Iederen speelt alleen nog maar in de beslotenheid van zijn eigen achtertuin en dat is het zo'n beetje... Op geen enkel moment komt de duivensport naar buiten. Wij hebben bovendien geen belangrijk en groot kampioenschap, er bestaat geen ranking van de besten en de beteren... Maar wij verdrinken wel in een sport met honderden kampioenen. Komt daar nog eens bij dat de commercie en de beroepsspelers het liefst de kleintjes dood willen knijpen... En de KBDB (wie dat ook moge zijn) laat dat allemaal maar gebeuren. Armoe sta bij. Dat is het juiste woord. Enig initiatief om de sport met duiven onder de aandacht van een groot en breed publiek te brengen, wordt nergens genomen. En dat getuigt alleen maar van domheid en van laksheid en van niet beter weten kennelijk.

Een sport waar verder geen leven meer lijkt in te zitten, een sport die niet naar buiten komt: het is een DODE sport. Wij hebben gewoon nood aan een beslagen marketing-team om op dit vlak het tij te keren. Voor we dood zijn. Want dan... Ja, dan groeit er gras op "onzen" buik. (2-5-2012)

 

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        

---