Belgian Master (zevende edititie) dient geen enkel sportief doel...

Opnieuw raakten 384 van de 575 geloste duiven dezelfde dag niet thuis...

Zou het mogelijk aan de kwaliteit kunnen liggen? Zou daar een boel brol samen kunnen zitten?

Neen, niks tegen een gezellig middagje uit...

 

WAT DENK JE VAN EEN KAARTPRIJSKAMP

BIJVOORBEELD? BOOMKE WIES. IN PLAATS

VAN WAT MET DUIVEN TE GAAN

ROTZOOIEN...

 

Gisteren, op de koudste 19de augustus in vijfig jaar, werd in Nevele de zevende Belgian Master gevlogen. De enige one-loft-race in dit leuke land. Amusement, brood en spelen. Echte duivensport is het eigenlijk niet. Om vijf over halfdrie wint een Hollander (Combinatie Van Wanrooy is de naam) en vervolgens moet het aanwezige publiek vijfendertig minuten wachten vooraleer twintig duiven thuis zijn. Op de klep. In Nevele. Duivensport in dikke truiën. Honderd duiven komen vervolgens aangewaaid na 2 uur en 27 minuten wachten. Eindresultaat: dezelfde dag zijn om twee minuten na negen 191 duiven thuis van alles samen 575 stuks.

Belgian Master: het heeft niks met duivensport te maken, het is een middagje brood en spelen. Een verzameling duivenmelkers op een grasveld. Een dagje uit zeg maar... Niks op tegen. Gezien en gezien worden, is tenslotte de enige, echte bedoeling. Flaneren in duivenland zoals echte BV's het soms doen. Maar sport is het niet neen... Als eender welke vlucht in dit land op zo'n manier zou verlopen: het kot was te klein. Maar dit mag en kan. Het is tenslotte "maar" de Belgian Master. Het is maar om te lachen. En een mens kan tenslotte ook nog eens een pint drinken. En een hamburger eten. En Sergio is een goeie zanger. Een goeie ambiancemaker voor duivenmelkers... En waarom denk je loopt zo'n Belgian Master zelden vlot en goed? Zou het mogelijk kunnen dat daar een bende heel slechte duiven bij mekaar zitten. Samenraapsel tot een zootje ongeregeld. Een zelfde duivenliefhebber die komend weekend op zo'n  soort manier met duiven speelt: hij begint meteen schande te roepen, hij brult dat het een ramp is. Een draak van een vlucht. Maar nogmaals: in Nevele hanteert duivenspel andere regels. Het is maar om te lachen.

Maar is het wel zo. 384 van de 575 ingekorfde duiven die dezelfde dag zelfs niet thuis raken. Qua diervriendelijkheid kan dat tellen. Veel duivenliefde is hier overduidelijk niet echt in het spel. Maar nogmaals: dat zal wel bijzaak zijn zeker... Hoofdzaak is een lekker middagje uit. Efkens mogen flaneren met je lief of je vrouw. Of met allebei tegelijk? Maar nu tussen ons gezegd en gezwegen: zouden ze in Nevele niet beter één keer per jaar in augustus een kaartprijskamp voor duivenmelkers houden? Boomke Wies bijvoorbeeld. Met heel veel bier, met hamburgers en bitterballen. Ge moogt er zelfs selfies nemen. Dat alles in plaats van een beetje onnozel met duiven te gaan rotzooien. Want veel meer stelt het eigenlijk niet voor. Maar denk je dat mensen daar al één keer hebben over nagedacht? Ik vrees van niet neen... Duiven gebruiken als stoplap om een feestje te bouwen: het is niet echt een goeie gedachte. Een feestje moet wel kunnen. Maar dan zonder duiven. En voor de vrouwen mag er best een wedstrijdje "zakkenlopen" op het prgramma staan. Of laat ze met een knikker in een lepel in hun mond vijftig meter lopen op hoge hakken! Succes verzekerd. Want ook een leven als duivenmelker kan en mag best wat gezelligheid gebruiken. We vloeken met zijn allen tenslotte al meer dan genoeg. We hebben daar geen extra Belgian Master voor nodig... (20-8-2014)

 

Duivensport blijft alsmaar de FOUTE mensen vet mesten...

Met loepzuivere pedigrees weet een mens wat hij koopt...

Gratis inkorven: het kan zomaar kunnen...

Waarom mag of kan goeie wil niet samen aan tafel? En wie staat dat mogelijk in de weg?

 

WAT IS ER MIS MET CORRECTE

STAMKAARTEN EN WAT IS ER FOUT

ALS OVERTOLLIG GELD WEER NAAR

DE LIEFHEBBERS ZOU VLOEIEN?

 

Zij die van oordeel zijn dat de vijver van duivensport vol haaien zit: zij dwalen... Zij die denken dat er met de duivenmelkerij niks meer te doen valt: ze zeveren maar wat aan. Nog steeds kan duivenspel (gelukkig) rekenen op een berg eerbare mensen. Alleen worden dit soort mensen veel te dikwijls weggedrumd en onder de voet gelopen door schuinmarcheerders. Door smeerlappen, mislukte zielen en egoisten... Mogelijk tien procent maakt kapot wat negentig procent niet wil en kan accepteren. En is het dan toegestaan om af en toe toch eens vrolijk en vrij te filosoferen. Zomaar. Vriendelijke mensen onder mekaar... Het is al langer bekend dat duivenverkopingen nogal eens voor winters' onheil durven zorgen. Een mix van leugens, van halve waarheden. Dingen schoner maken dan ze zijn: het is een kunst maar geen schone kunst... En waarom zouden mensen daar niet mogen over denken? En een mening hebben. Zo hoorde ik laatst een keurige en stevige kampioen echt wel aardig uit de hoek komen... Nagels met koppen. "-De KBDB," zegde de man, "zou eigenlijk een soort databank in leven moeten roepen. En hier zouden dan alle liefhebbers die duiven kweken voor de verkoop hun jong gekweekte duiven verplicht moeten laten registreren. Ik bedoel maar: ring van de gekweekte jonge duif PLUS ring van de vader PLUS ring van de moeder. Ik zeg: alle gekweekte duiven hebben allemaal maar één vader en één moeder. Maar wat wil nu wel eens meer voorvallen dan ons lief is: in de loop van het seizoen krijgen veel duiven plots compleet andere ouders. En vooral bij zogeheten "naamkwekers" durft het zelfs voor te vallen dat één of andere jonge duif plots opduikt met wel heel beroemde ouders. Met vooral vaders en moeders die commercieel beter in de markt liggen. En kijk: zoiets vind ik boerenbedrog dat we niet hoeven... En jawel, met die databank van die gekweekte duiven gaat het onmogelijk zijn om na de feiten de kluit nog langer te belazeren. Zo'n website kost geen geld, het zou alleen maar een zegen zijn voor een veel eerlijker commerciele sport. Valse pedigrees, opgesmukte stamkaarten: we gaan ze niet meer zien... Want we kennen via die website van bij het begin de vader en de moeder. En zeg nu zelf: als charlatans niet meer de mogelijkheid hebben om duiven mooier te kleuren dan ze zijn: dat is voor iedereen een goeie zaak toch? Ze zouden er vanaf komend seizoen meteen moeten mee beginnen. En dit voor iedereen die duiven in de markt zet. Klein, groot, bekend of onbekend. En wie dit niet wil of doet of DURFT zou  bij decreet moeten verboden worden om nog langer handel te drijven. Geen registratie, dus geen handel... " En waarom niet? Wat is er mis met eerlijkheid die het langst duurt?

En neen, duivenliefhebbers die denken, ze zijn niet dom. Neem nu de woekerwinsten die inrichters maken op de veel te dure portgelden. Duivenspel is niet hun eerste prioriteit, zoveel als mogelijk duiven transporteren: dat is hun uitdaging. En buiten links en rechts wat gemaakte kosten gaat de buit regelrecht in de zakken van mensen waar het "duivengeld" niet thuis hoort. Eigenlijk stelen ze geld van de sport en van de liefhebbers. Geld dat door liefhebbers in de sport wordt gepompt heeft altijd maar één bestemming: herbeleggen in diezelfde sport. Ook hier maakte één iemand een heel simpele rekening. Hij nam Bourges van de Brabantse Unie. De eerste nationale midfondvlucht van het seizoen. Dit jaar: 46.682 ingekorfde duiven. Aan 1.75 euro per duif... 90 cent van dit bedrag gaat effectief naar de transporteur. Blijft: 85 eurocent per duif. Dat bedrag verdwijnt bijna spoorloos in de kas van de inrichter of van belanghebbenden. Voor Bourges maakt dat net iets meer dan 39.000 euro. Minus alle kosten en onkosten: 30.000 euro blijft over. In geval dit bedrag terug zou vloeien richting sport en niet zou verdwijnen in zakken die er nu niet toe doen, zouden we met dit bedrag zomaar eventjes DERTIGDUIZEND duiven GRATIS kunnen laten inkorven. En als we mensen extra duiven gratis zouden laten inkorven, bestaat er mogelijk één reactie. Meer duiven op de volgende vlucht... Vijf eerste duiven port betalen, vijf volgende afgegeven duiven gratis... Het duivenspel qua aantallen duiven zou vermoedelijk heel erg gaan groeïen. Is dat een goeie zaak. Zeker weten... En waarom kan dat niet kunnen denk je? Omdat mensen hun macht niet willen afgeven. Zij wanen zich god, zij zijn het ook wel een beetje en is er iets simpeler om op kap van de duivensport elke twee jaar een nieuwe auto te kopen?

Goeie wil, goeie ideeën en een beetje durf en doorzicht: en we gaan nog niet meteen ten grave gedragen worden. Het duivenspel gaat het op een goeie manier nog wel een eindje uitzingen. Maar niet als de haaien in de smeerpot blijven graaien. Want zij en zij alleen vissen de hele vijver leeg. Tot er alleen nog modder overblijft. Waarom zou goeie wil niet samen aan tafel kunnen? Ik vraag het mij nog altijd af. (19-8-2014)

 

Negentig procent zijn goeie mensen, tien procent is schurkenstaat...

Zij brengen wel een stuk duivensport flink om zeep...

Een geluk dat er getuigen waren!

 

HOE EEN NEDERLANDER VAN EEN

KALE KERMIS THUIS KWAM IN

VEERLE!

 

Een Nederlandse mijnheer uit Heerlen kwam een eind geleden naar Belgenland afgezakt. Hij was samen met nog een paar mensen... Duivenmelkers-onder-mekaar. Ze zouden naar Veerle rijden. Hoog in Antwerpen. Dicht bij Brabant. Daar zaten tenslotte rechtstreekse Verrect-Arien-duiven. Goeie "marchandies" uit toen een stevig spelend "kot"...

Onze Nederlandse vrienden bekeken die duiven. Ja, we kopen ze. Prijs is prijs. Maak alles maar klaar... Eigendomsbewijzen en niet vergeten: doe er vooral de stamkaarten bij. En neem maar je tijd, we wachten wel even. Koop gesloten. Maar toen kwam al meteen een eerste kat op de koord. Er bleken van die Verrect-Arienduiven én geen stamkaarten én geen eigendomsbewijzen te zijn. Maar niet getreurd toch. Toneel spelen is ook een schone kunst... En vermits poezen doorgaans altijd recht op hun poten vallen, werd maar meteen een smoes verzonnen. Verdorie, gasten, wil je nu eens wat weten. Ik ben die pedigrees en die eigendomwbewijzen toch wel bij Verrect-Arien vergeten zeker. Ge kent dat éh... Praten en babbelen en nog wat ditjes en wat datjes. Maar niet getreurd: laat ons gewoon goed afspreken. Gij betaalt mij nu die duiven. Dan zijn we daar al klaar mee. En ik rij straks of uiterlijk morgen naar Tessenderlo om het volledige papierwerk. En vermits ge nu die duiven betaalt, ben je zeker dat ge ze ook zult hebben. Ik stel voor dat ge over een dag of twee terug naar mij komt om alles verder te regelen. Het spijt me. Klein foutje van mij. Maar ik regel dat. Pascal zal dat voor mij wel direct in orde willen brengen... Ik ken die mensen goed.

En onze Nederlandse kameraad: hij trok zijn portefeuille en betaalde. Ze reden weg zonder duiven en zonder iets. In de hoop één en ander twee dagen later alsnog te regelen. En twee dagen later werd het opnieuw een ritje tussen Heerlen en Veerle. Over een paar uurtjes zou hij rechtstreekse en echte Verrect-Arien-duiven op zijn hok hebben. Jammer maar helaas: het pakte toch wel compleet anders uit zeker. Want wat zegde de verkoper! Mannen, zegde hij, ik heb slecht nieuws. Ge moet dat verstaan. Hier zijn gisteren mensen gekomen en zonder iets te vragen hebben zij een stukken hoger bedrag voor die duiven betaald dan de prijs die wij overeengekomen waren. Ge moet dat verstaan. En het spijt me echt. Zo'n kans krijgt een mens maar eens in zijn leven. Ik het zeg het eerlijk, gasten, ik heb die kans genomen...

Tumult, gerommel, gezever ter plekke in Veerle. Opnieuw toneelspel... Zegde de verkoper: ge moet u dat niet aantrekken. Weet ge wat ge doet? Zoek u hier maar duiven van mij uit. Ik speel tenslotte niet slecht, ik heb bij de beste soorten van heel België zitten, ge gaat er goed mee zijn. Kies uit wat je wil. En we zwijgen verder over dat geld dat ge reeds betaalde. Op deze manier ben je dan toch niet voor niks naar hier gekomen. De Nederlandse vrienden uit Heerlen: ze bekeken mekaar, ze voelden nattigheid. Ik wil mijn geld terug, zegde de koper. Ik ben hier voor Verreckt-Arien gekomen en nu ga jij zeggen wat ik hier van u ga moeten uitzoeken. Ik denk er niet aan... Geef me mijn centen weer. Wij zijn weg... Het gesputter duurde zeker nog een kwartier. Tot onze Belgische "kampioen" toch het geld (vierkant tegen zijn goesting ) terug betaalde. Spijtig dat het zo is moeten gaan maar ge gaat niet weten wat ge gaat missen. Mijn eigen duiven zijn tenslotte top. Zeker zo goed als die van Verrect-Ariën...

Onderweg naar huis hadden de Nederlandse kameraden het over een klootzak, een oplichter en een leugenaar. Twee ritten op en af voor niks... En natuurlijk heeft die smeerlap gedacht dat we dan wel andere duiven zouden kiezen.  Een smeris is het... Veerle, zeggen de Nederlandse vrienden, het is een gevaarlijk dorp zo te zien... Ge zit er in de val zonder dat ge er erg in gaat hebben. Een geluk dat we met wat vrienden waren... Was ik alleen geweest: ik was gevangen geweest...

Duivensport en duivenspel: wie denkt of droomt dat hij in dat wereldje alles weet en alles al lang gezien heeft: vergeet het... Negentig procent liefhebberij houdt het wellicht bij eerlijke en normale handel, tien procent is nog steeds schurkenstaat. Ze maken wel een spel kapot... Met voorbedachten rade. Zo handig proberen ze wel te zijn... Mensen proberen vangen met Verrect-Ariën om ze vervolgens te bedotten met brol-zonder-waarde. Hoe dikwijls zou die truc al toegepast zijn? (18-8-2014)

 

Er is een verschil tussen de perceptie en de werkelijkheid...

Wie niet nadenkt en alleen maar een nationale uitslag bekijkt, denk fout!

Het "foute" oordeel na Argenton...

 

VLAANDERSE DUIVEN: ZE ZIJN NIKS

WAARD. ZE KUNNEN NIET VOLGEN.

 

Argenton NATIONAAL afgelopen zaterdag. In Herk-de-Stad winnen ze de koers tegen een snelheid van 1418 meter per minuut. 85 kilometer per uur... In West-Vlaanderen vliegen dezelfde en evenwaardige duiven 1294 meter per minuut. 77 kilometer per uur. West-Vlaanderen leek niet te kunnen volgen. Hun duiven vliegen zomaar eventjes 124 meter per minuut trager. Westvlaamse duiven verliezen zowaar zeven kilometer per uur. Het is gigantisch. Eén en ander betekent dat Westvlaamse duiven nog 44 kilometer moeten vliegen als in Herk-De-Stad om vier minuten na twee de eerste nationale duif arriveert...

De discussie is bekend (en het kan ook omgekeerd het geval zijn) maar eigenlijk kun je in dit soort gevallen niet echt van NATIONAAL duivenspel spreken toch? Het klopt natuurlijk wel dat je met uitzonderlijke wind uitzonderlijke resultaten kunt krijgen... Maar wat is duivensport nog waard als blijkt dat heel Wallonië, heel Henegouwen en de "Vlaanders" geen prijs kunnen winnen? Een mens wordt daar niet bijster gelukkig van. Klaar, nationaal duivenspel met een gemiddelde afstand van 550 kilometer zo'n beetje is altijd een zaak van wisselende kansen. Vandaag hier, volgende week daar... Maar ze mogen ook niet gaan overdrijven.  En natuurlijk ligt het voordeel elke week wel ergens. Maar er is geen enkele sport te bedenken waar deelnemers zeven kilometer per uur achterstand oplopen toch? Dat heet toch "scheefgetrokken" sport. En mensen gaan daar op de duur niet gelukkig mee blijven... Maar er zijn toch ZONES zul je zeggen? Dat klopt. Maar geen zinnig mens die ze bekijkt. Zone-uitslagen zijn zowaar waardeloos papier. Ze liggen eerder in het aardappelschillenbakje nog voor iemand ze leest of bekijkt. En zo kan het dan komen dat je hoort zeggen dat ze in de "Vlaanders" slechte duiven hebben. (18-8-2014)

 

Uiteindelijk is alles terecht kunnen komen.

"-Neen, mijnheer, wij kennen niks van duiven. Maar dat moet toch niet..."

Het schone verhaal van schone mensen!

 

EEN MOEDER EN TWEE TIENERMEISJES

ZOEKEN ZICH EEN HALVE DAG TE

PLETTER NAAR DE EIGENAAR VAN

EEN VERLOREN DUIF. DIERENLIEFDE

BESTAAT GELUKKIG NOG!

 

Vorige week... Bij de famile Vervoort in Itegem viel een duif uit de lucht. Er zat een vlekje bloed aan haar borst en aan de vleugel. Het diertje sukkelde in de schapenstal. Einde krachten. Een moeder en twee "pukkelpopdochters" raapten het diertje op. Ocharme. Ze stopten het in een poesenmand. Er zat een ring aan de poot. Mama zette er een potje water bij, op het maisveld ging ze gauw twee kolven mais plukken. Dat beestje zal wel honger hebben. En zouden ze niet ergens wat duivenvoer gaan kopen? Ondertussen klapten de twee tienerdochters hun laptop open. Ze googleden zich een ongeluk. Een Hollandse duif? Maar hoe groot is Nederland wel niet... En waar kunnen we de eigenaar vinden? Het baasje van deze duif. Anderhalf uur en zeventien duivensites later was het raak. Eigenaar: de heer Jos Goesen uit Gronsveld. Maar waar ligt in godsnaam Gronsveld? Google-maps bracht de twee dochters bij Maastricht ergens... Ze zochten en ze vonden het telefoonnummer. Dag, mijnheer. Wij hebben hier een duifje van u opgevangen. Er zit een klein beetje bloed aan. We hebben het in de kattenmand gezet. Het lijkt te "bewikkeren"... Jos Goesen: hij was inderdaad dat ene jongske kwijt van een leervluchtje. Een leervlucht met stormwind... Nog dezelfde avond: of wij dat duifke niet in Itegem zouden willen en kunnen ophalen? Ge kunt zo'n lieve mensen toch niet in de steek laten zeker? Absolute dierenvrienden. En neen, ze kennen niks van duiven. Maar dat hoeft niet... Een moeder en twee dochters: passie voor dieren... Tweehonderdvijftig kilometer later was het verloren duifje weer thuis. Iedereen gelukkig. Jos Goesen had speciaal vanuit Gronsveld toch wel gebak meegebracht zeker? Een lekkere stronk. Delicatesse. Chocolade en veel crême-au-beurre. Het verloren vogeltje was soort van Gaby Vandenabeele uit Dentergem. Goesen is daar vriend aan huis. Al jaren... Zijn beste duiven dragen haast allemaal de handtekening van Vandenabeele... Iedereen gelukkig. Niks zo schoon dan mensen met zoveel dierenliefde in hun lijf. En waar ga je ze nog tegenkomen. Twee meisjes die samen twee uur lang hun computer teisteren om een verloren duif weer thuis te brengen? Een onbekende duif van een onbekende mens? Een moeder die een duif loopt te strelen alsof het haar eigen kind is. Verloren gevlogen, mijnheer. Hoe moet dat voelen? Schone mensen: ze bestaan nog. Maar slechte mensen bestaan ook. Zoals gisteren die vuile en vettige en illegale hondenfokkers op televisie. Puppies die vanuit het Oostblok nog net levend ons land binnenkomen. Gekweekt in stront en smeerlapperij en ziektes. Broodfok is financieel een aardige bezigheid. Maar het is wel maffia. Maffia die ook in ons land wortels heeft. Je zult maar dierenvriend zijn en in dat milieu een pup gaan kopen. Dan begint pas de miserie. Vlaams minister Ben Weyts zegde gisteren dat hij de stal wil uitmesten. Het moet maar eens gedaan zijn... Maar hij moet wel woord houden natuurlijk. Gelukkig heeft Weyts thuis voeling met dieren. Hij is zelf persoonlijk eigenaar van twee hangbuikvarkens. Het zijn zijn kameraden. Thuis in zijn tuin... En als Weyts het niet doet, kunnen we nog altijd de familie Vervoort in Itegem bellen. Dierenvrienden naast mensenvrienden. Ze bestaan nog... En dat voelt lekker in deze (soms) benarde tijden. (18-8-2014)

 

China wil nog wel Belgische duiven. Maar alles moet wit en op factuur...

Ze willen in Peking hun zaakjes kunnen controleren.

Eén probleem: Chinezen betalen niet graag BTW en invoerrechten... Belgen ook niet!

 

DE GOUDEN TIJDEN DAT CHINEZEN

MET CHECKS ZO GROOT ALS EEN

HALVE ROL BEHANGPAPIER DUIVEN

KWAMEN KOPEN... DIE SCHONE TIJD

LIJKT VOORBIJ...

 

Het is niet eens zo heel lang geleden... Het waren toen nog gouden dagen. Eén of andere rijke Chinees wipte op een "vliegmachien" richting Europa. In zijn broekzak en in zijn onderbroek een stapel dollars. Harde munt voor Belgische duiven. In zijn spoor altijd een stuk of vijf handlangers. Vrienden en meelopers. Geklik van fototoestellen. Herinneringen zeker? Ze kwamen en ze kochten. Ze keurden en niet veel later lagen de dollars netjes op tafel. Ze noteerden ringnummers en kleur. En voor het overige dronken ze heel je ijskast leeg. Ze waren ook tuk op pralines. Het water liep ze uit de mond. In heel veel gevallen kwamen ze ook langs met een gehuurd "autobuske". Rent-a-car, weet je wel... En als zo'n busje op je tuinpad kwam gereden, verschansten bijna alle buren zich stiekem achter hun gordijnen. Daar, Chinezen! Ze zullen wel weer voor duiven komen zeker? Cash geld is schoon geld. Maar soms durfde het voor te vallen dat kopers per bankcheck hun waren wilden betalen. En dat deden ze dan doorgaans met een cheque zo groot als een halve rol behangpapier. Op de bank in ons dorp lachten ze zich elke keer een kriek... Gij en ik, wij hadden in die tijd een simpel chequeboekje. Chinezen betaalden met geld aan de rol. En als vervolgens na drie weken bleek dat zo'n "grote" check gedekt was... Stuur die duiven maar op! Dat waren nog eens tijden... Ik herinner mij nog dat veel Chinezen toen vooral Verbruggen-duiven wilden. Kletskoppen vooral. Teen en 020... En oude soort van het "Klein Aske" als ik het nog goed heb. Normaal horen mensen zelden nog iets van Chinese kopers. Behalve wanneer ze lukken met hun verse aankopen. Dan komen ze terug en brengen ander volk mee. Ik zeg: ge moet goeie proberen verkopen. Rommel is slechte reclame... En wat maakt tenslotte een doos of twee pralines uit in het leven van een mens? Op deze manier is het lang kunnen en mogen gaan... Vandaag liggen de kaarten net iets moeilijker kennelijk. En dat is dan weer de schuld van de Chinese overheid. Financien in China en de administratie van de douanen hebben kennelijk opdracht gekregen heel streng toe te kijken. Het moet maar eens gedaan zijn met duiven nog langer proberen binnen te smokkelen. Het moet maar eens afgelopen zijn om nog langer BTW en invoerrechten te ontduiken. Duiven in Belgie duur betalen om ze dan als geschenk en als staal-zonder-waarde proberen invoeren: Chinezen zijn niet gek. Duivengeld van Chinese duivenkopers kan alleen nog richting Europa nadat het eerst via een Chinese staatsrekening passeert. Een soort "safe-rekening". De Chinese overheid wil nu één keer grip krijgen op alle wat hun inwoners ook maar ergens kopen. Of het nu duiven zijn, renpaarden of twee nesten Belgische labradors. In China hebben ze sins kort ontdekt dat zwarte handel voor de staatskas slechte handel is...

Maar dat heeft wel zo zijn gevolgen. Zo zitten op dit moment in Belgenland mogelijk een paar duizend duiven in volieres te wachten op groen licht. Ze zijn mogelijk nog wel betaald via het oude regime maar ze kunnen niet weg. Omdat ze nergens zichtbaar zijn op die fameuse staatsrekening van de Chinese overheid. En als ze daar niet te vinden zijn en mensen zouden die duiven toch op een vliegmachien durven duwen... Dat heet dan smokkel. En gevaarlijk spel... En zo komt het dat veel modale en Chinese duivenmelkers niet meer zo happig zijn om duiven te kopen. Ze zijn het nieuwe systeem nog niet gewoon. Of ze kennen het niet... Bovendien betalen Chinezen niet graag BTW of invoerrechten. Ze zijn niet anders dan wij, Belgen... Maar ooit zal het tij wel weer keren, denken we. Vraag is alleen in hoeverre we één en ander gaan voelen nu het veilingseizoen weer voor de deur staat. Poetin en Rusland willen dan wel geen Belgische peren meer, geen Belgische "legumen": maar dit ligt anders. Dit is een Europese boycot. Terwijl China nog wel Belgische duiven wil binnen laten maar op één voorwaarde: ze willen de export van hun eigen geld simpelweg beter bewaken... Zwart geld: China wil het simpelweg aan banden leggen. Vraag is alleen hoe de Chinese duivensport en de kopers hierop zullen gaan reageren... De vluchtwegen raken helemaal dicht. De vliegmachinen met duiven zo goed als leeg. Maar het zal wel weer goed komen zeker? (17-8-2014)

 

Argenton: in de "Vlaanders" scheuren ze deze nationale uitslag aan stukken nog voor hij in de brievenbus gaat zitten...

Ze maakten (opnieuw)  geen halve kans vandaag...

Kristine Ryks: zeg niet te gauw 't is weer een vrouw!

Wondere wereld?

 

MET DE AUTO VAN ITEGEM NAAR

HERK-DE-STAD: DAT IS EEN UUR

RIJDEN. VOOR DUIVEN IS DAT VERSCHIL

IN AFSTAND AMPER 867 METER...

 

In Henegouwen, in West-Vlaanderen en in Oost-Vlaanderen: ze lachen vandaag allemaal groen. Reden: ze werden vandaag op Argenton nationaal compleet weggegespeeld en weggeblazen. Slechte duiven? Bijlange niet. Wel "slechte" wind... Als straks de nationale resultaten in hun bus vallen: ze gaan de uitslag verscheuren nog voor ze hem gelezen hebben. Mogelijk staat de eerste duif van één van hen ergens op pagina veertien of misschien nog veel verder. Duivensport maakte vandaag dat een groot deel van het vaderland niks kon winnen... Haast alle duiven zaten over de lijn Leuven tot diep in Limburg. Zelfs Antwerpen bleek amper in staat echt succesrijk aan te haken... Komt daar nog eens bij dat vanaf zo'n beetje kwart voor twee boven Mechelen en Lier en een stuk Leuvense kant het plots begon te regenen. Oude wijven. Kleine geiten. Gitzwarte luchten, de wind boog de takken van de bomen pal naar het Westen. Vooruit met de geit...

En zo is het gekomen zoals het is gekomen. Winst aan het knooppunt van Brabant met Limburg. En dieper... Ongelijke sport: dat is het minste wat een mens kan zeggen. Maar hebben winnaars niet altijd het gelijk aan hun kant? In de "Vlaanders" gaan ze het niet graag horen...

De WINNAARS van Argenton

27.242 JONGE DUIVEN: 1. Kristine RYKS (Donk-Herk-de-Stad) 14.04.15 u - 1418.58 meter

3.660 OUDE DUIVEN: 1. Frans MARIS (Itegem) 14.08.57 u - 1399.45 meter

4.502 JAARLINGEN: 1. Gebr. Jo en Raf HERBOTS (Halle-Booienhoven) 14.01.52 u -1391.81 meter

Ryks heeft de snelste duif van het hele pak op een afstand van 552.182 kilometer. Jo en Raf Herbots spelen in Halle-Booienhoven 538.443 kilometer terwijl Frans Maris uit Itegem 551.315 km speelt. Wat opvalt: duivenafstanden zijn een raar gegeven. Zo speelt Kristine Ryks ogenschijnlijk "maar" 867 meter verder dan Frans Maris. Die 867 meter tussen deze twee hokken kost een mens met de auto echter wel een UUR rijden. Van Itegem naar Herk-de-Stad... Het is maar dat je het weet en mogelijk ook niet direct zult snappen.  (16-8-2014)

 

Van Dafne Schippers, van Nafi Thiam...

27242 jonge duiven vandaag op Argenton. Het is een schone hoop duiven...

Hoe kun je nu gokken op paarden die niet eens aan de start staan?

 

BIJ BINGOAL KENNEN ZE NIKS

VAN DUIVEN. ZE GAAN ER NOG

VEEL BOTERHAMMEN MOETEN

ETEN...

 

Gisteren, 15 augustus. Verlofdag, brugdag, heiligendag... Voor de paus en de katholieke mensen is Onze Lieve Vrouw gisteren richting "hemel" gevlogen. Dan gaan mensen in Vlaanderen ter kerke. Hemelvaart. Neen, niks op tegen. Ieder zijn geloof, ieder zijn ding toch. Alleen in onze streek is 15 augustus eerder moederdag. Kinderen gaan dan doorgaans naar huis. Met bloemen of gebak of met niks... Vader, moeder zult gij eren... Maar bij ons, mijn vrouw en ik, wij hebben niemand meer. Geen vaders meer, geen moeders meer. Ze zijn al lang gegaan. Te vroeg, te onverwacht. Wij zijn "weesjes". En ge kunt toch niet met een doosje gebak richting kerkhof gaan? Ik heb in mijn achterhuis dan maar de verwarming aangezet. Doe ik altijd als het kwik onder de twintig graden zit... 15 augustus: het was gisteren simpelweg herfst. Een lichte regenvlaag, dan weer zo'n regenzonnetje. In elk journaal ging het over het feit dat we mogelijk straks geen electriciteit meer zouden hebben bij winterdag. Stroomuitval... Wegens kerncentrales in dit land deels in panne en deels gesaboteerd. Terwijl de windmolens van Vandelanotte in Oostende dan weer failliet zijn. En veel van de rest versleten. Wij hebben gelukkig - echt waar - nog altijd een bos. Een bos met dikke en hoge bomen. Om eerlijk te zijn: ge kunt er niks mee. Het staat daar te staan, het brengt niks, het levert niks op. Ik zeg tegen mijn vrouw: ziede nu wel... Ik ga straks stoofhout beginnen zagen. Het is goed voor de conditie, het houdt een mens bezig en het kost niks. Ik begin Electrabel echt wel te wantrouwen. En van de meeste politici heb ik ook al geen te hoge pet op... We moeten alleen maar zien dat onze diepvriezers niet uitvallen, zegt mijn vrouw. Ik zeg: als dat haar grootste zorg is, hebben we niet echt zorgen toch? In Irak hebben ze zorgen en in Syrië. En in Oekraïne. Poetin speelt er spelletjes. Grond inpalmen, land en grond proberen veroveren. In de dertiger waren was er ooit "nen Duits met een snor" die hetzelfde is beginnen doen. Een mens moet zijn klassiekers en de geschiedenis kennen. Neen, voorlopig is er nog niks heel ergs aan de hand. Tenzij dat de prijs van de tomaten gekelderd is tot zo'n beetje 11 eurocent per kilo voor "den boer"... Met de peren (conférence) lijkt het ook die kant op te gaan. En de grootste pluk moet nog maar beginnen. Maar verder geen geleuter. Met grote ogen heb ik gisteren naar ene Dafne Schippers liggen kijken. Een Hollandse met een paardenstaart uit Utrecht... 22 jaar. Snelste "freule" van Europa op honderd en tweehonderd meter. Kracht, klasse, techniek,verstand: wat een knap wijf! Nederland heeft een nieuwe Fanny Blankers-Koen. En wij... Wij hebben een "zwartje". Nafi Thiam. Negentien nog maar en brons in Zürich. En 1.97 hoog. Neen, niet onderdoor gelopen. Wel er over gesprongen. Probleemloos. Sportvrouw van het Jaar: zeker weten. Derde plek op de zevenkamp. Eéntje om in de gaten te houden.

En ja, als de regen tegen de ruiten tikt en omdat ik altijd zes dingen tegelijk doe (mijn huisgenoten krijgen daar soms zenuwen van) ben ik stiekem ook nog efkens naar het gokspelletje van Bingoal gaan kijken. Wedden op duiven, weet je wel... Daar hebben ze echt niet het slimste volk in dienst, durf ik dan te denken. Zo kun je ten huize Bingoal bijvoorbeeld je geld vergokken op Argenton op Jelle Roziers uit Bevel. Je kunt "de" Jelle spelen bij de oude en de jaarlingen. Hij staat daar bij de favorieten. Alleen: bij Bingoal weten ze kennelijk niet dat Roziers alleen maar met jonge duiven speelt. Altijd geld kwijt, bij voorbaat verloren. Wie maakt bij Bingoal die lijstjes denk ik dan? Een blinde? Een dove? Iemand die kennelijk niks van duivensport schijnt te weten en nog minder te kennen? Hoe kun je nu gokken op een duivenmelker die het spel niet speelt? Op duiven die niet vliegen? Je kunt toch veel beter je geld in de Schelde, de Demer of de Leie gooiën? Maar het kan nog straffer en nog erger. Zo is ene Rudi Vaneynde uit Putte in geen velden of wegen te bekennen bij en tussen de favorieten met oude duiven en jaarlingen. Vorige zaterdag op Chateauroux: 4 op 4 provinciaal met zijn oude duiven, 5 op 6 provinciaal met zijn jaarlingen. Sinds Bourges mogelijk het beste wat we in huis hebben. Maar bij Bingoal schijnen ze hem niet te kennen. Vaneynde is dan ook maar een metser. Een vent van rechte muren zonder waterpas. Maar wat voor sterke duiven? Zaterdag laatst: Rudi Vaneynde is de broer van Marc Vaneynde. En als er spel is en als duiven moeten gaan komen, bellen ze met mekaar. Om efkens af te stemmen en om poolshoogte te nemen. Kwestie van een stand van zaken. Echt waar: Marc Vaneynde is geen sukkelaar met duiven, hij beheert in Putte en omstreken (KBC) niet alleen het schone geld, de kasbons en de aandelen van mensen: hij durft soms ook te winnen met duiven. Tot hij zaterdag op Chateauroux zijn broer (onze Rudi) aan de lijn kreeg. Hoe zit het, vroeger Marc Vaneynde? Heb je al iets? Heb je al iets thuis? Bij Marc Vaneynde stonden ze op dat moment nog altijd in de lucht naar de wind en naar de wolken te kijken. En wat zegde Rudi Vaneynde met lage stem. Ik heb er negen van mijn tien thuis. Marc Vaneynde dacht dat zijn broer een grapje maakte. Metsers en grappen: ze kennen er wat van. Niks bleek minder waar. Rudi Vaneynde was nog maar eens (het derde weekend op rij) de sterspeler van de dag. Neen, ze kennen hem niet bij Bingoal. Ze weten niet wie Rudi Vaneynde wel mag zijn. En neen, je kunt niet op hem gokken. Omdat ze bij Bingoal geen verstand van duivenspel blijken te hebben. Ze moeten nog veel leren!

Argenton vandaag: ze zijn onderweg. 3660 oude, 4502 jaarse duiven en 27242 jonge duiven. Ik wou op Rudi Vaneynde gokken. Maar het kan niet... Ik zal van dat geld dan maar met mijn maten een frisse pint drinken zeker? (16-8-2014)

 

Duivensport ligt plotsklaps zwaar onder vuur...

Zeventig politiemensen en rechercheurs vielen binnen ten huize Kurt Platteeuw in Rumbeke...

In september mag hij naar de rechtbank komen in Ieper. Drugs, doping, wiet, hormonen: niks gevonden...

Het absolute probleem!

 

"MOGEN WE EFKENS UW

INVENTARISBOEK VAN DE LAATSTE

VIJF JAAR INKIJKEN? DE WET IS

DE WET, MIJNHEER!"

 

Wij (mijn pa en ik) hebben vijftien jaar met duiven gespeeld. Enkel en alleen maar voor het simpele amusement. En als ik het nu bekijk: wij speelden amper platte prijzen al die jaren. Maar we amuseerden ons. Mijn ouders waren volop bezig met "onze" schoenenzaak. Er was geen tijd om wakker te liggen van duiven. Tussen ons gezegd en gezwegen: wij liepen maar gewoon wat mee. Platteeuw en duiven: wij waren nergens...

Tot zo'n jaar of vijf geleden. Toen is "zoon" Kurt Platteeuw in Rumbeke de stier voor het eerst echt bij de hoorns gaan vatten. Er was rust in de tent gekomen, de schoenen "marsjeerden" wonderwel, er was een vrouw en drie kinderen. Duiven werden alsmaar meer een echte uitdaging. Kurt Platteeuw (echt wel een winnaar in hart en nieren) wou en zou effen afrekenen met de "oude" jaren. Ze zullen niet blijven lachen! Vandaag zijn de feiten de feiten: vader en zoon Platteeuw schieten in West-Vlaanderen en in het land echt wel met scherp. Het verlies van toen is vandaag omgebogen tot winst en succes. Het resultaat van een bijna Spartaanse aanpak. Goeie duiven, sterke duiven, gezonde duiven. Geen gekwikkel, geen gekwakkel, geen lapwerk. Kurt Platteeuw kijkt al lang niet meer naar "dure" pedigrees, heilige huisjes en indianenverhalen: hij kan er niks mee. In Rumbeke moeten duiven vliegen en presteren. Uitslagen "maken"... Zo is het gegaan. Onderhand werden ze kampioen van België, ze wonnen titels en asduiven. Bij momenten rolden ze in Rumbeke een halve provincie op tot ze met de regelmaat van een klok ook nationaal met scherp zijn beginnen schieten. Hobby, uitdaging en passie. Maar wel anders dan tijdens de "hobbyjaren" zonder veel gewin... Goeie schoenen, goeie duiven: kwaliteit! Kurt Platteeuw is niet vies om de zweep op duivensport te leggen. Sport met eigen accenten. Tot de "sukkelaars" plots kampioenen zijn beginnen worden. Zeven dopingcontroles in drie jaar. Alles kits. Nooit een half probleem. Maar zo gaan dan die dingen: er zal wel iets zijn bij Platteeuw, hij zal wel iets doen, hij zal ons wel een stap voor zijn, hij is wellicht slimmer en handiger. Toen viel het hoge woord. Hormonen misschien? Concurrenten, collega's, verliezers en sukkelaars: ze zijn de zeis klaar beginnen leggen. De kop van Platteeuw moest er af. We zullen hem wel vinden...

Een eind later! Op een schone morgen stonden in Rumbeke plots zeventig rechercheurs voor de deur. Parket, politie, hormonencel, drugsbrigade, mensen van het voedselagentschap. Wij komen huiszoeking doen, mijnheer... Een nooit geziene machtsontplooing. Kurt Platteeuw werd plots hoofrolspeler in zijn eigen film. Hormonenboer. Cannabisplantage? Wietteler... Zouden ze hier ergens een drugslabo hebben? Huis, duivenhokken, tuinhuis, schuur: het werd er allemaal binnenstebuiten gekeerd. Zelfs een oude koffiemixer waar Platteeuw zijn pindanoten mee maalt: alles werd mee en in beslag genomen. Ronidasole, maatbekers, een vervallen verpakking tegen de wormen, een lotion tegen de luizen. Tot zelfs een virusmiddel van de kinderen tegen longinfectie. Gevonden in het medicijnkastje van moeder-mama... Conclusie: de razzia was groot, de buit amper de moeite. Toch moet Kurt Platteeuw straks voor de correctionele rechter in Ieper komen. Ze hebben er ook een oude verpakking met nog een restje Temik gevonden. Temik wat? Temik wie? Juist: jaren geleden werd het gebruikt om in het gazon van je tuin de mollen op afstand te houden.

Wellicht ergens in september gaan Platteeuw en zijn advokaat één en ander moeten gaan uitleggen. Platteeuw wil geen straf en geen strafblad. Hij is tenslotte "commerçant" in schoenen, hij wil geen vlek op zijn blazoen en verder geen miserie. Maar één niet onbelangrijk punt in het hele verhaal zou de duivenwereld wel eens serieus kunnen doen opschrikken. Zo wordt hij beschuldigd van het niet in het bezit hebben van een "inventarisboek" als pluimveehouder. Alle duivenmelkers blijken zo'n boek te moeten hebben. Genummerd, volledig en met daarin alle informatie van elke duif van de laatste vijf jaar. Elke behandeling van elke duif individueel moet daarin beschreven staan. Met bijkomende stempel en handtekening van één of andere dierenarts als er spuiten zijn gegeven ooit of mogelijke medicatie. En geen enkele genummerde pagina mag ook maar ergens ontbreken. Omdat duiven nog steeds consumptie-dieren zijn, omdat ze mogelijk ergens opgegeten worden. Met sla en fritten. Duiven zouden de volksgezondhgeid in gevaar kunnen brengen... Paramyxo-spuiten, pokken, een oogdruppel: per duif moet elke behandeling in het "dikke" boek. Een spuitje Linco-Spectin: moet genoteerd. Conditiepoeder van één of andere dierenarts: het moet genoteerd per duif en met een handtekening bij. En een datum. In het dikke boek! Duivenmelkers: ze zijn voor de wet niet anders dan varkensboeren, kippenkwekers, kalvermesters of paardenkwekers. Dat stelt het Voedselagentschap en daar hopen ze Platteeuw mee te kunnen "pakken"... Kurt Platteeuw staat straks voor drie rechters. In Ieper. Voor de rechtbank. Maar zeg nu zelf: welke duivenmelker houdt er nu zo'n inventarisboek? Toch niemand. Geen mens. Bij de KBDB kennen ze onderhand ook het probleem. Maar wat kunnen ze? En toch... Als Kurt Platteeuw ooit zou gestraft worden, dan kan de duivensport inpakken voor een stuk. Dan is het over en mogelijk voor de meesten voorbij... Duivenmelkers zijn geen boekhouders, ze hebben ook geen secretaresse met fijne vingers om alles te noteren. En wat met de dierenartsen? Wat met het verkopen van hun zogezegd eigen aangemaakte producten? Staan ook nergens in de boeken. Bij niemand.

"-Ze hebben mij een serieuze loer gedraaid," zegt Kurt Platteeuw. "Terwijl ik nu net één van de weinigen ben die zijn duiven puur natuurlijk selecteert. Ik heb niet eens een vaste dierenarts. Natuurlijk is mijn vrouw ook heel erg geschrokken. Ze is geen supporter van mijn duiven maar ze keurt mijn hobby ook niet af. En dan krijg je dit over je hoofd." Eén dag later werd het nog zelfs straffer. Als gevolg van die eerste inval volgde nog een tweede. Arbeidsinspectie... Er zullen hier wel zijn die in 't zwart werken zeker? Alle personeel (zo'n twintig mensen) werden nagetrokken. Tot de poetsvrouw toe. Lonen, boekhouding. Alles keurig en perfect gelukkig. Maar dat allemaal als gevolg van duivenmannen die Platteeuw een peer wilden stoven. Uitsluitsel mogelijk in september. Of later... Veel later. Beroep, cassatie, Europees hof... Kurt Platteeuw wil geen smet op zijn blazoen. En al zeker geen strafblad. Mensen van het politievak hebben ondertussen in grote lijnen berekend wat die razzia in Rumbeke mogelijk kan gekost hebben. Aan personeel, aan middelen... Aan mankracht. Schrik niet: het zou zomaar om een grap van tweehonderdduizend euro kunnen gaan. En dat alles voor wat vervallen spullen, een maatbeker en een versleten koffiemixer. En een inventarisboek die er niet was en nooit is geweest. Wat kan hier de bedoeling zijn? Willen ze bij het Federaal Voedselagentschap de hele duivensport naar de knoppen helpen mogelijk? Het laatste woord is straks aan de rechters in Ieper. (15-8-2014)

 

Luc Christiaens (Ooigem) was voor één jaar geschorst, in beroep mocht hij toch spelen en hij wint toch wel de Nationale Asduif grote halve fond oude duiven zeker...

En zeggen dat het allemaal is begonnen met een verloren jonge duif van ene Noël Claerhout uit Wielsbeke...

De koper wil die asduif hebben? Wat gaan ze bij de KBDB zeggen?

Opnieuw zitten ze in Halle (ongewild) tussen wal en schip!

 

EEN GESPREKJE TUSSEN VRIENDEN

BIJ DE PLAATSELIJKE BAKKER IS NU

PLOTS EEN GROOT PROBLEEM VAN

DRIE MILJOEN OUDE BELGISCHE

FRANKEN...

 

Duivenspel is niet meer het zachtzinnige "spelletje" van toen. Duivensport is net als de wereld-van-vandaag net iets te hard, net iets te brutaal geworden. Mensen-onder-mekaar worstelen mekaar bij momenten de tent uit. Duivenspel lijkt zowaar een sport van bokshandschoenen geworden. De grenzen van fatsoen overschreden... En dan kan het zomaar gebeuren dat plots de messen op tafel komen. Zoals nu weer het geval is in een stuk van West-Vlaanderen. Daar leven ene Noël Claerhout uit Wielsbeke en ene Luc Christiaens uit Ooigem zowaar op voet van oorlog.

2010. Zomer. Noel Claerhout leert zijn "jongskes". Hij lapt ze, hij leert ze, hij raakt er ééntje kwijt. Het loopt binnen in Ooigem. Bij Luc Christiaens... Ze zien mekaar bij de plaatselijke bakker. Ze zijn buren en bekenden van mekaar. Ze klappen. Vanaf dat moment krijg je twee verhaallijnen door mekaar. Noël Claerhout: Ach, Luc, hou dat jongske maar. Of doe het dood. Neen, ik kom het niet halen. Bekijk het maar... Luc Christiaens: Neen, ik doe het niet dood. Maar het wil niet meer weg. Wat moet ik ermee? Het is uw duif tenslotte... En bovendien heb ik het proberen aangeven via de "verloren duiven" bij de KBDB. Maar dat schijnt niet te werken...

Zand erover. Over ringnummer 3140881/2011 wordt met geen woord meer gerept. Tot in november 2012 de poppen plots weer aan het dansen gaan. Pipa vraagt Christiaens of hij niet wat duiven wenst te veilen op de website. Christiaens is niet voor niks sportief een goeie melker. En zo gebeurde. Een handvol duiven van Christiaens kwamen op de lichtbak terecht. En wat bleek... Eén van de aangeboden duiven bleek gekweekt uit die "verloren" duif van Noël Claerhout. Zo stond het te lezen op de pedigree en op de lichtbak. En toen? Toen is het pas echt fout beginnen gaan. Op 5/11/2012 sleepte Claerhout zijn buurman (Christiaens) voor de duivenrechters van de KBDB. Wegens het achterhouden en het kweken uit een duif die bij hem was aangeland maar niet zijn eigendom was. En waarvan het eigendomsbewijs nog steeds in het bezit was van Claerhout. Voorzitter Mario Deketelaere, rechters Paul Vermeire en Marcel Van Rijckegem en openbaar ministerie Flory Clement oordeelden dat (gezien de feiten) Luc Christiaens in de fout was gegaan. Efffen later noteerde griffier Maggy De Clerck in het vonnis: één jaar effectieve schorsing. Bij monde van zijn advokaat ging Luc Christiaens vervolgens in beroep. Resultaat:we zijn vandaag augustus. De zaak is kennelijk nog steeds ergens hangende? De procedure nog niet afgerond.

Ondertussen zit de kat wel echt op de koord. Luc Christiaens gaat nationaal winnaar worden van een nationale asduif Grote Halve Fond met oude duiven. Een koper wil die duif kost wat kost hebben. Prijs: grossomodo 75.000 euro. Maar wat als de KBDB deze asduif alsnog op één of andere manier zou (durven?) declasseren? Advocaten gaan werk hebben... Te meer omdat Christiaens gewoon verder heeft mogen en kunnen spelen. Hij heeft niks fout gedaan maar wel gewonnen. En nu? Ik wil die duif, zegt de koper. Ik heb de resutaten, ik heb de stamboom, ik ken de familie van die duif... Of één en ander nog een staartje zal krijgen: wie zal het zeggen. Kan de KBDB een winnende asduif in de prullenmand gooien terwijl ze de liefhebber vrijelijk de kans hebben gegeven toch te spelen en nog te winnen ook... En hoe gaat mogelijk ene Noel Claerhout deze zaak verder bekijken? Wenst hij zijn buurman dit pretje niet gunnen? Omdat ze kennelijk geen vrienden meer zijn...

Eerlijk is eerlijk: in dit soort gevallen zit de KBDB (zonder dat ze het zelf willen) elke keer tussen wal en schip. Er zijn reglementen en reglementen. Maar er is ook nog altijd geen eindvonnis in beroep. En dat maakt het allemaal niet gemakkelijker voor Halle... Wat als Christiaens straks zomaar eventjes drie miljoen oude Belgische frank zou mislopen? Terwijl hij wel mocht en kon spelen? Begin maar... Met de opgeblazen commercie in de duivensport zijn ouderwetse duivenreglementen niet altijd meer in staat om schoon schip te maken. Neen, wij oordelen niet maar het is wel zo dat de KBDB alsmaar meer en nog meer voor hete vuren komt te staan terwijl ze dat liever niet zouden willen wellicht... Soms is de inzet veel te groot geworden. Of hoe een verloren jonge duif als gespreksonderwerp bij de plaatselijke bakker plots een probeem van vijfenzeventig duizend euro kan worden. Enkel daar liggen de wortels van veel problemen. De beer en het geld. Zij dansen... (14-8-2014)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 



Actueel 
» Bourges: duiven slimmer dan de liefhebber...

» De Kantlijn: zwaluwen belangrijker dan mensen

» Mit Van Hove speelt onder een schuilnaam...

» St. Vincent tegen het licht gehouden

» Gust Cristiaens recht voor zijn raap...


vakantievilla Spanje