JE SUIS CHARLIE

Parijs, 7 januari 2015

 

Nationale duivensport in België: het lijkt op een langzaam aflopend verhaal...

In geen enkele sport nemen profs en amateurs tegen mekaar de handschoen op !

Vlaamse liefhebbers: we duiken dit jaar onder de magische grens van twintigduizend...

Zonder keuzes is het straks helemaal over!

 

PROF-DUIVENMELKERS KNIJPEN

ONZE SPORT LANGZAAM MAAR

ZEKER PIETDOOD!

 

Als we geluk van leven hebben (dat zal nog wel lukken zeker?) weten we zo'n beetje na 25 febuari (algemene vergadering) hoe het met onze geliefde sport zal gaan... Dan gaan ze in Halle met één minuut stilte "onze" overleden leden gedenken om effen later over te gaan tot het benoemen van mensen-met-verdiensten... Er is nog altijd niks veranderd. De dagorde van morgen is nog altijd dezelfde dagorde als veertig jaar geleden. Daarmee bedoel ik dat in al die jaren niet één nationaal duivenbestuur ooit diep is gaan nadenken hoe één en ander zou gaan evalueren of hoe ze duivenspel een moderne pet zouden kunnen opzetten. Al een aantal jaren duikt onze "geliefde" sport qua aantal leden diep in het rood maar zelfs dat fenomeen maakt kennelijk niemand wakker... Met nog goed vierduizend liefhebbers is de Waalse duivensport nu al zo goed als dood en begraven, in heel Vlaanderen (5 provincies) zijn we nog met zijn twintigduizend. 5296 in Antwerpen, 3481 in Vlaams-Brabant, 2551 in Limburg, 5537 in Oost-Vlaanderen, 3225 in West-Vlaanderen. Zij die de laatste maanden gestorven zijn en zij die de pijp aan Maarten hebben gegeven, dienen nog wel in mindering gebracht. Conclusie: we zitten vandaag in Vlaanderen onder de grens van twintigduizend duivenhouders. Maar hoeveel van die "duivenhouders" spelen ook nog echt? Hoeveel mensen met een hoklijst en een lidkaart spelen nooit één duif? Wie met al dit soort facetten durft rekening te houden, komt wellicht tot de vaststelling dat de spoeling wel eens veel dunner zou kunnen zijn dan wij allemaal nog wel denken. In een niet zo ver verleden zaten in haast elke straat in Vlaanderenland nog wel wat duivenmelkers. Vandaag daarentegen zijn er heel veel lege straten waar geen kot, geen duif en geen melker nog te bekennen is. Het is een bijna pijnlijke vaststelling toch? Hoe is het zover kunnen komen? En waarom is de voedingsbodem van onze sport in zo korte tijd zo snel kunnen uitdrogen? De moderne tijd zeggen ze dan. Te veel andere en alternatieve mogelijkheden? Dat zal dan deels wel een klein beetje kloppen maar wat ons op termijn compleet van de kaart gaat vegen is vooral de professionalisering van ons duivenspel. Duivensport om den brode! Het plezante "spelleke" van het spel is op veel plekken vandaag zowaar verdwenen. Er moet alleen nog maar verkocht worden. Sport is vandaag compleet ondergeschikt geworden aan wat ze "commercie" zijn gaan heten. Duivenmelkers zijn vandaag zakenmannen. Ze reizen streek en land af, ze staan zichzelf te promoten op beurzen, ze zeggen dagdagelijks tegen zichzelf éénentwintig keer hoe goed en hoe straf en hoe populair ze wel zijn. Tien jaar en iets langer terug hadden we het als duivenmelkers nog over één of andere goeie vlieger-van-een-duif. In de buurt, bij een vriend. Vandaag kent onze sport alleen nog maar kweekkoppels. Superkwekers. Stevig bloed en nog straffere pedigrees... Zou het kunnen dat ons hobby dan toch compleet afgedreven is richting poel van waanzin en narcisme? Duivenspel is zijn fundamenten kwijt gespeeld... En de kleinere man wil niet meer volgen. Hij sluit zijn tent en trek uw plan verder... In sommige gevallen heeft hij mogelijk sportief zelfs een paar betere duiven dan mijnheer-de-zakenman. Alleen: hij moet elke morgen richting fabriek. Er moet brood op de plank. En hij krijgt nooit de kans om zijn uitslagen naast die paar magere prijzen van mijnheer-de-zakenman te leggen. Want die mijnheer wil dat niet. Durft het zelfs niet aan... Profs-in-duivenland: ze willen nu één keer niet van hun troon vallen. Ze vragen vandaag vijfhonderd tot duizend euro voor een pieper van tweeëntwintig dagen...

Resultaat: in zo'n soort landschap kan een volkssport nooit nog gedijën. Ze mogen in Halle nog zestien algemene vergaderingen per jaar houden. Een speelkalender en mogelijk nieuwe of dezelfde zones straks: er valt nog weinig te redden. Ze gaan al blij mogen zijn als ze hun nationale vluchten straks min of of meer nog een beetje goed bevolkt gaan krijgen. De vrolijke en fluitende "amateurs" zijn het beu terwijl het kliekje full-profs het zaakje nooit gaan redden. En dan zul je daar maar staan als duivenbestuurder... Op een schip dat bijna niet meer te redden valt. In geen sport ter wereld spelen nu één keer liefhebbers tegen profs. Ik kan niet winnen tegen Serena Williams denk ik. En Boonen en Cancelara ga ik ook nooit kunnen kloppen op de fiets... Als we nog een aantal jaren met duiven in de weer willen blijven, gaan er gewoon keuzes moeten gemaakt worden. De profs tegen mekaar, de amateurs tegen mekaar. Ik vrees alleen dat de duivenprofs dat niet gaan willen... Zij gebruiken veel te graag de "amateur" om hun eigen blazoen te kunnen blijven oppoetsen. Mijnheer-de-zakenman in de duivensport beseft dat maar al te goed. Hij heeft gewone mensen nodig om ze te misbruiken... Zouden ze daar op 25 februari niet eens beter een hele dag over vergaderen? Kwestie van een beetje beter inzicht te krijgen in een aflopend verhaal... (29-1-2015)

 

De "Hollandsen duivenbond" pakt uit met een nieuwe website...

De liefhebbers zijn plots de weg kwijt. Ze gaan het ontwerp dan maar weer aanpassen...

Als in de sport de boekhouding niet meer klopt, is er altijd nog wel één goeie uitleg...


WIJ HEBBEN TOCH WEER

LIJKEN IN DE KAST

GEVONDEN ZEKER...

 

Leraars die drinken... En bijgevolg "zat" voor de klas staan: we moeten ze helpen... Landbouwers-in-de-problemen: we moeten psychologische hulp voorzien... Sterrenrestaurants halen een onvoldoende voor hygiëne... Kindjes van allochtonen blijven weg uit de kleuterklas: we moeten dat oplossen. Niet zij maar wij? Mensen in bedrijven: ze branden op. Burnout... Ze hebben het te druk, hun leven is te jachtig. Wat heet de oplossing: we moeten meer samen af en toe een pintje gaan drinken. Of samen koken op het bedrijf. Dat ontspant... Als ik zo'n soort dingen allemaal hoor en lees: in begin bijna hardop te lachen. Moeten we nu straks iedereen beginnen "pamperen" denk ik dan... Hebben mensen dan niks ruggengraat meer? Of zou het toch zo zijn dat heel velen simpelweg rotverwend zijn tegenwoordig? Moeite doen, dingen goed doen: zeg nu zelf, is dat te veel gevraagd in deze tijd? Zo verneem ik met een lach en een traan dat ze bij "den Hollandsen duivenbond" een nieuwe website zouden hebben. Specialisten die duur betaald moeten worden zijn daar maanden mee bezig geweest. Zo'n nieuwe site gaat dan op een schone dag in de lucht. En wat blijkt: een boel mensen die ze willen gebruiken zijn al bij de eerste muisklik alle pedalen kwijt. Zij weten dingen niet te vinden, ze raken er niet wijs uit... Vodden, zeggen ze. Dat ding werkt niet naar behoren... De gebruikerstest (zo heet dat) valt niet mee. Resultaat: opnieuw voor een stuk beginnen. Dingen moeten aangepast... Nieuwe logica, nieuw ontwerp. En ja, het mag iets kosten... Het is toch MAAR allemaal op kosten van de duivenmelkers. Moet kunnen... Ik zeg: als het op deze manier hoort te gaan, zijn die Hollandse duivenbazen geen knip voor hun neus waard. En compleet onbekwaam...Als je dan toch zo nodig baas wil zijn van zelfs maar "nen duivenbond" en vervolgens "den dikken" wil draaien... Ik zeg: dan moet je maar beter ook bekwaam zijn. En anders: vertrekken... Maar dat laatste is nu net het probleem: ook in onze sport staan mensen te dikwijls in de weg van een goeie gang van zaken... En waar sport (welke sport ook) toevallig in handen van amateurs terecht komt: het loopt geheid altijd fout... Het kost geld en het brengt niks. Kijk vandaag naar de Belgische Voetbalbond... Volgens de rekeningen is er verlies, volgens Martens (de baas) is er winst. Zouden ze daar geen bekwame boekhouders hebben, durf ik dan te denken? Of zijn er zaken die wij niet mogen weten misschien? Zou er kunnen gefoefeld zijn links en rechts?  Echt een eerlijk: ik snap zoiets allemaal niet. Boekhouden is toch niks meer dan optellen en aftrekken. Plus en min... Om onbekwaamheid te verdoezelen bestaat daar vandaag een begrip voor: wij hebben lijken in de kast gevonden, zeggen ze dan... En lijken (zo gaat dat tegenwoordig) maken altijd recht kwam krom is. Pure kaarten op tafel: het is een oud begrip dat vandaag kennelijk niet meer bestaat. Er moet en zal geritseld worden... In 't zwart of in 't wit... Maar weet ge wat het erge is in dit soort zaken: het zet de geloofwaardigheid van een sport alsmaar meer op de helling... (28-1-2015)

 

We zijn niet echt de slimste jongetjes van de klas...

Wij zetten wel het halve leger in tegen haat en terrorisme om het vervolgens zelf te prediken bij het voetbal. Komaan zeg!

En dan de reacties. Wij kunnen er niks aan doen...

 

EEN WEEK NA DE ROUWBANDEN

VOOR JUNIOR MALANDA. ROOD

OF DOOD... WAANZIN OP EEN

VOETBALVELD...

 

Eén week geleden. Het hele Belgische voetbal: ze stonden (bijna) met zijn allen als zoutpilaren op het gras. Rouwbanden werden overal uit de kast getoverd. Malanda is dood. Verongelukt. Wat is dat toch erg allemaal?  En ja, dat was en is erg. Niet om mee te lachen. Elke jonge gast die sneuvelt, is er ééntje te veel. Eergisteren dan. Zondag in Luik. Vijfentwintigduizend dampende supporters voor Standard-Anderlecht. Op leven en op dood. Dat voetbal maar een spel is: ze lijken het niet te snappen. Van de bovenste ring rolt een soort spandoek naar beneden. Rood of dood, staat er. In het Engels... Steven Dufour zijn kopt lijkt er afgehakt. Dufour is letterlijk kop van jut. We maken hem kapot! Onsmakelijk, wansmakelijk... Maar niemand doet wat. Voetbal een feest? Kennelijk staat de scheidsrechter in zijn broek te schijten: hij durft het zaakje kennelijk niet aflassen. Maar het kan ook dat die vent het niet begrepen heeft. Niet alle arbiters zijn even slim... Zouden de meesten wel weten wat er in deze wereld aan de hand is? En wat zitten voorzitters als Van Den Stock en Duchatelet daar te doen? Ze hadden hun spelers naar binnen moeten roepen. Einde verhaal. Geen match, geen spel... Zo'n soort haat hoort niet op een voetbalveld. Punt en uit...Klaar, Steven Dufour is geen lieverdje en een hooghartig ventje. Maar dit mocht nooit kunnen gebeuren. Eén week na de tranen om Junior Malanda...

Nog diezelfde zondag is het haat-spandoek (van Belgische makelij) de wereld rond gegaan. Om het met K3 te zeggen. Van Afrika tot in Amerika... Van Groenland tot Alaska... Schoon volk zijn wij. Wij zetten het leger in om haatpredikers en terroristen uit het land te houden. En dan krijg je dit. Dufour zonder kop. Op een voetbalveld dan nog... En zeggen ze op de Voetbalbond: 't is spijtig maar we kunnen eigenlijk niks. Bondspipo en bondsvoorzitter De Keersmaeker: niet en nergens gehoord. Taal noch teken. Kaalkop Steven Martens: 't is spijtig. Amen en uit... Maar wat kan een mens verwachten van zo'n soort volk dat het liefst rond host met hun gesponsorde nieuwe auto van BMW... Het zal wel overwaaien zeker! Ziekelijke mentaliteit toch. Maar zo zit ons hele voetbal kennelijk in mekaar. Geld naast dikkenekkerij. Zo lang ze maar een beetje hun broek kunnen ophouden zeker?

En daar zal ik dan maar zitten. Ikke... Simpel en al een heel leven supporter van KV Mechelen. Nog steeds een plek op de eretribune. Plaats 131. Veel dichter kun je niet naast al die bobo's zitten. Veel zagemeel en holle vaten... Klopt: we staan amper een beetje veilig net boven de degradatiekandidaten, we spelen niet slecht maar we weten na zes maanden training nog steeds de goal niet te vinden. Zouden we ze niet efkens naar de oogarts sturen, zegde ik laatst nog. Ze konden er niet om lachen. De bobo's en de belangrijke mensen. Voetbalprofs die goedbetaald het doelkader niet weten te vinden? Die alle dagen trainen. Kun jij nog volgen. Ik niet, neen... Toch zal Malinwa voor altijd mijn clubje blijven. Omdat de oude vrienden uit de tijd van toen mij nog altijd lief zijn. Lachen, klappen, pintje drinken. En niet vergeten: naar de fanfare luisteren... Geen enkele club in eersteklasse heeft nog een fanfare. Wij wel... De meeste muzikanten beginnen dan wel wat te waggelen van ouderdom en hoge leeftijd. Maar ze zijn er nog. En haatspandoeken zie je ook niet achter de kazerne... En we hebben ook nog eens de beste spionkop van het hele land. Meer moet dat toch niet zijn allemaal? En als we nog wat gespaard hebben, zitten we straks in een heel nieuw stadion. We hebben nog werk... En wat zegt Steven Dufour: ik zou graag mijn carriere afsluiten bij KV Mechelen. Met alle respect maar dat vinden wij dan net iets te gevaarlijk...Hij zou beter voor Racing Mechelen kiezen. Daar zijn ze toch zo goed als helemaal failliet. Bovendien is de kans klein dat ze in derde klasse of bevordering haatspandoeken gaan hangen. Zo'n zaken zijn alleen maar weggelegd voor heel grote ploegen. Zoals daar zijn Anderlecht en Standard.

Voilà, dat is en was dan weer ons voetbal één week na de dood van Junior Malanda. Rood of dood! Te belachelijk voor woorden toch! Juist: weerzinwekkend allemaal. (27-1-2015)

 

Moord voor het geld. Voorbedachte rade...

Als de kassa maar rinkelt...

In zo'n soort omgeving durft niemand zich nog duivenmelker te noemen toch?

 

ZO'N ONE MILLION DOLLAR RACE:

ZIJ ZIJN SIMPELWEG DE

DOODGRAVERS VAN EEN

DIERVRIENDELIJKE DUIVENSPORT...

 

Mensen zonder dierenliefde in hun lijf en in hun ziel, ze zouden zich niet met "dierensport" mogen bezig houden. Omdat ze het niet waard zijn. Zeg nu zelf: wat kun je nu toch doen met hardvochtige mensen? Toch niks. Ja, dat is een van de redenen waarom ik die "honden" van die One Million Dollar Race in Zuid-Afrika op de schop durft te nemen. Zij hebben geen enkel oog voor de puurheid van duivenspel, als ze het geld maar binnen hebben. En ja, ik schijt op zo'n soort van parasieten. Maar de allergeksten zijn mogelijk zij die deelnemen aan zo'n soort publiek dieren beulen... Ik noem ze de "dollardromers". Een bende absolute sukkels. Als zo'n soort volk de schoonheid van duivensport moet dragen: ja, maak er maar een kruis over. Dierenliefde is een veel te schoon goed om het nog langer te laten verkwanselen door een bende onnozelaars toch? En ja, ik weet wat ik zeg... Omdat ik zie en voel hoe dierenmishandeling veel te diep in de ziel van mensen kan snijden... Pasop, ik ben niet direct een mens van dierenprogramma's op televisie. Ik zoek ze niet op. Tot ik gisteren toch toevallig "zapte" en bij Dublin Zoo terecht kwam. Een oude giraf was er bezig aan haar laatste dagen. Oud, ziek, niks kon het dier nog redden. Tot het beest kantelde en zachtjes dood ging op stro in Dublin. En dan die gezichten van die verzorgers? Het verdriet spat van het scherm. Tranen rollen, harten breken, mensen zijn er kapot van. Zoveel jaren zijn ze tenslotte met dat beest bezig geweest. Zij en die giraf: zij zijn vrienden voor het leven... Tijdens de laatste uren en laatste dagen zijn ze komen waken. Want "hun giraf" mocht niet alleen en eenzaam sterven. Zelfs een oude en al lang gepensioneerde ex-verzorger kwam langs. Hij aaide het beest, hij kon het niet droog houden. Hoe sterk kan dierenliefde zijn! Iets gelijkaardigs heb ik in mijn volle leven ooit bij duivenmelkers gezien. Bij Mit Van Hove-Uytterhoeven om ze maar te noemen. Mit uit Putte is geen "duivenmelkster", Mit is eerder een duivenvriendin. Als het fout gaat met één van haar favorieten zit ze simpelweg bijna te sterven op haar bankje in "den hof". Dan denkt ze niet aan geld of prijs of aan een verloren "poel" van honderd of meer... Ze wil haar favoriet weer thuis. Dan denkt ze niet over mogelijk een verloren kampioenstitel of een vermelding ergens: ze wil haar duiven terug. Veilig en wel. En zonder veel kleerscheuren. En als zo'n favoriete duif dan toch één uur of nog langer te laat thuiskomt: dan zie je Mit Van Hove "opklaren"... Ze gaat dan naar het hok, ze zegt niet "stomme geit" (als het een duivin is) maar dan hoor je ze tegen zo'n duif "lieveke" zeggen. Mijn "manneke"... Waar hebde toch zo lang gezeten. Ze aait ze, ze streelt ze. Dat bedoel ik nu met dierenliefde en met duivensport... Let wel, Mit Van Hove- Uytterhoeven is geen uitzondering. Er zijn gelukkig veel meer van dit soort mensen. Waar duiven (gelukkig) veel meer waard zijn dan een koperen beker of een vaas in wit glas aan het eind van de rit...

Zuid-Afrika en zo'n One Million Dollar Race: ze zijn te dom om dit soort gevoelens te kennen. Met hun 2453 duiven aan de start denken ze niet aan dierenliefde. Ze doen maar, ze "kloten" maar wat aan. En of zo'n race nu goed loopt of slecht gaat: so what. Het interesseert ze geen zier. Het inschrijvingsgeld is tenslotte schoon en netjes binnen, de kassa rinkelt... En als duiven dan amper thuis geraken (zelfs niet te voet): en wat dan nog? Vraag is of diervriendelijke duivenmelkers dit soort grappen moeten blijven pikken? Geen denken aan toch... Zo'n One Million Dollar Race: dat zijn simpelweg de doodgravers van een schone duivensport. Je zou het zowaar een criminele daad kunnen noemen. Wie op zo'n manier met duiven (=dieren) durft om te gaan in 2015, we hoeven zo'n soort klooiers niet langer. Duivenmoord is ook moord toch? (26-1-2015)

 

De feiten... 2453 duiven gisteren aan de start voor een vlucht van 521 kilometer...

16 stuks raakten dezelfde dag thuis...

2000 duiven zijn  op dit moment nog de weg aan het zoeken. Ze zijn 30 uur onderweg... Wandeltempo. Gesukkel zeg maar...

De schijnheiligheid spat in het rond!

 

ONE MILLION DOLLAR RACE: DIT

IS DIERENMISHANDELING OP

WERELDSCHAAL!

 

Sinds gisteren zitten in Zuid-Afrika een bende "onnozelaars" op de aankomst van duiven te wachten. One Million Dollar Race... Meer dan tweeduizend waren al kwijt, gisteren is dan de FINALE gevlogen. Met nog 2453 stuks. En gisterenmorgen los voor een koers van 521 kilometer. Het weer was er perfect, de wind en de zon ook... Het komt in de valies weet je wel. Er kwam echter NIKS... Gisterenavond bleken 16 stuks duiven thuis te zijn gekomen. Zestien sukkels, zestien ongeziene prutsers. Ene Karl-Heinz Koch (een Duitser) strompelde om vier na drie als eerste door het deurgat. Na negen uur en vier minuten gevlogen. Op dit eigenste moment en na meer dan negenentwintig uur wedstrijd zijn 335 duiven thuis. Van vliegen is al lang geen sprake meer: het begint eerder op "wandelen" te lijken... Maar niet getreurd: de "onnozelaars" ter plekke, ze vinden het allemaal prachtig en geweldig... Harde vlucht zeggen ze! Schone sport! Als één iemand komend seizoen in Belgiê zo'n soort nationale vlucht zou laten vliegen: het kot was te klein. Ze staken de organisator, de vergezeller en de transporteur zijn kot in brand... Maar "beestenbeulen" vinden ze in Zuid-Afrika heel gewoon. Als de kassa maar rinkelt... En als de nationale bonden dat ook vinden, als ze bij het FCI (de internationale federatie) dit soort RAMPEN alsmaar blijven toelaten: tsja... Dan is er - denk ik - nog maar één keuze. Dan ben je als rechtgeaarde duivenliefhebber (die bestaan nog) bijna verplicht vanaf morgen je lidmaatschap als duivensporter op te zeggen. De eer aan jezelf houden, is het enige wat een mens nog rest...

Zeg nu zelf: hoe kan een mens nog langer deelgenoot zijn aan dit soort maffiapraktijken wat ze duivensport durven noemen. Neen, van "dezen" boer geen eieren meer. Dit is dierenmishandeling op wereldschaal. Maar wat misschien nog het allerergste is: dat zijn de media, de duivenboekskes, de duivengazetten en de berichtgeving hieromtrent op het internet. Zij vinden het allemaal nog best kunnen kennelijk. Ik zeg: hoeveel boter op het hoofd kun je nog hebben? Hoe schijnheilig kun je zijn... Zo'n One Million Dollar Race: het is simpelweg de grootste draak die in duivenland bestaat. En weet ge wat ook nog heel sterk is? Als de storm over gaat zijn, de miserie voor een stuk weggewaaid is... Wedden dat er "onnozelaars" gaan zijn die het plots over GOEIE duiven gaan hebben omdat ze tegen een snelheid van 240 meter per minuut naar huis gestrompeld zijn... Een mens zou toch voor veel minder dit soort witgekalkte mensen uit de duiventempel jagen. Wegens én gemeen én onbetrouwbaar... Nietsnutten naast sukkels! Om in de tijdsgeest te blijven: duiven-terroristen, ze bestaan echt! (25-1-2015)

 

Duivensport: altijd en overal zijn er wel ergens "vodden" en problemen...

Hoeveel macht mag je hebben?

Als verkoop van bons en/of duiven gekoppeld is aan aantal hoklijsten per maatschappij... Wat nu?

Westvlaamse problemen!

Mag je van mensen zonder duiven en zonder hok plots maar allemaal "duivenliefhebbers" maken? Dat is de vraag!

 

INEKE VANROOSBEKE: DE "IRON LADY"

VAN OOSTKAMP EN SIJSELE!

 

Als ik mijn oude liefde (= duivensport) nog één keer heel diep in de ogen kijk, moet ik met weemoed vaststellen dat ze (echt waar!) aan het infuus ligt. Aan één of andere baxter van armoe en miserie. Het gaat ze inderdaad verdomd slecht, mijn oude liefde. Zelfs een laatste heropflakkering zit er kennelijk niet meer in... Wat blijft zijn links en rechts enkel nog wanhoopspogingen. Zo heb ik met belangstelling laatst een persbericht gelezen van ROESBRUGGE. Ik lees graag onzin. En zeker als het op de lichtbak verschijnt. Let wel: in Roesbrugge is het schoon en rustig te wonen, de mensen zijn er lief en vriendelijk. Alleen de duivenmelkers liggen er een beetje overhoop... En ene Peter Regheere (een beste mens wellicht) hoopt er nog wat meubelen te redden. Wij kunnen een nieuw seizoen aan, laat hij weten. We zijn dan wel buitengezet in het lokaal maar we hebben een nieuw onderkomen gevonden. Maar de naam kunnen we voorlopig nog niet geven. Een brief hieromtrent zal volgen... Echt waar, dat is de toon en het verhaal van een soort "nieuw" duivenspel in Roesbrugge. Eén zin in het hele persbericht lijkt mij wel heel belangrijk. Voorzitter Peter Regheere schrijft dat het SOUPER wel door zal gaan. Voor zij die niet zouden weten wat "souper" betekent... Wel, dat is simpelweg een soort feestmaaltijd. Een lekker etentje zeg maar. Vooral die zin vind ik prachtig. De SOUPER gaat door... Waar en wanneer staat er niet bij, het menu is ook nog niet bekend kennelijk... Maar een nieuw soort duivenspel dat begint met een EETFESTIJN: dat is toch een schone start... Eerst lekker eten na een boel moeilijkheden en miserie: veel prachtiger valt er niet te beginnen toch... De provinciale vluchten gaan ze zeker spelen... Roesbrugge: hiphiphip hoera! Uiteraard wensen we ze een behouden vaart... Veel Vlaamser kan duivensport nooit meer worden!

En nu we dan toch in West-Vlaanderen zitten: het grote geheim rond de forse opstoot van nieuwe duivenmelkers is bekend. Niet West-Vlaanderen zit in de lift, wel alleen Union Oostkamp lijkt gouden zaken te doen. Daar hebben ze de vissers en de vinkeniers een nieuwe lidkaart verkocht. Spil van het gebeuren: Ineke Vanroosbeke. Jawel, een vrouw. Op haar naamkaartje staan serieus wat "stielen". Zo zou ze reporter zijn bij Pitts onder een schuilnaam die Phil heet. Nu komt het: ze is voorzitter van Union Oostkamp, haar man (Ronny Derijcker) is er ondervoorzitter en haar zoon (Bram De Rijcker) is er schatbewaarder. Een soort familiezaak zou je kunnen zeggen... Verder is mevrouw Vanroosbeke ook nog eens ondervoorzitter van het WVOU ofte een "overkoepelend" West Vlaams Verbond. En alsof dat nog niet genoeg is, werd twee weken geleden een nieuw filiaal geöpend. Samen met Sijsele. Zij zou daar secretaris zijn en haar zoon penningmeester. De zetel van voorzitter werd evenwel voorbehouden voor een echte Sijselenaar. Wie de kat de bel aangebonden heeft, is niet echt bekend maar bij het West-Vlaams duivenbestuur (Frank Verkindere? Kurt Dekeyser?) hoopte men wel de "macht" van mevrouw Ineke enigszins onder controle te houden. Ze ging te hard, zeggen ze... Maar daar is het toen kennelijk fout gegaan. Toen Vanroosbeke op een bepaald moment onder de naam "Vrienden van Oostkamp" een bonverkoop in mekaar timmerde, vervolgens een aanvraag deed, zou ze geen toelating hebben gekregen van het provinciaal bestuur. Een twintigtal bons of duiven wilden de Westvlaamse bestuursleden nog wel accepteren maar geen zeventig... Er bestaat immers zoiets als een provinciaal reglement dat je als maatschappij één bon of duif per lid/hoklijst per seizoen moogt verhandelen... Maar dan ken je Vanroosbeke nog niet goed, weet half West-Vlaanderen. Als ze haar zin niet krijgt, wil ze wel eens kwaad worden... Wat deed ze: ze verkocht toch. Reglement of geen reglement. De "Vrienden van Oostkamp" verschenen plots op de lichtbak... En toen is het kennelijk nog meer fout beginnen gaan? Om nog meer bons en/of duiven voor haar maatschappij en voor de kas van haar zoon-schatbewaarder te kunnen verkopen, is Vanroosbeke zowaar gaan aankloppen bij de vissersclub, de vinkeniers, vrienden, bekenden en familieleden... Als het alleen maar afhangt van het aantal hoklijsten om duiven te kunnen "versassen" via de lichtbak wou ze wel eens laten zien wie nu wel de sterkste was. Zij of de Westvlaamse duivenbestuurders. Ge moet het spel maar slim spelen, moet ze gedacht hebben. En zo is het gekomen dat er plotsklaps meer nieuwe duivenmelkers als "nieuw" lid zijn bijgekomen. Zomaar. Van uit het niets... Uiteraard gaat dat de Westvlaamse sport niet echt helpen maar als reglement reglement is: dan is dat maar zo... Onderhand is de kat wel de bel aangebonden. Want wat zou ook nog blijken: Vanroosbeke zou ook nog eens de uitslagen van WVOU voor haar rekening nemen. Dat kost elke liefhebber per duif 0,05 eurocent extra aan reiskosten kennelijk.En weer vragen ze zich in West-Vlaanderen af hoeveel macht en hoeveel invloed je sommige mensen in de duivensport wel mag geven. En kan het wel dat een maatschappij mogelijk lidgeld investeert in duivenmelkers die niet bestaan? Een ledenbestand op een onnatuurlijke manier opkrikken: kan en mag dat allemaal wel? Maar wat als toch zou blijken dat mevrouw Vanroosbeke schoon tussen de reglementaire lijntjes kleurt? Als ze het alleen en enkel allemaal doet voor het zieleheil van haar maatschappijën? Of is Vanroosbeke toch net iets te veel de "Iron Lady" van een stuk duivenspel? Mogelijk te machtig? Ze gaan er in West-Vlaanderen nog efkens over "klappen", zeggen ze... Tsja! Of zou toch niet alles zo schoon en netjes zijn als het lijkt? (24-1-2015)

 

VLAAMSE ZONES 2015 (4 in plaats van 6)

Ontwerp voor de "Vlaamse" Zware Halve Fond 2015


Zone 1: Ieper-Roeselare-Torhout

-42 Westvlaamse gemeenten (Midden-en West West-Vlaanderen)

Alveringem, Ardooie, Blankenberge, Bredene, De Haan, De Panne, Diksmuide, Gistel, Heuvelland, Hooglede, Houthulst, Ichtegem, Ieper, Izegem, Jabbeke, Koekelare, Koksijde, Kortemark, Langemark-Poelkapelle, Ledegem, Lendelede, Lichtervelde, Lo-Reninge, Menen, Mesen, Middelkerke, Moorslede, Nieuwpoort, Oostende, Oudenburg, Poperinge, Roeselare, Spiere-Helkijn, Staden, Torhout, Veurne, Vleteren, Wervik, Wevelgem, Zedelgem, Zonnebeke, Zuienkerke

Zone 2: Brugge-Gent-Ternat

-23 Westvlaamse Gemeenten (Oostkant West-Vlaanderen)

Anzegem, Avelgem, Beernem, Brugge, Damme, Deerlijk, Dentergem, Harelbeke, Ingelmunster, Knokke-Heist, Kortrijk, Kuurne, Meulebeke, Oostkamp, Oostrozebeke, Pittem, Ruiselede, Tielt, Waregem, Wielsbeke, Wingene, Zwevegem

-51 Oostvlaamse Gemeenten (Westkant Oost-Vlaanderen)

Maldegem, St. Laureins, Assenede, Eeklo, Kaprijke, Knesselare, Waarschoot, Zomergem, Zelzate, Evergem, Lovendegem, Gent, Aalter, Nevele, Deinze, St. Martens-Latem, De Pinte, Zulte, Nazareth, Merelbeke, Melle, Gavere, Oosterzele, Kruishoutem, Zingem, Wortegem-Petegem, Oudenaarde, Zwalm, Zottegem, Brakel, Horebeke, Maarkedal, Ronse, Kluisbergen, Wachtebeke, Moerbeke, Lochristi, Lokeren, Destelbergen, Laarne, Berlare, Wetteren, Wichelen, Lede, St.Lievens-Houtem, Erpe-Mere, Herzele, Haaltert, Lierde, Ninove, Geraardsbergen.

-24 Vlaamsbrabantse Gemeenten (Westkant Vlaams-Brabant=Westkant Brussel)

Kapelle o/d Bos, Londerzeel,Meise, Grimbergen, Wemmel, Merchtem, Opwijk, Asse, Hekelgem, Liedekerke, Ternat, Dilbeek, Roosdaal, Lennik, Gooik, St.Pieters-Leeuw, Beersel, Halle, Pepingen, Galmaarden, Herne, Bever, Linkebeek, Drogenbos

Zone 3: St. Niklaas-Zaventem-Antwerpen-Tessenderlo

-14 Oostvlaamse Gemeenten (Oostkant van Oost-Vlaanderen)

Stekene, St. Gillis-Waas, Beveren, St. Niklaas, Kruibeke, Waasmunster, Temse, Zele, Hamme, Dendermonde, Buggenhout, Lebbeke, Aalst, Denderleeuw

-25 Vlaamsbrabantse Gemeenten (Midden-Brabant=Oostkant Brussel)

Zemst, Vilvoorde, Machelen, Zaventem, Kraainem, Wezenbeek-Oppem, Tervuren, Overijse, Hoeilaart, St. Genesius-Rode, Huldenberg, Oud-Heverlee, Bierbeek, Leuven, Bertem, Kortenberg, Herent, Steenokkerzeel, Kampenhout, Boortmeerbeek, Haacht, Keerbergen, Tremelo, Rotselaar, Begijnendijk

-56 Antwerperse Gemeenten (Westkant en Midden-Antwerpen)

Essen, Kalmthout, Kapellen, Stabroek, Ekeren, Brasschaat, Merksem, Schoten, Zwijndrecht, Deurne, Borgerhout, Berchem, Mortsel, Borsbeek, Boechout, Edegem, Hove, Lint, Kontich, Duffel, Rumst, Boom, Niel, Schelle, Aartselaar, Hemiksem, Hoboken, Wilrijk, Bornem, St. Amands, Puurs, Willebroek, Mechelen, Bonheiden, St. Katelijne-Waver, Putte, Berlaar, Lier, Nijlen, Ranst, Wommelgem, Wijnegem, Schilde, Brecht, Wuustwezel, Hoogstraten, Rijkevorsel, Malle, Zoersel, Zandhoven, Vorselaar, Grobbendonk, Herentals, Herenthout, Heist o/d Berg, Hulshout

-10 Limburgse Gemeenten (Westkant Limburg)

Leopoldsburg, Ham, Beringen, Tessenderlo, Lummen, Halen, Herk-de-Stad, Nieuwerkerken, St.Truiden, Gingelom

Zone 4: Turnhout-Hasselt-Tienen

-20 Antwerpse Gemeenten (Oostkant Antwerpen)

Baarle-Hertog, Merksplas, Ravels, Beerse, Vosselaar, Turnhout, Lille, Kasterlee, Olen, Geel, Westerlo, Herselt, Laakdal, Meerhout, Balen, Mol, Dessel, Retie, Oud-Turnhout, Arendonk

-34 Limburgse Gemeenten (Midden/Oost-Limburg)

Lommel, Neerpelt, Hamont-Achel, Overpelt, Bocholt, Peer, Hechtel-Eksel, Houthalen-Helchteren, Heusden-Zolder, Zonhoven, Hasselt, Alken, Diepenbeek, Wellen, Kortessem, Hoeselt, Borgloon, Heers, Tongeren, Bree, Kinrooi, Meeuwen-Gruitrode, Maaseik, Opglabbeek, As, Dilsen, Genk, Zutendaal, Maasmechelen, Bilzen, Lanaken, Riemst, Voeren, Herstappe

-16 Vlaamsbrabantse Gemeenten (Noord/Oost Vlaams-Brabant)

Aarschot, Scherpenheuvel-Zichem, Diest, Holsbeek, Tielt-Winge, Bekkevoort, Lubbeek, Glabbeek-Zuurbemde, Kortenaken, Geetbets, Boutersem, Tienen, Linter, Zoutleeuw, Hoegaarden, Landen

PS. Uiteraard werd in deze zone verdeling ONDEELBAAR rekening gehouden met de van kracht zijnde fusie-gemeenten. Alle deelgemeenten (van vroeger) vallen uiteraard integraal onder de fusie-gemeenten (hoofdgemeenten) zoals hierboven vermeld.

Enkele voorbeelden: Zo vallen bijvoorbeeld Nieuwerkerken-Waas, Sinaai en Belsele (deelgemeenten) uiteraard onder SINT-NIKLAAS. Op die manier vallen St. Katarina-Lombeek en Wambeek onder TERNAT. Zoals Oelegem, Broechem en Emblem onder RANST vallen. HASSELT heeft dan weer Kermt, Kuringen, Stevoort, St. Lambrechts-Herk en Wimmertingen als deelgemeenten. Dit voor een goed begrip. De "federale" gemeentecomputer kent evenwel enkel maar de "nieuwe" fusie-gemeenten. En houdt niet langer rekening met de oude en vroegere deelgemeenten. Meer nieuws volgt nog... (9-10-2014)

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Actueel 
» Bourges: duiven slimmer dan de liefhebber...

» De Kantlijn: zwaluwen belangrijker dan mensen

» Mit Van Hove speelt onder een schuilnaam...

» St. Vincent tegen het licht gehouden

» Gust Cristiaens recht voor zijn raap...


vakantievilla Spanje