Politiek maakt het leven van mensen alleen maar moeilijker in plek van makkelijker...

Zelfs duivensport is een verdomd moeilijk vak geworden. Amper prijs winnen en toch maar willen verkopen altijd... Kunst en kitch!

KBDB spant met zoveel dopingproblematiek het paard achter de kar.

Gaston Van De Wouwer (Berlaar) wil terug naar het gewone leven...

 

EEN RITJE MET DE ELECTRISCHE

FIETS. EEN DUVEL OP HET TERRAS.

PLUS EEN PANNENKOEK MET

VEEL SLAGROOM!

 

Om heel eerlijk te zijn, deze mens heeft na die laatste Guéret geen seconde nog wakker gelegen van duiven en sport. Precies omdat er sinds Montluçon van 21 juni alleen nog maar narigheid uit de lucht is gevallen. Miserie naast rampspoed. De kalvarieberg is zwaar geweest. Natuurlijk was er elke keer wel één iemand die kwam winnen. Maar om heel eerlijk te zijn: zes weken lang was er amper veel verschil tussen duivenspel en de lotto winnen. Veel duivenmannen die plots als helden op het internet hun intrede mochten doen, ik zeg het eerlijk, ik zou er geen pluim van willen. Opgeblazen armoe is en blijft nu één keer armoe. Het is vandaag 1 october en (tussen haakjes) ook nog eens nationale feestdag in het woelige Hong Kong. En op deze dag stel ik mij één vraag. Hoeveel echt goeie jonge duiven zitten bij melkers aan de kant? Hoe lang en hoe breed is het prestatielijstje? Ik durf het te zeggen: doorgaans is het eerder een mager beestje. Hoeveel jaarlingen van morgen kunnen zeggen dat ze uitzonderlijk hebben gepresteerd als jonge duif? De schuld van zes weken "dikke" miserie... Maar wat merkt een mens? Op zich heeft de duivenmelkerij daar vandaag nog amper moeite mee. Gedane zaken nemen geen keer. Het is wat het is en een mens moet door... En als het niet anders kan, moet het maar met "rommel". We zullen het wel zien!

Over rommel en miserie gesproken: duivensport is zowaar bezig om de laatste normen en waarden te verliezen. Het lijkt er sterk en stevig op dat tal van duivenmelkers nog maar alleen met duiven bezig zijn om een pluim te kunnen verkopen. Handel belangrijker dan sport... Niet dat we van onnozelheden wakker liggen maar meer dan ooit is de toon gezet: in het uitstalraam van het internet heeft een mens nooit meer waardeloze duiven zien liggen dan vandaag en (mogelijk) morgen het geval zal zijn. Komt daar nog eens bij dat kennelijk elke reden goed genoeg is om handelaar in pluimvee te worden. Veel kunst is vandaag gewoon kitch. Duiven als opblaaspop... Ik wil er niet mee trouwen. Je kunt in deze beroerde tijden toch beter honderd euro spenderen aan een Syrische vluchteling dan aan een waardeloze duif?

En hoe zou Patrick Vervloesem zich vandaag nog altijd voelen? Atropine weet je wel... Kennelijk weten ze ook bij de KBDB van geen hout nog pijlen te maken. Want wat als bewezen gaat worden dat atropine niks met doping te maken heeft? Neen, dan zijn we nog niet echt thuis toch? Om de sfeer enigszins een beetje te sussen gaan ze bij de KBDB ene mijnheer Schalck naar België halen. Schalck is kennelijk de man van de huidige dopingregeltjes. Hij en zijn labo hebben Vervloesem tenslotte "gepakt". In Zuid-Afrika dan nog... En nu willen ze bij de KBDB dat deze mens het gaat komen uitleggen allemaal? Is dat niet een beetje rijkelijk laat, denk ik dan maar? En was het niet veel beter geweest om eerst orde op zaken te stellen dan nu een beetje te moeten gaan krabbelen? Een paard dient immers nooit achter de kar gespannen? Wel er voor toch? Maar er is nog voldoende water in de zee zullen we maar zeggen... De trein der traagheid! Maar wat als Vervloesem zijn geduld mogelijk op zal geraken? En wat als hij op een dag via zijn advokaat een forse schadeclaim zou gaan indienen?

Wie ook een paar nachten mogelijk slecht geslapen heeft, is ene Gaston Van De Wouwer uit Berlaar. Gaston en Pipa staan immers zo'n beetje samen voor mogelijk de zoveelste miljoenenverkoop van de eeuw. Insiders zeggen dat ze aan hun water voelen dat de euro's aardig zullen gaan rollen. En net dan zul je maar duivendieven in je achtertuin krijgen. Gelukkig zat het grootste deel duiven al veilig en wel op een "verborgen" plaats maar gasten die zomaar bij nacht en ontij een raam uit je duivenkot halen: prettig is anders... Mogelijk en waarschijnlijk is het hier gegaan om een diefstal in opdracht. Vraag is alleen of ze bij de politie op de alarm-beelden iemand gaan kunnen herkennen? Niks zo makkelijk tegenwoordig om als zwaar vermomde dief te zeggen dat ge op het moment van de feiten in je bed hebt gelegen. Naast je lief of gewoon maar naast een vrouw. Zwijggeld of smeergeld is toch gauw gegeven. Elk alibi is tegenwoordig voor een paar centen te kopen toch? Was het maar allemaal al voorbij, zegt Gaston Van De Wouwer. Gaston wil terug naar het gewone leven. Een ritje met de electrische fiets. Een Duvel op een terras. Een donkere Leffe is ook goed... Soms durft duivensport ook wel eens te groot worden. Te zwaar om dragen. Te ingrijpend voor een mens van vlees en bloed. Straks gauw de miljoenen tellen en dan een pannenboek eten. Met slagroom of met Luikse siroop...

Veel politiemensen zijn daar kennelijk op dit moment nog niet aantoe. Velen wilden met pensioen op hun 58... Ze hadden plannen en verwachtingen. Vier jaar extra flitsen en achter duivendieven aanzitten: ze zien het niet zitten. We snappen ze voor een stuk. Plannen maken om ze vervolgens in duigen te zien vallen: prettig is het niet. Maar het gaat het ze wel lukken, denk ik... Als ze zelfs in het onderwijs niet één uur per week langer willen werken (de luiaards) hoe wil je dan dat ze polltiemensen vier jaar langer aan de slag gaan kunnen houden. De ziekenkassen gaan niet kunnen volgen, de burnouts gaan niet te tellen zijn... Zeg nu zelf: hoeveel pijn kan een rug hebben als een mens zes uur na mekaar ergens moet "zitten" flitsen. Voor de staatskas dan nog? Ons leuke "landeke": hoe meer ik het bekijk, hoe meer ik een "versleten" land zie. Te druk en te vol. Echt waar, wij zijn een land van alleen nog maar lapmiddelen aan het worden. Zwemlessen voor kinderen bijvoorbeeld. Het blijkt nog amper te kunnen. Rugslag, vlinderslag, crawl: ze leren het niet meer... We leren ze alleen nog maar boven blijven, we zorgen er alleen nog voor dat ze net niet zouden verdrinken... Dat soort uitleg hoorde ik laatst op televisie. Dan duikt een mens toch van zijn stoel van het lachen. Eén item verder kwam dan weer één of andere bolleboos van volksgezondheid aankondigen dat we maar beter een "snoeptaks" zouden invoeren. Voor de gezondheid van lijf en leden. Gedaan met chips en zoute nootjes, gedaan met cola en bacardi en twee borrels jenever voor het slapen gaan... Hoe onnozel kun je zijn? En wat is het volgende? Gaan ze mij mijn trosje druiven mogelijk verbieden, mijn appelsien elke morgen en soms een conférence-peer tijdens de rust van één of andere serieuze voetbalmatch... Ik eet toch, godverdomme, wel wat ik wil zeker. Al zijn het gefrituurde wormen of sprinkhanen. Dat schijnt nu mode te zijn. Ongedierte voor de goeie smaak! Hoeveel gelul kunnen we nog hebben? Terug het leger en de dienstplicht invoeren, de koolmijnen opnieuw open gooien en de hoogovens weer heet laten draaien... Zou dat niet veel beter zijn dan het over "snoeptaks" te hebben? Straks gaan we zelfs niet meer mogen roken in onze eigen en zelf betaalde auto met kinderen. Voor de gezondheid, zeggen ze. Eén voordeel: in mijn zelf betaalde auto zit geen asbak meer... Daar komt het dus wel goed mee. Maar wat dan gezegd van onze oude huisdokter? Hij is jaren bij ons thuis gekomen met een dikke sigaar in zijn "kop". En terwijl de as op de grond viel, reed hij met zijn stetoscoop over mijn borst, mijn rug en mijn vel... De mens is achtennegentig geworden en ik... Ik leef ook nog! Denk je niet dat er tegenwoordig mensen gevraagd worden om het leven alsmaar moeilijker te maken dan het al is? Neem nu mijnheer Eddy De Block uit Merchtem. Burgervader en broer van dikke Maggie. Mijnheer wil jacht gaan maken op broodautomaten in zijn landelijk dorp... Hoeveel jaar moet je daar voor gestudeerd hebben? Mijn land is een versleten land. Onbenul op postjes. Praat van nutteloos volk... Tenzij hij zelf die overbodige (?) broodautomaten zou gaan plaatsen ergens hoog in Syrie of Irak... Daar is nog plaats! (1-10-2014)

 

Opgelet: KOMKOM gaat met VAKANTIE!

Over een eind zijn we er terug.

Bij leven en welzijn!

 

Soms schuilen er serieuze drama's achter een "zoekertje" in één of ander reclameblad...

Ze zeggen dat de huidige bazen van de KBDB graag extra twee jaar zouden willen blijven.

Tot op zijn minst 2017...

Ze gaan dat proberen "onder mekaar" te regelen, zeggen ze in de wandelgangen van Halle!

 

VEEL BELOVEN EN WEINIG GEVEN,

DOET DE GEKKEN IN VREDE

LEVEN? WILLEN WE HET NOG

LANGER OP DEZE MANIER?

 

Op mijn brievenbus hangt al vele jaren een schone, rode sticker: Geen reclame aub... Echt waar, ik heb niet zoveel met plaatselijke reclamebladen. Ik hoef geen kortingsbonnen in mijn bus en ik hoef ook niet te weten waar mogelijk kleine katjes te koop zijn. Een oude kast te koop. Wat kan ik ermee? Eiëren te koop of "late" patatten: ik laat het allemaal aan mij voorbij gaan. Zo ben ik in een vorig leven ooit eens in een tuincenter in een file terecht gekomen van wel zesentachtig meter. Honderdvierentwintig wachtenden voor mij... Bij aankoop van vijf euro en mits voorlegging van een waardebon uit één of ander reclameblad kregen deze mensen een "schuursponske" kado. Ik ben toen maar weer naar huis gegaan... Reclame en gelul: dat is ook de reden waarom ik al tien jaar geen duivenboekskes meer lees of bekijk. Als ik onzin wil horen, ga ik veel liever met een koppel kameraden aan de tapkast staan van ons plaatselijke café... Ik wil nog wel efkens kunnen lachen maar zwijg dan vooral over kweekkoppels die alleen maar goed zijn voor alleen maar grote winnaars van duiven. Elk schot een haas, weet je wel. Ik heb daar niks mee. Mij maken ze al lang niet meer gek. En toch: ondanks mijn rode sticker op mijn brievenbus zat er laatst toch wel een reclameberichtje in mijn bus zeker. Wellicht afkomstig van één of andere loklbroek. En wat bleek? Achter "zoekertjes" (zoals dat dan heet) zitten soms makabere en schrijnende verhalen af en toe. Afgeprint van het internet: allerhande duivenmaterialen te koop. Als daar zijn: drinkpotten, manden en kevies, lege pottekes om grit en vitamineral op te dienen, latten met zitplankjes voor jonge duiven. Vijf plaatsen boven mekaar. In goede staat... Prijs overeen te komen weet je wel... Zes kweekbakken voor kweekkoppels ook nog... Een mens die mogelijk stopt, denk je dan. Neen, zo was het niet. Zo bleek het verhaal niet in mekaar te zitten. Het was veel erger. In Mechelen was een zelfverklaarde en grote kampioen (???) door zijn vrouw op straat gegooid. Mijnheer moest vertrekken. Hij had een grote mond en een vers lief. En duiven. Er zijn nog steeds vrouwen die niet meteen overweg kunnen met venten met een "dubbel" leven... Dan kunnen dit soort zaken gebeuren. Maak dat je weg komt... Ik zeg: mijn huis uit... Berooid en zonder geld is deze mens op de duur vertrokken. Voor een nieuw leven. Met een vers lief... En om morgen toch nog een rond gesneden brood uit de automaat te kunnen halen, rijdt deze mens nu al dagen rond met afgedankt duivenmateriaal in zijn auto. En geloof het of niet: ooit wou deze mens groot en beroemd worden in de duivenmelkerij. Het is dezer dagen anders gelopen. Hoeveel pech kun je hebben? Drama achter een zoekertje. Kampioen op de dool... Neen, het leven is niet altijd appeltje eitje toch. Alleen: ik zie mij morgen nog niet meteen op de dool zijn met zo'n soort onnozelheden in mijn kofferbak. Gelukkig heeft mijn vrouw mij laten weten dat ik (tot nader order) nog efkens mag blijven. Ik moet zeggen: dat lucht op in deze toch wel beroerde tijden...

En voor de rest zul je vragen? Alles gaat goed ja... Het gaat er in mijn en ons huishouden alleszins beter aantoe dan bij de voetbalbond dezer dagen... 350.000 euro weggegooid wegens een hotel vergeten annuleren, 250.000 euro schadevergoeding te betalen aan een ontslagen commercieel manager. Ze zijn daar goed bezig al zeg ik het zelf... Bovendien gaan ze in 2020 ook nog eens in Brussel een stuk van het Europees kampioenschap organiseren. Er is maar één probleem: we hebben geen geschikt stadion. Zo'n ding zou bovendien 320 miljoen euro kosten. Voor één of twee matchen met 62.000 toeschouwers. Een ander klein probleem: ze weten niet wie dat gaat gaan betalen. Grote mensen, denk je dan...  En dat alles terwijl provinciale clubs in uw en mijn dorp alle moeite van de wereld hebben om hun broek op te houden... Tsja. Zelfverklaarde "bazen": hoe hoovaardig kunnen ze zijn? En wat halen ze allemaal uit de kast om toch maar te kunnen en te mogen blijven? Insiders zijn van oordeel dat het ook op deze manier gaat gaan bij "den duivenbond" in dit land... De vrolijke jongens van vandaag zouden graag blijven tot 2017. Tot na één of andere Olympiade die op stapel zou staan. Niemand beter dan wij kunnen zoiets organiseren, zeggen ze in Halle. We zullen dat onder ons wel allemaal regelen... Goeie vraag: zouden ze niet veel beter eerst wat andere zaken regelen? Zoveel miserie uit de wereld helpen bijvoorbeeld? Rampvluchten ondermeer... Tenzij we morgen gaan mogen vernemen dat Tours en Guéret op zich niet zo slecht gelopen zijn. Niemand schuld weet je wel... In de duivensport van vandaag mag een mens van niks nog "verschieten"... Zij die zich nog een lidkaart gaan aanschaffen: ze gaan in november opnieuw beginnen kweken bij de beesten, ze gaan in 2015 opnieuw drievierde van hun jonge duiven kwijt raken. Veel beloven en weinig geven, doet de gekken in vreugde leven. Is het dat wat we willen? (11-9-2014)

 

In "wolfskers" zit Atropine. Maar wolfskers staat wel in duizend tuinen in dit land. Vrij en wild te groeien...

Denken ze bij de KBDB dat duiven daar niet aan zouden mogen pikken misschien?

Bordjes zetten in elke "hof": dit is doping. Verboden hiervan te snoepen. En probleem: duiven kunnen niet lezen...

Google en het internet... Bekijk het maar effen!

 

DOPINGZONDAAR (?) PATRICK VERVLOESEM

GAAT STRAKS WEER FLUITEND MET DUIVEN

KUNNEN SPELEN TOCH?

 

Ken jij nog iets van kinderliedjes uit vervlogen tijden? Wat groeit er in mijnen hof, weet je nog... Ajuin. Wat nog? Peterselie. Wat nog? Patatten met schellen. Wat nog... Aftelrijmpjes waren verdomd populair in mijn jonge jaren... We zongen ons schor en hees. Maar het waren plezante tijden. Kindertijd: tijd van goud. Niks te verbergen, nooit achterdocht, nooit miserie... En nu ik het puur onverwachts toch over dat oude aftelrijmpje heb... Eén ding is nu al zeker. Vader en zoon Vervloesem (gepakt voor doping) gaan ze nooit kunnen straffen. Want ATROPINE, het zogezegde gevonden product, staat bij veel mensen gewoon in "den hof". Het heet WOLFSKERS... Een mens moet het maar eens googelen op het net. Inderdaad: het is zo gepiept... In Wolfskers zit dus doping, in wolfskers zit dus het gevreesde Atropine. Waarmee ze sinds een eind Patrick Vervloesem een schuldgevoel proberen aanpraten. Als ik Vervloesem was, ik zou vanavond meteen een stevige en frisse pint gaan drinken. Er kan hem niks nog gebeuren...

Wolfskers (zegt het internet) is wel giftig en gevaarlijk. Maar aan de andere kant kun je één ander zelfs afkoken tegen veel kwamen van Egypte. En een paar gram goed gekookt in voldoende heet water... Schrik niet: het zou zelfs goed kunnen zijn tegen Parkinson. En wat moeten Vervloesem en zijn advokaat straks zeggen? Heel simpel: Wolfskers staat in "onzen" hof, mogelijk hebben mij duiven daarvan gegeten en op deze manier is Atropine in de "stront" van mijn duiven terecht gekomen. Patrick Vervloesem mag al lang stoppen met nog langer geld uitgeven aan mogelijke analyses van voedingssupplementen... Hij mag en kan nooit geschorst worden als dit goedje zomaar her en der bij de mensen in "den hof" staat. Duiven  zijn nu één keer vliegende dieren die wel eens aan één en ander durven "pikken" zoals dat heet. Thuis of elders of onderweg. Patrick Vervloesem kan toch niet in alle tuinen van Rijmenam gaan kijken. Waar vallen en "trekken" zijn duiven als ze in bloedvorm anderhalf uur van huis zijn. U zegt het: voor hetzelfde geld zitten ze ergens aan de Wolfskers te "zabberen". En hoe ze dan bij de KBDB en in Zuid-Afrika van zo'n mogelijk giftig goedje plots DOPING kunnen maken... Mensen zien het niet. Duivenmelkers kunnen zo'n soort zotternijën toch niet vatten. Doping zou dus zomaar naast je narcissen, je tulpen, je lavendel, je buxussen, je begonias, je kattenstaarten en je witte, gele, rose en purper gekleurde hortensia's kunnen staan. Nogmaals: wildgroei in je eigen tuin... Koud kunstje voor een advokaat. Duiven zijn per slot van rekening (als ze los zijn) vrije vogels in de lucht of gewoon wandelend in "den hof"... En dan kan het dat ze plots "atropine" in de mest kunnen vinden...

Conclusie: problemen voor vader en zoon Vervloesem simpelweg opgelost. In plaats van niet meer te weten van welk hout pijlen te maken, mogen ze zich zelfs al klaarmaken voor nog wat korte ritjes in de vluchten van zoveel Rondes van België... Google heeft van Vervloesem een vrij man gemaakt. En wij (maar nog wel meer mensen) hebben daar alleen maar een handje bij geholpen. Het valt alleen nog af te wachten wat voorzitter Van Bockstaele en zijn hooggeachte collega's daar van gaan vinden. Gaan ze toch moeten toegeven dat heel hun vers dopingsreglement mogelijk zo lek is als een zeef of als een mandje... De kans is niet gering dat Patrick Vervloesem ons maar best een halve bak Westvleteren zal moeten betalen. Want nooit gaan één dopingzondaar zo makkelijk weggekomen zijn als nu het geval gaat zijn... Elke mens die zich zeven minuten en dertig seconden aan de toetsen van zijn computer zet: hij gaat het allemaal zwart op wit kunnen zien en lezen... In Rijmenam gaan ze opgelucht zijn, denk ik. Een mens zou voor minder een rondje dansen rond de Leuvense stoof. Alleen die laatste gaan ze niet meer hebben wellicht. Leuvense stoven zijn nu één keer uit de mode... Maar echte kloterij in de duivensport is dat niet. Dus nog dit. Tien dagen geleden: een liefhebber kreeg thuis telefoon. Iemand (?) had een duif opgevangen. Zegde de man: het diertje is levensgevaarlijk gewond. Het kan geen poot nog vliegen. Het ademt nog alleen maar een heel klein beetje. Het hijgt en het piept nog alleen maar. Ik wou u dat gewoon maar laten weten. Dag, mijnheer... Ik doe wel het nodige! Drie dagen geleden, het is zondag, zit die duif toch wel bij de eigenaar op de plank zeker. Een tijdje kwijt geweest dat wel. Maar het is thuis gekomen zo fris als een hoentje. Niks gekwetst, niks halfdood, niks aan de hand. Vol leven... Zou zo'n verloren duif mogelijk één of ander mirakel meegemaakt hebben in Lourdes of in Scherpenheuvel? Wie zal het zeggen. En wat de reden kan zijn waarom kinkels zich met zo'n zaken durven bezig houden. Weet gij het? Wij niet... Sommige duivenmelkers: er rammelt iets aan. Zoveel is wel zeker... En nu onderhand ook het "mirakel" van Patrick Vervloesem zo goed als te verklaren valt, hebben wij er toch maar weer een schone dag (bijna) opzitten. Reden: puur toevallig mochten we deze middag Marcus Bauer nog eens tegen het lijf lopen. De mens is in tien jaar geen snars veranderd. Marcus is al jaren één van de beste Duitse liefhebbers. En heel zijn leven een prachtmens. Sportieve kerel, vriendelijke vent, zelfs naar een vlieg gaat hij nooit slaan... Marcus zegde dat half Duitsland al maanden met verstomming naar België en naar de KBDB zit te kijken... Tours in de bomen, Guéret niet zomaar een gewone ramp. Zij volgen het allemaal. Zestig nationale vluchten. Doping, asduiven met gevlogen prijzen waar ze geen raad mee weten... Met een lach en met een traan. We gaan niet zeggen wat Marcus Bauer van onze duivenbazen durfde te zeggen. Maar het waren geen lieve woordjes. In Duitsland kunnen zo'n soort strapatsen nooit gebeuren, zegde hij. En dan te weten dat we in zoveel jaren Marcus Bauer nooit stoute taal hebben horen spreken. Hij is een respectvol man. Maar één keer is de maat echt wel vol, zegde hij.

Ik denk dat hij gelijk heeft. Maar eerst moet Patrick Vervloesem uit het strafhokje. Dankzij de "wolfskers" in zoveel Vlaamse tuinen. Fluitje van een cent! (10-9-2014)

 


Doping: bij de KBDB wachten ze vol spanning op expertisies die nog moeten komen...

De asduif van Testelt en van Liesl Laeremans: het probleem komt morgen in Halle op tafel...

Rommelduiven op het internet: niemand zit er nog echt op te wachten!

 

IN EEN OORLOG SNEUVELEN NIET

ENKEL MENSEN. DOORGAANS

SNEUVELT OOK DE WAARHEID...

OM OVER NA TE DENKEN!

 

Twee dagen na de RAMP van Guéret... Onze sport telt lege plaatsen. Geld kwijt, duiven kwijt, sport kwijt, goesting kwijt... Neen, er zijn geen winnaars. Ene mijnheer Schreel heeft er een loterij van gemaakt. Hij heeft de sport vermoord. En ook een beetje (veel) de liefhebberij. Hoeveel duiven, denk je, gaan nooit nog thuiskomen? Een stuk of vijfduizend? Het kunnen er ook zesduizend zijn... En neen, niemand die zich ook maar één moment verontschuldigd. Geen woordje van spijt tegenover de liefhebberij. Niks mea culpa. Schreel ligt in Griekenland in de zon mogelijk te bakken en te braden, in Halle doen ze er het zwijgen toe en ten huize van Cureghem Center willen en durven ze niks zeggen. Opdracht volbracht, denken ze daar. Hun "kas" is opnieuw kleine twintigduizend euro rijker. En daar draait het tenslotte om... Er kan weer rustig een feestje gebouwd worden...

Doping dan: Vervloesem en Panza zijn momenteel de enige "boosdoeners"... Terwijl de rest van de expertisies nog niet binnen zijn. Waaronder o.m. Bourges, Tulle, Narbonne, Perpignan en nog veel meer "nationaal" werk. Zuid-Afrika is niet alleen ver. Zuid-Afrika is ook nog eens traag. Het gerucht dat er bij de KBDB in Halle zeven "overtreders" in de kast zouden liggen, lijkt eerder vreemd. Wensen zijn niet altijd werkelijkheid. Wat wel zo is: morgen mogen de bestuurders van Testelt in Halle hun zegje komen doen omtrent de asduif van ene Liesl Laeremans uit Veerle. Terwijl ze in Antwerpen dan weer "stiefvader" Tom Verboven op de rooster proberen leggen. Wie leeft zal zien zeker?

Verkopingen dan... Michel en Didier Desbuquois uit Kapelle o/d Bos komen straks met zeventig stuks naar de markt. Een deel "beste" vliegers plus de ouders plus nog wat... Op welke lichtbak ze gaan verschijnen is nog niet echt heel duidelijk. Bij Pipa zijn de plaatsen duur. Terwijl het internationale bereik van Pitts amper veel voorstelt kennelijk. Toch gaan ze daar Louis Van Paesschen onder de aandacht proberen brengen. Bourgeswinnaar... Maar dat soort "opgekochte" duiven gaan niet te zien zijn. Wel de mindere "goden" en een aantal duiven die mogelijk op hetzelfde hok hebben gezeten of op het hok er naast... Vraag is alleen of je met perceptie kopers kunt vinden? Ook Raf Bijl uit Buggenhout wil naar de markt. Raf stopt. Hij houdt het voor bekeken. Ook voor hem is er een groot probleem. Overal is het aanbod groot en valt aan zo'n "kot" duiven via het internet nog wel wat te winnen? De tijd van verre achternichten en kozijnskinderen: daar is alsmaar minder geld en belangstelling voor. Erger nog: kenners van de markt voorspellen dat deze winter alleen nog echte TOPDUIVEN kopers gaan kunnen vinden. Rommel zou niet langer thuishoren op de lichtbak. Rommel hoort thuis bij de poelier toch? Of in de tomatensoep van moeder-de-vrouw...

Tsja, duivenspel is en blijft een vreemde wereld. De ramp van Guéret: het is amper groot nieuws geweest voor de buitenwacht. Maar wat lees je dan vandaag in de krant. Vogelbescherming Vlaanderen trekt plotsklaps aan de alarmbel. Er zouden te veel vogels bij mensen tegen de ramen vliegen. En als vogels daar tegenaan botsen, breken ze hun nek. Ocharme! Tuurlijk is dat erg, de Vogelbescherming vraagt dat mensen maar beter hun gordijnen dicht doen... Om verder onheil te voorkomen. Echt waar: zo staat het vandaag in de gazet... Maar zo'n zelfde gazet zegt niks over mogelijk vijf-of zesduizend duiven die vanuit Gueret simpelweg nooit meer thuis gaan komen. Is dat dan niet erg? Acht koolmezen die zich dood vliegen tegen spiegelglas: de wereld is te klein. Maar een duivenmoord... Daar kunnen we maar beter over zwijgen! Kun jij nog volgen? (10-9-2014)

 

Ge moogt nooit oude schoenen weggooien voor je er nieuwe hebt gekocht...

In de duivensport loopt zowaar alles verkeerd wat maar fout kan lopen... Hoe zou dat toch kunnen komen, denk je?

Enkele naakte cijfers van de RAMP van GUERET...

 

DRINGEND GEVRAAGD BIJ 
DE KBDB: EEN PUINRUIMER EN 
EEN CRISISMANAGER. EEN 
KWESTIE VAN DE MEUBELEN TE 
REDDEN...


Vroeger - toen de dieren nog spraken - kon de duivensport rekenen op informanten die op de vluchtlijn woonden. En wat deden deze mensen? Zij gaven aan de lossingsverantwoordelijke in België de weersomstandigheden door. Deze (soms) gewone mensen zagen alleen dat het bewolkt was, dat het regende of niet regende, dat de wolken laag of hoog stonden, dat het mistig was of alleen maar wat brandnevel. Zichtbaarheid goed of slecht of matig. En niet onbelangrijk: de wind... Sterk en straf op kop. Of wind in de staart. Voor mensen die duiven moeten lossen is dat heel belangrijke informatie.1200 meter snel of 1650 meter snel: het is een wereld van verschil... Dit soort mensen kregen lang geleden voor hun werk een paar centen (het stelde niks voor) en aan het eind van het jaar mogelijk een doos "mon chérie" voor hun vrouw. Ze waren er content mee...

Vandaag hebben we dat soort mensen niet meer. De KBDB en de sport heeft ze buiten gegooid. Met alle gevolgen die we vandaag kennen. Bijna de ene rampvlucht na de andere. Lossingsverantwoordelijken maar ook de baas van ons nationaal sportcomité: ze weten niks meer, ze slagen als een blinde naar een ei. Want wat zeggen de vrachtvoerders op de plek van lossing: altijd schoon weer... Ze willen thuis zijn. Komt daar nog eens bij dat zij die in België voor veel lossingen verantwoordelijk zijn NIKS kennen van weerkaarten. Doorgaans is het internet voor dit soort mensen Chinees. Ze kijken wel maar ze zien niks. Simpelweg omdat ze dom en niet beslagen zijn.  Domheid is hun handelsmerk... Een zelfde verhaal met zoveel lossingsplaaten. De meesten zijn ongeschikt. Dat er een verschil is tussen één vrachtwagen en zeven camions: zijn ze nooit op gekomen. Dat je meer plek en plaats nodig hebt om 30.000 duiven te lossen dan maar 2000 duiven: wat zeg je nu? Neen, niet aan gedacht neen. Want de Fransen zeggen dat al hun plaatsen ideale plaatsen zijn. En zo kan het dan komen dat sport in de soep draait. Schrik je nog?

Tuurlijk kan het ook anders. Ene Chris De Schacht uit West-Vlaanderen is er - denk ik - zelf niet mee op straat gekomen. Maar wij hebben nu één keer zo onze bronnen. Weet je nog zomerdag een eind geleden. West-Vlaanderen organiseerde samen met Compiégne een herdenkingsvlucht. Vredesduiven, vriendschap is een schone deugd. Mensen aan het oude oorlogsfront: zelfs vandaag mogen ze niet vergeten worden... Vanuit Frankrijk kreeg De Schacht bericht dat ze in Compiégne een knappe lossingsplaats hadden gevonden. De Schacht die ooit na Van Coppenolle nog een eind in de Livornostraat heeft gezeten om daar de KBDB van een nakend failliet te redden (De Schacht bespaarde er twaalf miljoen in amper één jaar tijd) kende en kent zo'n beetje het reilen en het zeilen. Zelf zien en dan pas geloven. De Schacht is nooit de man van "horen zeggen" geweest. Hij kent tenslotte zoveel nochalance op zijn Frans. Hij is toen zelf naar Compiégne gereden. Hij zag daar een veldje en een rij bomen van wel dertig meter hoog. En wat zegde De Schacht: niet met mij... Dat kan hier niet. Tot hij samen met de plaatselijke burgemeester een schone plek kreeg toegewezen. Plaats voor veel camions, wijds zicht, geen enkel obstakel in de weg. Piccobello... Op een grasperkje waar je hooguit de was van twee huishoudens kunt bleken: daar is het onmogelijk duiven lossen... En zo is het gegaan. Compiégne kreeg in West-Vlaanderen 26.000 duiven bij mekaar. Pracht van een koers, iedereen tevreden... Zo moet het en zo hoort het. Alleen hebben we in dit land maar één Chris De Schacht. Iemand die denkt...

Reden waarom Guéret zondag compleet fout is gegaan. Daar hebben ze niet gedacht. Daar hebben ze alleen maar gedaan. Kloterij van domme mensen. Schreel op kop... En zo is het gekomen dat gisteren maandag haast alle wedstrijden tot een eind na de middag OPEN hebben gestaan. Met grote verliezen tot gevolg. Ramspoed in het kwadraat... Reden waarom we effen (nieuwsgierig als we zijn) in wat uitslagen van deze provincies zijn gaan kijken. U mag de rest zelf invullen. Hier de naakte cijfers:

Wim De Troy 9 prijzen van 36 duiven, Jos Vercammen 25 van 84, Dirk Van Dijck 15 van 58, Bosmans-Leekens 10 van 50, Jos Thoné 12 van 48, Paul Huls 4 van 40, Vermeerbergen-Wilms 14 van 30, Jos en Jules Engels 10 van 40, Van Hove-Uytterhoeven 8 van 38, Van Elsacker-Jepsen 6 van 32, Op De Beeck-Baetens 4 van 18, Rik Hermans 5 van 21, Jelle Roziers 18 van 61, Cleirbaut-Van Riet 14 van 39, Verrect-Rutten-Depla 4 van 10, Platteeuw-Noels 4 van 15, Kristien Ryks 1 van 9... Conclusie: zelfs goeie liefhebbers kregen "patatten" tegen hun oren. Maar zo vergaat het ook de rest van het land. Niks dan miserie... Eén vraag dringt zich op: moeten liefhebbers zo'n soort onverantwoorde strapatsen nog langer accepteren. Ik stel bij deze voor dat we iemand als Chris De Schacht maar beter naar Halle zouden halen. Als crisis-manager en als puinruimer. Iemand moet tenslotte weer onze sport op de rails proberen krijgen. Alleen: daar is verstand voor nodig. En overleg. In heel Halle is dat vandaag niet te vinden. Reden waarom we niet echt hoopvol kunnen zijn... En dat vooruitzicht: daar kan een mens echt niet vrolijk van worden. Mijnheer Van Bockstaele en zijn hele gevolg kunnen maar beter stiekem en ongezien langs de achterdeur verdwijnen. Ze hebben er tot de dag van vandaag immers nog niks van gebakken. Tenzij alleen maar ellende... Neen, we zijn nog niet thuis! (9-9-2014)

 

"-Mogelijk zijn deze mensen er als leek ingesukkeld zonder het zelf te beseffen..."

Menselijkheid mag niemand vreemd zijn...

Vrienden, buren en bekenden weten het zeker!

 

"VADER VERVLOESEM DURFT DE 
DEUR NIET MEER UIT. EN PATRICK 
KAN DIT SOORT TONEEL ECHT 
NIET SPELEN... DIT IS VEEL 
MEER DAN SIMPEL EEN BEETJE 
MISERIE. DIT IS DE HEL..."


Het is niet verboden om een beetje hard te zijn tegenover mensen die in de duivensport de kluit proberen belazeren. Fraude, vals spelen, doping, weet je wel. Melkers die de duivensport wetens en willens naar de vaantjes willen: het is moeilijk om ze ooit nog in de armen te sluiten. Bovendien is het ook nog eens bekend en geweten dat duivensport niet steeds de meest vredelievende bezigheid is die bestaat. Hard tegen onzacht. Kop tegen kei. En toch blijven we gelukkig nog altijd mensen. Met ratio en gevoel... Onderhand een dikke week ligt ene Patrick Vervloesem uit Rijmenam als "dopingzondaar" op straat. Geklist in Zuid-Afrika. Nog eens extra gepakt na de tegenexpertisie. ATROPINE is de naam. Ene dokter Geert Van den Eynde denkt en vreest dat Vervloesem er als leek ergens moet "ingesukkeld" zijn. Bovendien zou Atropine zelfs drie dagen na het inkorven uitgewerkt zijn. Hoewel het wel het hartritme verhoogt en de luchtwegen open zet. Maar extra potentie gaat het duiven niet geven. Bovendien zou het dan moeten gegaan zijn met mogelijk druppels die een oogarts gebruikt om naar je oogfundus te kijken. Twijfel! En niet echt prestatiebevorderend bijna...

Hoe ook: buren, bekenden, familie, dichte en verre vrienden en zelfs collega-duivenliefhebbers zijn het over één zaak eens. Zoveel ellende hebben ze nog nooit in een huishouden ooit gezien. De "Vervloesems": ze weten het niet meer. Aan de grond genageld. Troosteloos. Niks dan kommer en kwel in het kleine Rijmenam. René, de oude vader van Patrick Vervloesem, durft zelfs zijn huis niet meer uit. Hij is beschaamd en wil niemand nog zien. Wat gaan de mensen denken? René voelt zich geraakt tot in het diepst van zijn "oude" hart... Patrick en zijn vrouw schijnen het ook niet meer te snappen. Ze zitten in de put. En diep in de miserie. Gaan ze dit nog wel recht krijgen ooit? En wat gaat die grap hen mogelijk kosten? Buren en bevriende liefhebbers die bij Vervloesem over de vloer komen, zijn zeker van hun zaak. Dit is geen toneel. Zo kan niemand het spelen. Dit is absolute ellende van drie uitgetelde mensen aan de rand van een rij duivenhokken... Tranen die niet helpen, vragen zonder antwoord, vloeken die niks oplossen. Patrick Vervloesem is geen bandiet, zeggen ze. Niet gisteren, niet nu en ook niet morgen. Ze hopen dat het goed gaat komen. Dit soort hel verdienen ze niet...

En zegt dokter Geert Van den Eynde zonder verder een waardeoordeel omtrent één en ander te hebben. "-Mogelijk zit een deel van het probleem bij het feit dat je in één click via het internet aan dingen kunt komen waarop je niet echt zicht hebt. Hoe ziet de samenstelling van een product eruit, en wat als je niet echt zicht zou hebben op één of ander registratienummer. Op die manier ga je dingen geven die je niet echt kent. En moet je maar vertrouwen dat het koosjer gaat zijn. Zo zou het best wel eens kunnen dat producten die bijvoorbeeld aangemaakt zijn in o.m. Thailand of Roemenie niet kunnen of mogen in ons land. Wegens een verschil in regelgeving. In wettelijkheid zeg maar... En dan kom je weer bij hetzelfde punt uit: mensen sukkelen er gewoon in op deze manier. Er gaan er nog meer tegen de lamp lopen. Al of niet terecht. Hier hebben we het laatste nog niet van gehoord."

Klaar: doping kan niet. Maar wat als mensen mogelijk compleet onschuldig in één of andere valkuil terecht gaan komen. Duivenmelkers zijn geen dokters, geen scheikundigen, geen wetenschappers toch? Duivensport danst mogelijk op een iets te slappe koord. Vraag is alleen of in dat soort situaties duivenspel nog wel zonder achterdocht te spelen valt? Je kunt toch niet wakker gaan liggen van een hobby? Van een dreigende hakbijl boven je hoofd... (9-9-2014)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Actueel 
» Bourges: duiven slimmer dan de liefhebber...

» De Kantlijn: zwaluwen belangrijker dan mensen

» Mit Van Hove speelt onder een schuilnaam...

» St. Vincent tegen het licht gehouden

» Gust Cristiaens recht voor zijn raap...


vakantievilla Spanje