JE SUIS CHARLIE

Parijs, 7 januari 2015

 

In Halle zouden ze best wel eens gele en rode kaarten mogen trekken...

Nog steeds lopen in onze sport te veel mensen rond die denken dat ze iedereen voor het "zotteke" mogen en kunnen houden...

Duivensport kan niks met een "verziekte" sfeer. Van welke aard dan ook...

Waar hebben we dat soort holle woorden nog gehoord?

 

"IK GA MIJ VANAF NU VEEL

MEER BEZIGHOUDEN MET

MIJN VROUW EN MIJN

HUISHOUDEN..."

 

In geen enkele "normale" samenleving kun je veel aanvangen met mensen die het niet zo heel nauw nemen. Dan hebben ze het doorgaans om absolute egoïsten, om schuinmarscheerders, om een soort heerschappen die alleen maar aan zichzelf denken. Kortom: je zou ze klotevolk kunnen noemen. Volk zonder veel inlevingsvermogen. Ikke en de rest kan stikken, weet je wel... Wat is nu het probleem: ook in en om de duivensport en het duivenspel heb je zo'n kategorie van mensen rondlopen. Gasten die voor eigenbelang alles verpesten wat ze maar kunnen verpesten... Pasop, het zijn er gelukkig geen honderden. Maar zij die denken zo te moeten handelen, onze sport kan ze eigenlijk missen als kiespijn. Of het de taak van de KBDB is om dit soort rustverstoorders bij tijd en wijle even op hun slecht gedrag te wijzen? Misschien wel... Zou de KBDB niet de bevoegheid moeten krijgen om in bepaalde situaties zowaar gele of rode kaarten te trekken? Want wat blijkt? Meer en meer zijn er tegenwoordig "brave" liefhebbers die zich mateloos storen aan het pestgedrag van sommigen van hun lotgenoten. Soms komt zelfs een hele maatschappij of vereniging (met woorden) in opstand. Wegens mensen en gedrag dat ze diep van binnen niet langer willen pruimen... Zondag laatst nog... Quiévrain in Eksaarde. Los tussen de wind en de vlagen door. Ze zijn thuis geraakt. Wat bleek echter: een handvol medespelers, ze hebben zich een aapje geschrokken. 54 oude duiven in koers, 21 duiven van één en dezelfde liefhebber. 72 jaarlingen (ook) in koers, 46 stuks van weer diezelfde ene liefhebber. En wat blijkt: diezelfde mens met zijn 67 ingekorfde Quiévrain-duiven verkocht een eind geleden zo goed als al zijn vogels. Niks op tegen. Dat mag... De rest van het verhaal pikken mensen dan niet meer. Want wat zegde diezelfde verkopende mijnheer? Ik verkoop die duiven omdat ik mij vanaf nu meer en beter ga bezighouden met mijn vrouw en mijn huishouden. Die duiven kosten mij te veel tijd en te veel werk en dat wil ik niet meer... Ik ga veel meer inzetten op mijn familie. Schone woorden, praat voor de vaak, schone schijn, zeggen ze in Eksaarde. Een man die zijn gezin op één wil zetten, blijft toch thuis bij regenweer en stormwind. Wat bezielt zo iemand? Eerst verkoopt hij zo goed als heel zijn inboedel en vandaag zitten zijn hokken opnieuw bijna vol duiven tot in de nok. Juist: wat moeten we daar van denken? En hoe geloofwaardig zijn nog mensen en hun verhalen? Wat heet betrouwbaarheid nog in deze wereld van duivensport en spel? Zouden ze bij de KBDB niet beter hun gele en rode kaarten efkens boven halen. Al was het maar om knalharde leugens en foute bijbedoelingen in de kiem te smoren...

Het is zeker: leugens en verzinzels en net iets te veel egoisme, het doet onze sport in zijn algemeenheid geen goed. Het dient in geen enkel geval de goeie zaak en de geloofwaardigheid. Komt daarbij dat mensen die het goed menen zich bij dit soort zaken echt wel vragen gaan stellen. Kent onze sport nog wel normen en waarden? Of moet alles zomaar kunnen? En waarom zouden ze zich nog langer laten scheren zonder zeep door zo'n soort zaken. Nogmaals: gelukkig zijn het maar een gering aantal die onze sport elke keer weer ongenadig en leugenachtig op de schop nemen. Maar een goed gevoel is anders... Eén iemand laat weten dat hij er op deze manier mee gaat stoppen. Ik speel niet meer mee in zo'n soort omgeving! Waarvan akte. Is het niet bijna een normale reactie? Als duivenspel zelfs plaatselijk niet kan gedijën in een vrolijke sfeer, als je met duiven moet spelen waar mensen komen die lichtelijk niet zo veel hebben met wat ze iedereen eerder hebben wijs gemaakt... Neen, dat voelt niet goed. Daar knappen mensen op af... En zo krijg je dan weer versnelde verloedering. Als je in een clubje dient om te gaan met mensen die niet weten wat rechtlijnigheid betekent... Dan stop je toch? Of ga je elders... Of blijf je thuis.

Duivensport kan alleen maar gedijen met rechtschapen mensen onder mekaar. Bij sociale gezelligheid horen geen praatjesmakers. Een spel waar te veel en te dikwijls alleen maar egoisme passeert... Juist: ten dode opgeschreven. (31-3-2015)

 

De oude tijd toen alles kon, is nu de moderne tijd waar (bijna) niks nog kan...

Is duivenspel bezig alleen nog maar een soort elitesport te worden?

Hoe komt het toch dat duivenmelkers altijd maar moeten rijden en omzien?

De simpele tijd van pistolets en koffiekoeken en levensverhalen in de tuin is voorbij...

Moet de zwarte kassa morgen een "witte" kassa worden? Voor simpele duiven...

 

ALS EEN HOBBY BELANGRIJKER

BEGINT TE WORDEN DAN HET

EIGENLIJK IS: DAAR KOMEN

ALTIJD VODDEN VAN...

 

Het leven van vandaag is niet meer het leven van gisteren. De oude tijd van toen is het moderne leven van nu... Zelfs het ooit zo onbezorgde duivenleven is dezer dagen compleet veranderd. Het plezier is nu ernst geworden. Juist, heel andere tijden. De vraag kan evenwel gesteld of het allemaal beter, schoner en prettiger is geworden. Het antwoord is neen... Eigenlijk moeten we bekennen dat de trein-van-duivenspel (vooral) de laatste jaren aardig in de gracht is beginnen rijden. In tien jaar is er heel veel veranderd. De treinen werden camions, de ouderwetse constateurs werden vervangen door electronische kloksystemen, dierenartsen werden plots "duivenspecialisten" en het hele internet kwam de duivensport presenteren op een nieuwe manier... Wat evenwel niemand ooit heeft kunnen verwachten en voorzien is het feit dat het sociale weefsel vandaag compleet uitgerafeld is.  Zeg nu zelf: zie jij nog ergens duivenmannen-onder-mekaar gezapig staan keuvelen? In de tuin, op de graskant van de straat. Duivensport en duivenmelkers: ze hebben kennelijk geen tijd meer om een klein beetje tijd te verliezen. Druk, druk, druk... Belangrijk, belangrijk, belangrijk!

Jammer maar helaas! Duivenspel is hoe langer hoe minder nog een sociaal gebeuren. En veel van de rest is vandaag nog alleen gekanker op maatschappijën, op duivenbazen, op convoyeurs, op foute vluchten en op de rest van de wereld. Kortom: duivenmelker zijn lijkt vandaag eerder op een job dan op een pretje. Het ouderwetse volksvermaak is alleen nog maar ernst geworden. Ik blijf het zeggen: waar is de schone tijd dat thuis in onze tuin tien tot vijftien buren en bekenden op een stoel op duiven kwamen "letten"? Week na week, seizoen na seizoen. Toen we op een dag onze boeken hebben dicht geslagen, bleek er niemand nog te zijn. Oud, dood, begraven, weg... Het zwarte gat weet je wel... Met heel veel weemoed moet ik vandaag (echt waar!) nog terug denken aan die vier of vijf jaar dat we ooit zowaar Barcelona speelden. We hadden toen op Spanje één halve goeie duif. Vrijdag los en zaterdagmorgen om vijf uur 's morgens kwamen buren en vrienden al zitten wachten. Om te beginnen serveerden we pistolets en koffiekoeken en koffie. Nadien pintjes... Levensverhalen rolden toen nog door de lucht en door te tuin. Veel van dat alles is vandaag weg en ver verdwenen in de lucht van de moderne (?) tijd... Duivenspel is misschien nog spel maar wel helemaal anders. Veel minder sociaal, stukken minder plezant. Duivensport heeft bovendien ook voor verse problemen gezorgd. Zoals nog gisteren. Op een zondag dan nog... Gent-Wevelgem was amper thuis toen de telefoon ging. Een ouderwetse kameraad. Een probleem... Vrijdag een aangetekende brief van de belastingen gekregen. Met wijziging van aangifte. Ondertekenen en terug sturen. Per kerende. Twee zomers geleden had onze kameraad aan een duivenmakelaar zijn vier beste duiven verkocht... Thuis afgehaald en cash betaald. Neen, er kan niks gebeuren... Zwarte kassa toch? Alleen bleek die zogezegd zwarte kassa van die makelaar iets minder zwart dan gedacht. Controle gekregen, boeken nagekeken en toch wel (godverdomme) prijs zeker. Extra te betalen: 1350 euro plus een boete van honderd procent... Ze hadden zijn vier beste duiven toch wel "gevonden" zeker. Twee jaar later... Onze kameraad was kwaad. En of daar misschien iets aan te doen was? En neen, ik heb dat geld toen niet aangegeven neen. Het moest niet. Niemand zou het ooit te weten komen... Toen kwam het: ik denk dat ik ga stoppen als het op deze manier allemaal moet gaan... Die van "ons" is razend!

Het oude leven is vandaag het nieuwe leven... En wat gaan we nog krijgen? Gaan duivenmelkers net als cafés en restaurants straks allemaal een "witte" kassa moeten installeren? Voor de prijs en het zwarte geld van een paar duiven? Zeg nu zelf: wat als duivenmelkers zich morgen gaan moeten verbergen achter één of andere venootschap. En wat zijn de voordelen of de nadelen van een 'VOF", een vennootschap onder firma heet zoiets... Begin je nu te snappen waarom "duivenmelken" morgen geen hobby meer gaat zijn maar bijna een soort bijberoep... Mensen die gaan fietsen, gaan tennissen, gaan squachen, gaan fitnessen: zij hoeven al dat soort miserie niet mee te maken toch... En zo gaat het komen dat duivenspel er straks alleen nog gaat zijn voor een klein groepje bijna beroepsmatige duivenmelkers. Het roer moet echt wel helemaal om, denk ik dan... De klok kan dan mogelijk niet meer terug maar als duivensport op de duur (en bij momenten) meer nachtmerrie is dan nog plezier... Tsja, dan is er iets wat niet echt meer goed in de haak zit. Een prachtig hobby dat op de duur te veel plaats gaat innemen en belangrijker begint te worden dan het eigenlijk is: daar komen alleen maar vodden van. Mogelijk zitten we nu al op het kantelpunt... Te weinig plezier voor te veel kopzorgen. Niet goed neen... (30-3-2015)

 


Ieder mens zal wel zo'n beetje zijn gekke gewoontes hebben zeker. Ik ook...

Straks is het in Wevelgem te doen. In weer en wind en regen en in "helleweer"...

Dit zijn simpelweg Vlaamse hoogdagen voor wie van helden houdt...

Sep moet zijn slag slaan op de Kemmel...

 

IK BEN EN BLIJF ZOT VAN

DE KOERS. DE KOERS IS

VAN ONS...

 

Klaar, Cyprus lijkt mij eerder een voetbaldwerg dan een wereldploeg. Heel veel puur talent hebben ze niet. Maar wat dan nog? Soms is het moeilijker winnen van een bende "potsstampers" dan van wat je matige voetballers zou kunnen noemen. Opdracht volbracht zullen we maar zeggen. 5-0: meer moet dat niet zijn. Alleen begin ik mij alsmaar meer en nog meer te ergeren aan de arrogantie van de heer Marc Wilmots. Het is onbegrijpelijk om te zien hoe een "simpele" boerenzoon zo naast zijn schoenen is beginnen lopen. Een voetbaltrainer die zichzelf stukken belangrijker acht dan zijn spelers: het getuigt inderdaad van weinig verstand. Want wees er maar zeker van: één keer gaat zoveel arrogantie fout uitpakken. Als voetbaltrainer win je geen matchen omdat je eerst de chauffeur van de spelersbus, dan de kok-van-de-ploeg en vervolgens iemand als kinesist Lieven Maesschalk buiten pest...  Maar niet getreurd: als we dinsdag in Jeruzalem winnen, staan we terug bij de mensen. En als Wilmots zijn ouderwetse bescheidenheid terug wil vinden, is er nog toekomst. Met dank aan de spelers. Met dank aan hun talent voor een stuk...

En neen, over duiven gaan we het voor één keer niet hebben. Terwijl ik hier loop te lummelen bij achtentwintig graden boven nul en onder een staalblauwe hemel laat het thuisland mij weten dat het in België "klote" is... Het zomeruur lijkt eerder op winteruur, zeggen ze. Terwijl hier in "mijnen hof" de merels, de vinken, de kwikstaartjes en de tortelduiven met eiëren "liggen". Alleen de zwaluwen zijn nog bezig hun nesten tegen muren te metselen. En de fruitbomen (ge gelooft het niet) staan al helemaal wit in de bloem te blinken. Amper twee uur vliegen vanuit Brussel maakt dit soort verschil... En neen, het heeft echt niks met leedvermaak te maken, maar als ge het toch wil weten: de rozen van mijn vrouw zijn uit de knop aan 't barsten. Met dank aan een systeem van automatische bevloeing ook. Roze korrel en een klets water. Neen, ik loop hier niet rond met een ouderwetse gieter als je dat wil weten. En om heel eerlijk te zijn: eigenlijk hebben wij al jaren een opmerkelijke afwijking. Wij zijn gewoon gek van twee keer lente per jaar. Eén keer in Spanje, vervolgens dan weer thuis in België. Twee keer lente voor dezelfde prijs... Schoonheid valt echt wel te plannen. En uiteraard wil ik deze middag Gent-Wevelgem zien. Ik ben tenslotte ooit echt verliefd geworden op de Westhoek van mijn land. Een keer of twintig heb ik Wevelgem in levende lijve en in een vorig leven mogen volgen. Samen met fotograaf Fons Mariën of Polleke Vandenabeele, samen met Willem Van Wijnendaele en met Harry Van Den Brempt... Alleen: zij zijn er niet meer en ik nog wel. Als toch een beetje een nostalgisch mens denk ik in deze periode van Vlaamse koershoogdagen nog wel eens terug aan zoveel uren dat we samen in zo'n volgwagen hebben gezeten. Dicht bij de coureurs. Dat kon toen nog... We reden als het waren op de hielen van de renners. We draaiden bij momenten ons "raamke" naar beneden om met ze te praten. In volle koers. In volle strijd van winnen of verliezen. Vandaag kan en mag dat allemaal niet meer. En toch blijft koers mij nog steeds duizendvoudig boeien. Het is nog steeds deel en part van mijn leven zeker? Doping? Uiteraard was het in het spel. Vossenstreken? Tuurlijk werden die uitgehaald. Maar koers is en blijft nog altijd koers. Hard en ongenadig. Maar tegelijk ook des mensen... Koers in Vlaanderen: het zijn nog steeds heilige dagen. Wevelgem: ik ben er helemaal klaar voor. En heel diep van binnen zou ik wel eens heel graag ene Sep Van Marcke hoog op het schavot zien staan. De Kemmelberg en de Monteberg liggen kort bij Wevelgem. Daar zijn stukken te maken voor sterke venten in konditie toch... We gaan het zien. (29-3-2015)

 

Wie gaat nu betalen om te mogen weten wanneer duiven LOS zijn?

Vergezellers spelen het "spelletje" niet mee. Trek uw plan, zeggen ze...

Verdwazing in Brabant. Een stuk halve fond zou moeten inkorven op donderdag. Terug naar de middeleeuwen. Paard en kar... Ossewagen?

Derby Arona is op Tenerife weer gevlogen. De winnaar heet Jan Leyen-Paloma. Sorry, nog nooit van gehoord... Maar het is wel een wonderduif. Zo moet dat nu één keer gaan in deze wereld... Zeepbellen blazen!

Elke duif die niet verdrinkt maakt kans om te winnen... 209 stuks vlogen de grote FINALE!

 

NEGENTIG PROCENT VAN 2100

DUIVEN ZIJN GESNEUVELD OP

HET VELD VAN EER... MOGELIJK

GESTORVEN OF VERDRONKEN...

 

Wat is er toch allemaal aan de hand in het wereldje van onze geliefde sport? Zouden wij dan toch echt een zootje "ongeregeld" zijn? Een bonte bende onnozelaars... Als het al niet zo is, begint het er alleszins heel sterk op te lijken. Een duivensite waar ze o.m. duivenbons van maatschappijën veilen, waar ze - om de kost te verdienen - ook nog eens wat "losse" duiven aan de man proberen brengen... Wel deze site liet enkele dagen geleden plotsklaps weten dat ze heel kwaad zijn. We voelen ons in de steek gelaten... Het klinkt een beetje als kleine kinderen die ze hun "lekstok" hebben afgenomen. Wat wil nu het verhaal? Dezelfde website wou en zou voor het seizoen 2015 de lossingsuren van vluchten en duiven gaan geven. Onder de mom van onze sport een grote dienst te bewijzen. Veel nobeler valt niet te bedenken. Maar wat bleek? In welbepaalde gevallen moesten mensen voor dit soort berichtgeving gaan betalen. Hallo zeg! Verder rekenden ze erop dat zo'n beetje alle duivenvervoerders hen zouden laten weten wanneer ze ergens (?) duiven gelost zouden hebben. Merci om ons dat te laten weten, weet je wel. We zijn er voor de liefhebbers... Vooral dat laatste bleek echter tegen te vallen. De meeste duivenvervoeders reageerden niet eens. We hebben wel wat anders te doen dan ons met zo'n soort onnozelheden bezig te houden, moeten ze gedacht hebben... Gevolg: kleine oorlog. De website die op die manier dacht een hoofdvogel te zullen afschieten, bleek plots in de wiek geschoten. En wat lieten ze weten: die duiventransporteurs laten ons in de kou staan. Ze willen wel goed en wel en veel geld verdienen op de kap van de liefhebbers maar een beetje meewerken... Daar zijn ze te schoon voor. Resultaat van één en ander: maar weer een dode mus. Alleen bij transport Bauwens hadden ze een reactie in huis. Wie wil weten wanneer wij duiven gelost hebben... Die mensen kunnen dat bekijken op onze eigen site. Punt aan de lijn. Amen en uit. En trek verder uw plan...

Zeg nu zelf: het is toch niet aan een website of een privé-initiatief (en dan nog tegen betaling in sommige gevallen) om de job van de KBDB over te nemen? Het is toch de taak en de plicht van "den duivenbond" om de liefhebbers te laten weten waar en wanneer hun duiven los zijn. Maar ook dat lijkt al een aantal jaren moelijker en moeilijker te worden. Toen we nog met velen waren, toen duivensport nog heel populair was, zaten we steevast een heel weekend enkele minuten voor elk uur op Radio één. Johan Roggen weet je nog... Vervolgens zijn onze duivenberichten verbannen naar één of andere "golf" die veel mensen nooit meer hebben gevonden, toen zijn we weer verhuisd naar teletekst en straks hopen we te zien te zijn op Vier of ergens in die buurt... Wat betekent dat? Dat we als sport bijna niet meer zo heel belangrijk zijn voor de "grotere" media. Gewogen en te licht gevonden kennelijk. Conclusie: de KBDB moet het zaakje dan maar zelf in handen gaan nemen. Met een beetje weekendwerk en hun eigen website moet dat toch gewoon kunnen... Wij betalen tenslotte toch ergens lidgeld voor. Zo moeten wij ons ook een breuk lachen met bepaalde duivensites die ook nog eens aan weersvoorspellingen doen. Welk weer gaan we krijgen, weet je wel... Nooit gehoord van het weerbericht op één of van weerman David Dehennauw bij VTM? Of Jilleke Peeters uit Putte bij Mechelen... En wat is er fout om even naar het weer op de site van het KMI te gaan kijken? De "buienradars" te volgen in België en Frankrijk bijvoorbeeld... Als de KBDB ons in het weekend alleen simpelweg laat weten wanneer duiven LOS zijn, is verder toch alles in orde. Niemand gaat toch centen betalen om te weten welk weer het is? Of om te weten wanneer duiven LOS zijn? Privé-initiatief mag dan wel proberen via het weer en via duivenlossingen aan euro's te komen. Maar ik zeg: van deze boer geen eiëren!

En of we mogelijk op deze zaterdag nog één extra ergernis in petto hebben? Toch wel ja... Insiders zullen het geweten hebben. Gisteren is op Tenerife opnieuw Derby Arona gevlogen. Duiven-over-zee weet je wel... Al tien jaar zo'n beetje een moord, al tien jaar een ramp zo groot als zeven huizen. En jawel: zo is het ook weer deze editie vergaan. Bij de start werden door de organisatie 2100 duiven verzameld. En als je wil weten hoeveel er gisteren nog over bleken te zijn? Jawel, nog op de kop 209 levende stuks. In mensentaal wil dat zeggen dat NEGENTIG procent van alle duiven op één of andere manier het einde niet hebben gehaald. Negentig procent van alle duiven zijn ofwel ergens schielijk overleden, ziek geweest of geworden, kwijt geraakt bij het trainen of het leren... En wat zie en merk je dan? Mensen vinden dat op de duur gewoon en normaal! Geen zinnige "kat" die daar nog maar één vraag over stelt... Erger nog: er zijn zowaar mensen die dit prachtige sport durven te noemen. Over de zee en over de golven. Voor sterke duiven, zeggen ze. Ik zeg: dit is en blijft MOORD met voorbedachten rade. Moord uit commercieel oogpunt... Zakken vullen! Wat zou je denken als morgen in Gent-Wevelgem 180 van de 200 deelnemers in de gracht zouden rijden, verongelukken onder een trein of een camion, een groot deel aan het infuus in één of ander ziekenhuis... Want dat is zoals het op Tenerife met die duiven vergaat. Moord en doodslag. Niks sport... Toch is er een winnaar blijkbaar. Ene Jan Leyen-Paloma. Een Belg notabene. Nooit van gehoord neen. Niemand die deze "overlever" blijkt te kennen. Mijnheer zou gespeeld hebben met een duif van een zekere Roger Mertens uit Sint-Truiden. Op de site van de organisatie hoor je de "Brabançonne" spelen zowaar... Wegens ene Jan Leyen-Paloma een groot en wonderbaarlijk kampioen. Gewonnen wegens niet verdronken. Conclusie: op Tenerife is het behoorlijk gezond en gezellig om je vakantie door te brengen. Niet om met duiven te spelen. Wie na tien jaar MOORD dat nog niet altijd begrepen heeft, moet wel heel achterlijk zijn toch?

Tot slot: Brabant en de halve fond voor morgen... In sommige lokalen gaan ze op donderdag moeten inkorven. De provincie heeft dat zo beslist. Een zekere mijnheer Claeskens horen we. Mijnheer zet de klok kennelijk weer helemaal terug in de tijd. Twee dagen onderweg voor driehonderd en een beetje meer kilometer. Geen mens die nog kan volgen... Ze gaan het nog eens bekijken, zeggen ze. Maar vrijdag gaat toch heel moeilijk worden. Zou die mijnheer Claeskens mogelijk nog denken dat ze tegenwoordig nog altijd duiven transporteren met paard en kar? Of met de ossenwagen? U mag het zeggen ja... (28-3-2015)

 

Het ziet er voor duiven nog altijd niet goed uit. Regen en motregen, zeggen ze...

Gelukkig hebben we (nog) koers... Harelbeke en Wevelgem...

Maar tegen Pasen en de Ronde van Vlaanderen mag de zon wel beginnen schijnen!

Mijn vrouw en ik. Wij waren bijna twee potentiele terrorristen... De schuld van twee potten Levis-verf...

 

VLIEGEN IS VEILIG BEHALVE

ALS ER EEN GEK IN DE

COCKPIT ZIT!

 

Duivenspel is vandaag niet echt onderwerp van gesprek. De crash van een airbus en de dood van honderdvijftig passagiers is (bijna) het enige waar mensen het dezer dagen over hebben. Zeg nu zelf: het is ook wel wat. Of hoe één GEK genoeg kan zijn. Ondanks misschien wel tien dikke boeken met niks dan veiligheidsvoorschriften. Hoe schril kan het kontrast zijn, denk ik dan. Op luchthavens moeten mensen hun schoenen uit doen om door de scanner te geraken. Je broeksriem moet uit, zelfs met een nagelknipper raak je niet aan boord. Maar één gek kan wel honderdvijftig passagiers de dood in "jassen"... Alleen en op zijn ééntje. En dan... Dan zijn ze daar. Experten inzake veiligheid, psychiaters en psychologen. Zielenknijpers in alle soorten en maten. En wat zeggen ze. We hebben geen verklaring. We weten het niet... Ziek, tunnelvisie, levensmoe, een burnout: zeg het maar. Geen antwoord op de waarom-vraag! Het zal dan wel het "lot" zijn zeker. Op de foute plek op het foute moment. Uw en mijn leven: altijd een beetje loterij zeker? Of vliegen veilig is? Ik vrees van wel... Mijn vrouw en ik hebben tot nu mogelijk samen wel al honderd ritjes gemaakt. Tot die ene keer. Toen we die ene keer twee (echt waar) twee literdozen Levis-verf in onze valies hadden gestopt. Levis is goeie verf, daar zouden we mee gaan schilderen. En neen, we waren ons van geen kwaad bewust. Tot we samen zaten de wachten om in te checken. Plots heibel, mijn vrouw en ik werden bij onze kraag gegrepen. Door politie en door vier veiligheidsagenten. We werden opgepakt en weggebracht. Apart in een klein kamertje. Wij waren plots terroristen van het ergste soort... Wat is dat hier? Ze toonden ons een scan van onze valies. Ze wezen naar twee ronde dingen waar ze geen raad mee wisten. Bommen? Afzonderlijk van mekaar zegden we dat het wel eens die twee potten Levisverf zouden kunnen zijn. Je zag ze ons niet geloven. We moesten mee naar een apart hok. Daar stond onze valies met haar eeuwige Röhnfriedsticker. Open maken... Bommen? Tot bleek dat het om (inderdaad) twee potten Levis-verf ging... Oef. Sorry, mijnheer, sorry, madame, zoiets kunnen wij niet weten en niet verwachten. Ze moesten lachen toen ik zegde dat mijn vrouw met die verf een paar binnendeuren wou gaan schilderen. In lichtgrijs... In 't buitenland niet meteen te vinden. De verf mocht mee en wij waren weer vrij. Maar een boel medepassagiers bekeken ons maar vies. Twee terroristen. Twee gevaarlijk mensen. We voelden hoe hun ogen priemden alsof wij over een half uur dat hele vliegmasjien zouden opblazen. Met onze twee potten Levis-verf? Sinds die fameuse vlucht weet ik het heel zeker: vliegen is in Brussel heel veilig. Ik zal je nog meer zeggen: na de Twintowers in New York (11 september 2001) is het vliegen nog een stuk scherper geworden. Moet je weten dat wij elke keer onze hond meenamen. Een labrador van vijfendertig kilo. Juist, "onzen" Tuur... Wat bleek: plots moest mijnheer ook door de scanner. Extra en apart. Om te zien of hij mogelijk niks gevaarlijks in zijn lijf had zitten... Een ingeplante (?) bom. Explosieven?

Conclusie: vliegen is veilig. Behalve wanneer je te maken krijgt met een gek in de cockpit. En daar, denk ik, valt weinig tegen te beginnen. Het leven zoals het is zeker... Eind maart onderhand. En nog altijd kan ons duivenspel ook niet echt beginnen. Het weekend gaat regen krijgen en motregen. Neen, geen beginnen aan voorlopig. We zullen dan maar naar de koers kijken zeker. Vandaag Harelbeke, zondag Gent-Wevelgem. En tussendoor ook nog eens de "duivels"... Bij de voetbalbond lopen ze dezer dagen echter op eiëren. Reden: de belastingsinspectie is er binnen gevallen. Om te kijken naar mogelijk wit en zwart geld. En niet betaalde belastingen. Wie weet wat mijnheerke Martens daar mogelijk allemaal heeft achter gelaten? Welke kunstgrepen ze daar mogelijk allemaal gaan vinden om zaken proberen verdonkermanen? Personeelsleden die eerder buiten gegooid werden zouden zijn gaan "klikken", horen we. Altijd gevaarlijk. Stront aan de knikker? Lijken in de kast? Maar niet getreurd: onze "duivels" krijgen straks elk een bed in het vliegtuig en extra beenruimte. Jan Vertonghen zegt dat ze dat echt wel gaan nodig hebben. Ze zijn moe na een match, zegt hij. Dat mag honderdduizend euro extra kosten vinden ze ook bij de voetbalbond... Geef mij maar dan maar "coureurs". Voetballers lijken mij eerder veredelde strandjeanetten. Grote kinderen. Verwende nesten... En laat ons voor de rest hopen dat we volgende zondag (5 april) met duiven gaan kunnen spelen. Duiven naast de Ronde van Vlaanderen... (27-3-2015)

 

Bij de KBDB in Halle voelen ze zich in het ootje genomen...

Geschorste liefhebbers verkopen via het internet duiven alsof er nooit niks is geweest...

Bestaan bij de KBDB reglementen die voor sommige mensen niet tellen?

Wat heet "misbruik van vertrouwen" mogelijk?

 

GOEIE VRAAG. HOE LANG GAAT

"BAK 17" ZIJN PUBLICITAIRE

LEVEN NOG KUNNEN REKKEN?

 

Laat ons wel wezen: de mensen van de KBDB zijn ook maar mensen. Maar vandaag voelen ze zich echt wel in het ootje genomen. Bij hun "pietje" gepakt in verstaanbaar Vlaams... Niet toevallig laten ze op dit moment via hun website weten dat het VERBODEN is duiven aan te kopen bij geschorste liefhebbers en "geschorste" duiven, een mens mag ze niet op zijn hok hebben. Een simpel en voor iedereen begrijpbaar reglement, denk je dan. Eéntje dat hout snijdt. Waarom komen ze in Halle evenwel uitgerekend vandaag met dit soort waarschuwing? Juist: omdat ze kwaad zijn... Want wat blijkt? De edelachtbare heren Bruno Van Den Brande en Yannick De Ridder uit Liedekerke werden eerder geschorst omdat ze zouden weigeren hun DRIE PROCENT-verkoopsgeld te betalen. Ze liggen al een eind overhoop met de KBDB. Vanuit Halle hebben ze getracht deze heren op hun plichten te wijzen: ze zouden "foert" zeggen. Ze wensen niet te betalen. In Liedekerke zijn ze van mening dat de KBDB zich niet hoort te bemoeïen met wat zij commerciele activiteiten noemen. Maar nog erger: terwijl de KBDB de maatschappij van Liedekerke opdracht en bevel gaf om voor 2015 in geen geval nog ringen te verkopen aan dit soort heren: toen ging het helemaal fout. Wat bleek: Van Den Brande ging gewoon naar een andere winkel. Hij kocht zeshonderd pootringen in Ninove... Shoppen bij de buren zou je kunnen zeggen... Gevolg: nog meer hommeles bij de KBDB in Halle. Ze voelden zich gedribbeld... Maar het kon nog erger. Heden ten dage verkopen zowaar GESCHORSTE liefhebbers publiek achttien duiven via het internet. Open en bloot. En onder hun schuilnaam: Flanders Collection... En wat zegt Van Den Brande? Duiven verkopen is mijn job en mijn kostwinning. De KBDB heeft daar niks mee te maken. Punt aan de lijn! Maar wat zeggen ze in Halle? Van Den Brande en De Ridder gebruiken (misbruiken) de KBDB (door het aankopen van ringen) om als geschorste liefhebbers alsnog hun eigen doel te verzilveren. Juist, handel in duiven en pluimen... En dat willen ze in Halle niet pikken. Geschorst is geschorst en reglement is reglement. Maar toch nog stiekem proberen de lorejas uit te hangen: die vlieger gaat niet op... Waar die achttien internetduiven naartoe gaan: in Halle gaan ze dat van dichtbij in de smiezen houden. Om dan mogelijk toe te slaan... Of het ooit tot een zaak voor de scheidskamers van de KBDB gaat worden, we gaan het zien. Of de KBDB mogelijk met heel deze affaire naar een burgerrechter gaat stappen wegens "misbruik van vertrouwen" door geschorste liefhebbers, ze gaan het zien...

Feit is dat Flanders Collection simpelweg doet of de KBDB alleen maar wat wind maakt... Dreigt maar niet gaat bijten. Flanders Collection juist? Dat zijn inderdaad die publiciteitsmakers van nog steeds een duif die ooit Bak 17 geweest is. Het beroemde dier is dan wel al heel lang "zaliger gedachtenis" maar als publicitair blijkt dat er nog steeds mensen zijn die van deze vogel afstammelingen willen hebben uit het zoveelste knoopsgat... Tsja, dat heet simpelweg zaken doen. En daar alleen draait het om in Liedekerke. En hoe en aan wie ze in Liedekerke denken die zeshonderd ringen van dit jaar te verkopen als zijnde door de KBDB geschorst: dat is nog maar de vraag... Neen, bij de KBDB kunnen ze er niet om lachen. Hoe lang gaat "Bak 17" het nog overleven? We zullen het wel zien zeker! (26-3-2015)

 

 

 

 

 

 

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Actueel 
» Bourges: duiven slimmer dan de liefhebber...

» De Kantlijn: zwaluwen belangrijker dan mensen

» Mit Van Hove speelt onder een schuilnaam...

» St. Vincent tegen het licht gehouden

» Gust Cristiaens recht voor zijn raap...


vakantievilla Spanje