Opgelet: KOMKOM gaat met VAKANTIE!

Over een eind zijn we er terug.

Bij leven en welzijn!

 

Soms schuilen er serieuze drama's achter een "zoekertje" in één of ander reclameblad...

Ze zeggen dat de huidige bazen van de KBDB graag extra twee jaar zouden willen blijven.

Tot op zijn minst 2017...

Ze gaan dat proberen "onder mekaar" te regelen, zeggen ze in de wandelgangen van Halle!

 

VEEL BELOVEN EN WEINIG GEVEN,

DOET DE GEKKEN IN VREDE

LEVEN? WILLEN WE HET NOG

LANGER OP DEZE MANIER?

 

Op mijn brievenbus hangt al vele jaren een schone, rode sticker: Geen reclame aub... Echt waar, ik heb niet zoveel met plaatselijke reclamebladen. Ik hoef geen kortingsbonnen in mijn bus en ik hoef ook niet te weten waar mogelijk kleine katjes te koop zijn. Een oude kast te koop. Wat kan ik ermee? Eiëren te koop of "late" patatten: ik laat het allemaal aan mij voorbij gaan. Zo ben ik in een vorig leven ooit eens in een tuincenter in een file terecht gekomen van wel zesentachtig meter. Honderdvierentwintig wachtenden voor mij... Bij aankoop van vijf euro en mits voorlegging van een waardebon uit één of ander reclameblad kregen deze mensen een "schuursponske" kado. Ik ben toen maar weer naar huis gegaan... Reclame en gelul: dat is ook de reden waarom ik al tien jaar geen duivenboekskes meer lees of bekijk. Als ik onzin wil horen, ga ik veel liever met een koppel kameraden aan de tapkast staan van ons plaatselijke café... Ik wil nog wel efkens kunnen lachen maar zwijg dan vooral over kweekkoppels die alleen maar goed zijn voor alleen maar grote winnaars van duiven. Elk schot een haas, weet je wel. Ik heb daar niks mee. Mij maken ze al lang niet meer gek. En toch: ondanks mijn rode sticker op mijn brievenbus zat er laatst toch wel een reclameberichtje in mijn bus zeker. Wellicht afkomstig van één of andere loklbroek. En wat bleek? Achter "zoekertjes" (zoals dat dan heet) zitten soms makabere en schrijnende verhalen af en toe. Afgeprint van het internet: allerhande duivenmaterialen te koop. Als daar zijn: drinkpotten, manden en kevies, lege pottekes om grit en vitamineral op te dienen, latten met zitplankjes voor jonge duiven. Vijf plaatsen boven mekaar. In goede staat... Prijs overeen te komen weet je wel... Zes kweekbakken voor kweekkoppels ook nog... Een mens die mogelijk stopt, denk je dan. Neen, zo was het niet. Zo bleek het verhaal niet in mekaar te zitten. Het was veel erger. In Mechelen was een zelfverklaarde en grote kampioen (???) door zijn vrouw op straat gegooid. Mijnheer moest vertrekken. Hij had een grote mond en een vers lief. En duiven. Er zijn nog steeds vrouwen die niet meteen overweg kunnen met venten met een "dubbel" leven... Dan kunnen dit soort zaken gebeuren. Maak dat je weg komt... Ik zeg: mijn huis uit... Berooid en zonder geld is deze mens op de duur vertrokken. Voor een nieuw leven. Met een vers lief... En om morgen toch nog een rond gesneden brood uit de automaat te kunnen halen, rijdt deze mens nu al dagen rond met afgedankt duivenmateriaal in zijn auto. En geloof het of niet: ooit wou deze mens groot en beroemd worden in de duivenmelkerij. Het is dezer dagen anders gelopen. Hoeveel pech kun je hebben? Drama achter een zoekertje. Kampioen op de dool... Neen, het leven is niet altijd appeltje eitje toch. Alleen: ik zie mij morgen nog niet meteen op de dool zijn met zo'n soort onnozelheden in mijn kofferbak. Gelukkig heeft mijn vrouw mij laten weten dat ik (tot nader order) nog efkens mag blijven. Ik moet zeggen: dat lucht op in deze toch wel beroerde tijden...

En voor de rest zul je vragen? Alles gaat goed ja... Het gaat er in mijn en ons huishouden alleszins beter aantoe dan bij de voetbalbond dezer dagen... 350.000 euro weggegooid wegens een hotel vergeten annuleren, 250.000 euro schadevergoeding te betalen aan een ontslagen commercieel manager. Ze zijn daar goed bezig al zeg ik het zelf... Bovendien gaan ze in 2020 ook nog eens in Brussel een stuk van het Europees kampioenschap organiseren. Er is maar één probleem: we hebben geen geschikt stadion. Zo'n ding zou bovendien 320 miljoen euro kosten. Voor één of twee matchen met 62.000 toeschouwers. Een ander klein probleem: ze weten niet wie dat gaat gaan betalen. Grote mensen, denk je dan...  En dat alles terwijl provinciale clubs in uw en mijn dorp alle moeite van de wereld hebben om hun broek op te houden... Tsja. Zelfverklaarde "bazen": hoe hoovaardig kunnen ze zijn? En wat halen ze allemaal uit de kast om toch maar te kunnen en te mogen blijven? Insiders zijn van oordeel dat het ook op deze manier gaat gaan bij "den duivenbond" in dit land... De vrolijke jongens van vandaag zouden graag blijven tot 2017. Tot na één of andere Olympiade die op stapel zou staan. Niemand beter dan wij kunnen zoiets organiseren, zeggen ze in Halle. We zullen dat onder ons wel allemaal regelen... Goeie vraag: zouden ze niet veel beter eerst wat andere zaken regelen? Zoveel miserie uit de wereld helpen bijvoorbeeld? Rampvluchten ondermeer... Tenzij we morgen gaan mogen vernemen dat Tours en Guéret op zich niet zo slecht gelopen zijn. Niemand schuld weet je wel... In de duivensport van vandaag mag een mens van niks nog "verschieten"... Zij die zich nog een lidkaart gaan aanschaffen: ze gaan in november opnieuw beginnen kweken bij de beesten, ze gaan in 2015 opnieuw drievierde van hun jonge duiven kwijt raken. Veel beloven en weinig geven, doet de gekken in vreugde leven. Is het dat wat we willen? (11-9-2014)

 

In "wolfskers" zit Atropine. Maar wolfskers staat wel in duizend tuinen in dit land. Vrij en wild te groeien...

Denken ze bij de KBDB dat duiven daar niet aan zouden mogen pikken misschien?

Bordjes zetten in elke "hof": dit is doping. Verboden hiervan te snoepen. En probleem: duiven kunnen niet lezen...

Google en het internet... Bekijk het maar effen!

 

DOPINGZONDAAR (?) PATRICK VERVLOESEM

GAAT STRAKS WEER FLUITEND MET DUIVEN

KUNNEN SPELEN TOCH?

 

Ken jij nog iets van kinderliedjes uit vervlogen tijden? Wat groeit er in mijnen hof, weet je nog... Ajuin. Wat nog? Peterselie. Wat nog? Patatten met schellen. Wat nog... Aftelrijmpjes waren verdomd populair in mijn jonge jaren... We zongen ons schor en hees. Maar het waren plezante tijden. Kindertijd: tijd van goud. Niks te verbergen, nooit achterdocht, nooit miserie... En nu ik het puur onverwachts toch over dat oude aftelrijmpje heb... Eén ding is nu al zeker. Vader en zoon Vervloesem (gepakt voor doping) gaan ze nooit kunnen straffen. Want ATROPINE, het zogezegde gevonden product, staat bij veel mensen gewoon in "den hof". Het heet WOLFSKERS... Een mens moet het maar eens googelen op het net. Inderdaad: het is zo gepiept... In Wolfskers zit dus doping, in wolfskers zit dus het gevreesde Atropine. Waarmee ze sinds een eind Patrick Vervloesem een schuldgevoel proberen aanpraten. Als ik Vervloesem was, ik zou vanavond meteen een stevige en frisse pint gaan drinken. Er kan hem niks nog gebeuren...

Wolfskers (zegt het internet) is wel giftig en gevaarlijk. Maar aan de andere kant kun je één ander zelfs afkoken tegen veel kwamen van Egypte. En een paar gram goed gekookt in voldoende heet water... Schrik niet: het zou zelfs goed kunnen zijn tegen Parkinson. En wat moeten Vervloesem en zijn advokaat straks zeggen? Heel simpel: Wolfskers staat in "onzen" hof, mogelijk hebben mij duiven daarvan gegeten en op deze manier is Atropine in de "stront" van mijn duiven terecht gekomen. Patrick Vervloesem mag al lang stoppen met nog langer geld uitgeven aan mogelijke analyses van voedingssupplementen... Hij mag en kan nooit geschorst worden als dit goedje zomaar her en der bij de mensen in "den hof" staat. Duiven  zijn nu één keer vliegende dieren die wel eens aan één en ander durven "pikken" zoals dat heet. Thuis of elders of onderweg. Patrick Vervloesem kan toch niet in alle tuinen van Rijmenam gaan kijken. Waar vallen en "trekken" zijn duiven als ze in bloedvorm anderhalf uur van huis zijn. U zegt het: voor hetzelfde geld zitten ze ergens aan de Wolfskers te "zabberen". En hoe ze dan bij de KBDB en in Zuid-Afrika van zo'n mogelijk giftig goedje plots DOPING kunnen maken... Mensen zien het niet. Duivenmelkers kunnen zo'n soort zotternijën toch niet vatten. Doping zou dus zomaar naast je narcissen, je tulpen, je lavendel, je buxussen, je begonias, je kattenstaarten en je witte, gele, rose en purper gekleurde hortensia's kunnen staan. Nogmaals: wildgroei in je eigen tuin... Koud kunstje voor een advokaat. Duiven zijn per slot van rekening (als ze los zijn) vrije vogels in de lucht of gewoon wandelend in "den hof"... En dan kan het dat ze plots "atropine" in de mest kunnen vinden...

Conclusie: problemen voor vader en zoon Vervloesem simpelweg opgelost. In plaats van niet meer te weten van welk hout pijlen te maken, mogen ze zich zelfs al klaarmaken voor nog wat korte ritjes in de vluchten van zoveel Rondes van België... Google heeft van Vervloesem een vrij man gemaakt. En wij (maar nog wel meer mensen) hebben daar alleen maar een handje bij geholpen. Het valt alleen nog af te wachten wat voorzitter Van Bockstaele en zijn hooggeachte collega's daar van gaan vinden. Gaan ze toch moeten toegeven dat heel hun vers dopingsreglement mogelijk zo lek is als een zeef of als een mandje... De kans is niet gering dat Patrick Vervloesem ons maar best een halve bak Westvleteren zal moeten betalen. Want nooit gaan één dopingzondaar zo makkelijk weggekomen zijn als nu het geval gaat zijn... Elke mens die zich zeven minuten en dertig seconden aan de toetsen van zijn computer zet: hij gaat het allemaal zwart op wit kunnen zien en lezen... In Rijmenam gaan ze opgelucht zijn, denk ik. Een mens zou voor minder een rondje dansen rond de Leuvense stoof. Alleen die laatste gaan ze niet meer hebben wellicht. Leuvense stoven zijn nu één keer uit de mode... Maar echte kloterij in de duivensport is dat niet. Dus nog dit. Tien dagen geleden: een liefhebber kreeg thuis telefoon. Iemand (?) had een duif opgevangen. Zegde de man: het diertje is levensgevaarlijk gewond. Het kan geen poot nog vliegen. Het ademt nog alleen maar een heel klein beetje. Het hijgt en het piept nog alleen maar. Ik wou u dat gewoon maar laten weten. Dag, mijnheer... Ik doe wel het nodige! Drie dagen geleden, het is zondag, zit die duif toch wel bij de eigenaar op de plank zeker. Een tijdje kwijt geweest dat wel. Maar het is thuis gekomen zo fris als een hoentje. Niks gekwetst, niks halfdood, niks aan de hand. Vol leven... Zou zo'n verloren duif mogelijk één of ander mirakel meegemaakt hebben in Lourdes of in Scherpenheuvel? Wie zal het zeggen. En wat de reden kan zijn waarom kinkels zich met zo'n zaken durven bezig houden. Weet gij het? Wij niet... Sommige duivenmelkers: er rammelt iets aan. Zoveel is wel zeker... En nu onderhand ook het "mirakel" van Patrick Vervloesem zo goed als te verklaren valt, hebben wij er toch maar weer een schone dag (bijna) opzitten. Reden: puur toevallig mochten we deze middag Marcus Bauer nog eens tegen het lijf lopen. De mens is in tien jaar geen snars veranderd. Marcus is al jaren één van de beste Duitse liefhebbers. En heel zijn leven een prachtmens. Sportieve kerel, vriendelijke vent, zelfs naar een vlieg gaat hij nooit slaan... Marcus zegde dat half Duitsland al maanden met verstomming naar België en naar de KBDB zit te kijken... Tours in de bomen, Guéret niet zomaar een gewone ramp. Zij volgen het allemaal. Zestig nationale vluchten. Doping, asduiven met gevlogen prijzen waar ze geen raad mee weten... Met een lach en met een traan. We gaan niet zeggen wat Marcus Bauer van onze duivenbazen durfde te zeggen. Maar het waren geen lieve woordjes. In Duitsland kunnen zo'n soort strapatsen nooit gebeuren, zegde hij. En dan te weten dat we in zoveel jaren Marcus Bauer nooit stoute taal hebben horen spreken. Hij is een respectvol man. Maar één keer is de maat echt wel vol, zegde hij.

Ik denk dat hij gelijk heeft. Maar eerst moet Patrick Vervloesem uit het strafhokje. Dankzij de "wolfskers" in zoveel Vlaamse tuinen. Fluitje van een cent! (10-9-2014)

 


Doping: bij de KBDB wachten ze vol spanning op expertisies die nog moeten komen...

De asduif van Testelt en van Liesl Laeremans: het probleem komt morgen in Halle op tafel...

Rommelduiven op het internet: niemand zit er nog echt op te wachten!

 

IN EEN OORLOG SNEUVELEN NIET

ENKEL MENSEN. DOORGAANS

SNEUVELT OOK DE WAARHEID...

OM OVER NA TE DENKEN!

 

Twee dagen na de RAMP van Guéret... Onze sport telt lege plaatsen. Geld kwijt, duiven kwijt, sport kwijt, goesting kwijt... Neen, er zijn geen winnaars. Ene mijnheer Schreel heeft er een loterij van gemaakt. Hij heeft de sport vermoord. En ook een beetje (veel) de liefhebberij. Hoeveel duiven, denk je, gaan nooit nog thuiskomen? Een stuk of vijfduizend? Het kunnen er ook zesduizend zijn... En neen, niemand die zich ook maar één moment verontschuldigd. Geen woordje van spijt tegenover de liefhebberij. Niks mea culpa. Schreel ligt in Griekenland in de zon mogelijk te bakken en te braden, in Halle doen ze er het zwijgen toe en ten huize van Cureghem Center willen en durven ze niks zeggen. Opdracht volbracht, denken ze daar. Hun "kas" is opnieuw kleine twintigduizend euro rijker. En daar draait het tenslotte om... Er kan weer rustig een feestje gebouwd worden...

Doping dan: Vervloesem en Panza zijn momenteel de enige "boosdoeners"... Terwijl de rest van de expertisies nog niet binnen zijn. Waaronder o.m. Bourges, Tulle, Narbonne, Perpignan en nog veel meer "nationaal" werk. Zuid-Afrika is niet alleen ver. Zuid-Afrika is ook nog eens traag. Het gerucht dat er bij de KBDB in Halle zeven "overtreders" in de kast zouden liggen, lijkt eerder vreemd. Wensen zijn niet altijd werkelijkheid. Wat wel zo is: morgen mogen de bestuurders van Testelt in Halle hun zegje komen doen omtrent de asduif van ene Liesl Laeremans uit Veerle. Terwijl ze in Antwerpen dan weer "stiefvader" Tom Verboven op de rooster proberen leggen. Wie leeft zal zien zeker?

Verkopingen dan... Michel en Didier Desbuquois uit Kapelle o/d Bos komen straks met zeventig stuks naar de markt. Een deel "beste" vliegers plus de ouders plus nog wat... Op welke lichtbak ze gaan verschijnen is nog niet echt heel duidelijk. Bij Pipa zijn de plaatsen duur. Terwijl het internationale bereik van Pitts amper veel voorstelt kennelijk. Toch gaan ze daar Louis Van Paesschen onder de aandacht proberen brengen. Bourgeswinnaar... Maar dat soort "opgekochte" duiven gaan niet te zien zijn. Wel de mindere "goden" en een aantal duiven die mogelijk op hetzelfde hok hebben gezeten of op het hok er naast... Vraag is alleen of je met perceptie kopers kunt vinden? Ook Raf Bijl uit Buggenhout wil naar de markt. Raf stopt. Hij houdt het voor bekeken. Ook voor hem is er een groot probleem. Overal is het aanbod groot en valt aan zo'n "kot" duiven via het internet nog wel wat te winnen? De tijd van verre achternichten en kozijnskinderen: daar is alsmaar minder geld en belangstelling voor. Erger nog: kenners van de markt voorspellen dat deze winter alleen nog echte TOPDUIVEN kopers gaan kunnen vinden. Rommel zou niet langer thuishoren op de lichtbak. Rommel hoort thuis bij de poelier toch? Of in de tomatensoep van moeder-de-vrouw...

Tsja, duivenspel is en blijft een vreemde wereld. De ramp van Guéret: het is amper groot nieuws geweest voor de buitenwacht. Maar wat lees je dan vandaag in de krant. Vogelbescherming Vlaanderen trekt plotsklaps aan de alarmbel. Er zouden te veel vogels bij mensen tegen de ramen vliegen. En als vogels daar tegenaan botsen, breken ze hun nek. Ocharme! Tuurlijk is dat erg, de Vogelbescherming vraagt dat mensen maar beter hun gordijnen dicht doen... Om verder onheil te voorkomen. Echt waar: zo staat het vandaag in de gazet... Maar zo'n zelfde gazet zegt niks over mogelijk vijf-of zesduizend duiven die vanuit Gueret simpelweg nooit meer thuis gaan komen. Is dat dan niet erg? Acht koolmezen die zich dood vliegen tegen spiegelglas: de wereld is te klein. Maar een duivenmoord... Daar kunnen we maar beter over zwijgen! Kun jij nog volgen? (10-9-2014)

 

Ge moogt nooit oude schoenen weggooien voor je er nieuwe hebt gekocht...

In de duivensport loopt zowaar alles verkeerd wat maar fout kan lopen... Hoe zou dat toch kunnen komen, denk je?

Enkele naakte cijfers van de RAMP van GUERET...

 

DRINGEND GEVRAAGD BIJ 
DE KBDB: EEN PUINRUIMER EN 
EEN CRISISMANAGER. EEN 
KWESTIE VAN DE MEUBELEN TE 
REDDEN...


Vroeger - toen de dieren nog spraken - kon de duivensport rekenen op informanten die op de vluchtlijn woonden. En wat deden deze mensen? Zij gaven aan de lossingsverantwoordelijke in België de weersomstandigheden door. Deze (soms) gewone mensen zagen alleen dat het bewolkt was, dat het regende of niet regende, dat de wolken laag of hoog stonden, dat het mistig was of alleen maar wat brandnevel. Zichtbaarheid goed of slecht of matig. En niet onbelangrijk: de wind... Sterk en straf op kop. Of wind in de staart. Voor mensen die duiven moeten lossen is dat heel belangrijke informatie.1200 meter snel of 1650 meter snel: het is een wereld van verschil... Dit soort mensen kregen lang geleden voor hun werk een paar centen (het stelde niks voor) en aan het eind van het jaar mogelijk een doos "mon chérie" voor hun vrouw. Ze waren er content mee...

Vandaag hebben we dat soort mensen niet meer. De KBDB en de sport heeft ze buiten gegooid. Met alle gevolgen die we vandaag kennen. Bijna de ene rampvlucht na de andere. Lossingsverantwoordelijken maar ook de baas van ons nationaal sportcomité: ze weten niks meer, ze slagen als een blinde naar een ei. Want wat zeggen de vrachtvoerders op de plek van lossing: altijd schoon weer... Ze willen thuis zijn. Komt daar nog eens bij dat zij die in België voor veel lossingen verantwoordelijk zijn NIKS kennen van weerkaarten. Doorgaans is het internet voor dit soort mensen Chinees. Ze kijken wel maar ze zien niks. Simpelweg omdat ze dom en niet beslagen zijn.  Domheid is hun handelsmerk... Een zelfde verhaal met zoveel lossingsplaaten. De meesten zijn ongeschikt. Dat er een verschil is tussen één vrachtwagen en zeven camions: zijn ze nooit op gekomen. Dat je meer plek en plaats nodig hebt om 30.000 duiven te lossen dan maar 2000 duiven: wat zeg je nu? Neen, niet aan gedacht neen. Want de Fransen zeggen dat al hun plaatsen ideale plaatsen zijn. En zo kan het dan komen dat sport in de soep draait. Schrik je nog?

Tuurlijk kan het ook anders. Ene Chris De Schacht uit West-Vlaanderen is er - denk ik - zelf niet mee op straat gekomen. Maar wij hebben nu één keer zo onze bronnen. Weet je nog zomerdag een eind geleden. West-Vlaanderen organiseerde samen met Compiégne een herdenkingsvlucht. Vredesduiven, vriendschap is een schone deugd. Mensen aan het oude oorlogsfront: zelfs vandaag mogen ze niet vergeten worden... Vanuit Frankrijk kreeg De Schacht bericht dat ze in Compiégne een knappe lossingsplaats hadden gevonden. De Schacht die ooit na Van Coppenolle nog een eind in de Livornostraat heeft gezeten om daar de KBDB van een nakend failliet te redden (De Schacht bespaarde er twaalf miljoen in amper één jaar tijd) kende en kent zo'n beetje het reilen en het zeilen. Zelf zien en dan pas geloven. De Schacht is nooit de man van "horen zeggen" geweest. Hij kent tenslotte zoveel nochalance op zijn Frans. Hij is toen zelf naar Compiégne gereden. Hij zag daar een veldje en een rij bomen van wel dertig meter hoog. En wat zegde De Schacht: niet met mij... Dat kan hier niet. Tot hij samen met de plaatselijke burgemeester een schone plek kreeg toegewezen. Plaats voor veel camions, wijds zicht, geen enkel obstakel in de weg. Piccobello... Op een grasperkje waar je hooguit de was van twee huishoudens kunt bleken: daar is het onmogelijk duiven lossen... En zo is het gegaan. Compiégne kreeg in West-Vlaanderen 26.000 duiven bij mekaar. Pracht van een koers, iedereen tevreden... Zo moet het en zo hoort het. Alleen hebben we in dit land maar één Chris De Schacht. Iemand die denkt...

Reden waarom Guéret zondag compleet fout is gegaan. Daar hebben ze niet gedacht. Daar hebben ze alleen maar gedaan. Kloterij van domme mensen. Schreel op kop... En zo is het gekomen dat gisteren maandag haast alle wedstrijden tot een eind na de middag OPEN hebben gestaan. Met grote verliezen tot gevolg. Ramspoed in het kwadraat... Reden waarom we effen (nieuwsgierig als we zijn) in wat uitslagen van deze provincies zijn gaan kijken. U mag de rest zelf invullen. Hier de naakte cijfers:

Wim De Troy 9 prijzen van 36 duiven, Jos Vercammen 25 van 84, Dirk Van Dijck 15 van 58, Bosmans-Leekens 10 van 50, Jos Thoné 12 van 48, Paul Huls 4 van 40, Vermeerbergen-Wilms 14 van 30, Jos en Jules Engels 10 van 40, Van Hove-Uytterhoeven 8 van 38, Van Elsacker-Jepsen 6 van 32, Op De Beeck-Baetens 4 van 18, Rik Hermans 5 van 21, Jelle Roziers 18 van 61, Cleirbaut-Van Riet 14 van 39, Verrect-Rutten-Depla 4 van 10, Platteeuw-Noels 4 van 15, Kristien Ryks 1 van 9... Conclusie: zelfs goeie liefhebbers kregen "patatten" tegen hun oren. Maar zo vergaat het ook de rest van het land. Niks dan miserie... Eén vraag dringt zich op: moeten liefhebbers zo'n soort onverantwoorde strapatsen nog langer accepteren. Ik stel bij deze voor dat we iemand als Chris De Schacht maar beter naar Halle zouden halen. Als crisis-manager en als puinruimer. Iemand moet tenslotte weer onze sport op de rails proberen krijgen. Alleen: daar is verstand voor nodig. En overleg. In heel Halle is dat vandaag niet te vinden. Reden waarom we niet echt hoopvol kunnen zijn... En dat vooruitzicht: daar kan een mens echt niet vrolijk van worden. Mijnheer Van Bockstaele en zijn hele gevolg kunnen maar beter stiekem en ongezien langs de achterdeur verdwijnen. Ze hebben er tot de dag van vandaag immers nog niks van gebakken. Tenzij alleen maar ellende... Neen, we zijn nog niet thuis! (9-9-2014)

 

"-Mogelijk zijn deze mensen er als leek ingesukkeld zonder het zelf te beseffen..."

Menselijkheid mag niemand vreemd zijn...

Vrienden, buren en bekenden weten het zeker!

 

"VADER VERVLOESEM DURFT DE 
DEUR NIET MEER UIT. EN PATRICK 
KAN DIT SOORT TONEEL ECHT 
NIET SPELEN... DIT IS VEEL 
MEER DAN SIMPEL EEN BEETJE 
MISERIE. DIT IS DE HEL..."


Het is niet verboden om een beetje hard te zijn tegenover mensen die in de duivensport de kluit proberen belazeren. Fraude, vals spelen, doping, weet je wel. Melkers die de duivensport wetens en willens naar de vaantjes willen: het is moeilijk om ze ooit nog in de armen te sluiten. Bovendien is het ook nog eens bekend en geweten dat duivensport niet steeds de meest vredelievende bezigheid is die bestaat. Hard tegen onzacht. Kop tegen kei. En toch blijven we gelukkig nog altijd mensen. Met ratio en gevoel... Onderhand een dikke week ligt ene Patrick Vervloesem uit Rijmenam als "dopingzondaar" op straat. Geklist in Zuid-Afrika. Nog eens extra gepakt na de tegenexpertisie. ATROPINE is de naam. Ene dokter Geert Van den Eynde denkt en vreest dat Vervloesem er als leek ergens moet "ingesukkeld" zijn. Bovendien zou Atropine zelfs drie dagen na het inkorven uitgewerkt zijn. Hoewel het wel het hartritme verhoogt en de luchtwegen open zet. Maar extra potentie gaat het duiven niet geven. Bovendien zou het dan moeten gegaan zijn met mogelijk druppels die een oogarts gebruikt om naar je oogfundus te kijken. Twijfel! En niet echt prestatiebevorderend bijna...

Hoe ook: buren, bekenden, familie, dichte en verre vrienden en zelfs collega-duivenliefhebbers zijn het over één zaak eens. Zoveel ellende hebben ze nog nooit in een huishouden ooit gezien. De "Vervloesems": ze weten het niet meer. Aan de grond genageld. Troosteloos. Niks dan kommer en kwel in het kleine Rijmenam. René, de oude vader van Patrick Vervloesem, durft zelfs zijn huis niet meer uit. Hij is beschaamd en wil niemand nog zien. Wat gaan de mensen denken? René voelt zich geraakt tot in het diepst van zijn "oude" hart... Patrick en zijn vrouw schijnen het ook niet meer te snappen. Ze zitten in de put. En diep in de miserie. Gaan ze dit nog wel recht krijgen ooit? En wat gaat die grap hen mogelijk kosten? Buren en bevriende liefhebbers die bij Vervloesem over de vloer komen, zijn zeker van hun zaak. Dit is geen toneel. Zo kan niemand het spelen. Dit is absolute ellende van drie uitgetelde mensen aan de rand van een rij duivenhokken... Tranen die niet helpen, vragen zonder antwoord, vloeken die niks oplossen. Patrick Vervloesem is geen bandiet, zeggen ze. Niet gisteren, niet nu en ook niet morgen. Ze hopen dat het goed gaat komen. Dit soort hel verdienen ze niet...

En zegt dokter Geert Van den Eynde zonder verder een waardeoordeel omtrent één en ander te hebben. "-Mogelijk zit een deel van het probleem bij het feit dat je in één click via het internet aan dingen kunt komen waarop je niet echt zicht hebt. Hoe ziet de samenstelling van een product eruit, en wat als je niet echt zicht zou hebben op één of ander registratienummer. Op die manier ga je dingen geven die je niet echt kent. En moet je maar vertrouwen dat het koosjer gaat zijn. Zo zou het best wel eens kunnen dat producten die bijvoorbeeld aangemaakt zijn in o.m. Thailand of Roemenie niet kunnen of mogen in ons land. Wegens een verschil in regelgeving. In wettelijkheid zeg maar... En dan kom je weer bij hetzelfde punt uit: mensen sukkelen er gewoon in op deze manier. Er gaan er nog meer tegen de lamp lopen. Al of niet terecht. Hier hebben we het laatste nog niet van gehoord."

Klaar: doping kan niet. Maar wat als mensen mogelijk compleet onschuldig in één of andere valkuil terecht gaan komen. Duivenmelkers zijn geen dokters, geen scheikundigen, geen wetenschappers toch? Duivensport danst mogelijk op een iets te slappe koord. Vraag is alleen of in dat soort situaties duivenspel nog wel zonder achterdocht te spelen valt? Je kunt toch niet wakker gaan liggen van een hobby? Van een dreigende hakbijl boven je hoofd... (9-9-2014)

 

Vijf weken waren zij top in Antwerpen op de zware midfond...

"-Ge moet u dat niet aantrekken... Ik zal wel schrijven wel merk van duivenvoer jullie geven... Ge kunt er nog een frankske mee verdienen..."

Ene Davy Deckers (top-reporter) doet het voor zijn sponsors...

Dit was hun eerste "grote" ontmoeting met de "grote" mijnheren van de pers...

 

EERLIJKE MENSEN ALS RUDY EN 
ANDY VAN EYNDE (PUTTE) LATEN 
ZICH NIET OMKOPEN VOOR EEN 
LEUGEN OF EEN PAN SPEK...

 

Duivensport anno 2014: het is een oord van verderf. Een slangenkuil van veel slechte en valse mensen. Schoon van voor, slecht vanachter... Uitgekookt volk zonder het minste greintje deontologie. Ook sommige "wereldberoemde" schrijvelaars in onze sport: ze schamen zich simpelweg nergens voor. Wie gelooft die mensen nog! Wie leest nog maar één letter van wat ze schrijven. In hun simpel gazetje of op de lichtbak van het internet...

Neem nu Rudy en Andy Van Eynde uit Putte. Een vader en een zoon en zot van duiven en sport. Schone mensen gewoon... Lang is vitesse hun hemel op aarde geweest. Hun hobby en hunliefde. Schone prijzen spelen, eerlijk zijn en links en rechts met vrienden een glas drinken: het leven kan schoon zijn. Tot vader en zoon Van Eynde op een schone dag besloten om het ook eens bij de wat grotere mensen te gaan proberen. We zien het wel. En als het lukt, kunnen we nog altijd terug toch? Ze hebben het gedaan. Afgelopen zomer met een duivin of tien op weduwschap. Het liep al goed op de midfond. Tot op een dag vader en zoon samen efkens aan de keukentafel zijn gaan zitten... Wat denk je, paps? Zouden we het niet durven om met die duivinnen effen verder te gaan spelen? Zware halve fond. Wat denk je? Nationaal... En als blijkt dat ze te min zijn, kunnen we nog altijd terug toch... Wat denk je, paps?

Zo gezegd, zo gedaan. Ze zijn gegaan. Meteen recht in het hol van de leeuw. Houtvenne: het strafste en het sterkste inkorflokaal van heel Antwerpen. Jos en Jules Engels, Van Hove-Uytterhoeven, Wim De Troy, Gaston Van De Wouwer (om maar die straffe mannen te noemen): zouden we in de buurt kunnen blijven? Gien is toen gekomen, Bourges, Argenton en Chateauroux. Wat bleek: niemand scoorde hoger en beter. Vader Rudi en zoon Andy Van Eynde waren met de klap niet meer die onbekende vitessers. Ze planten hun voet voor en tussen de grote mensen. Echt waar: in Houtvenne schrokken ze zich een hoedje. Hoofdvogels vielen uit de lucht, geld en vroege prijzen. Knappe gasten die "nieuwelingen" uit Putte. Chateauroux leverde ze zelfs een nationale zone-zege op... En dan (zo gaan die dingen), dan komen de gasten van de gazet. En van de lichtbak... Op een dag is ook ene Davy Deckers gekomen. Schrijvelaar bij Pitts. Dag, mijnheer, 't is voor een reportage. Leg het eens uit allemaal. En kunt ge gij eens zeggen wat gij mogelijks in uw water doet? En ge zult ook wel grit geven zeker? En vitamineral ook wel zeker? Welk merk? Ik bedoel of ik de fabrikant mag kennen? Ge moet begrijpen: als ik wat schrijf, verlangen de mensen en de lezers dat het volledig is. Van een kampioen willen ze tenslotte alles weten, snap je. En vitaminen zul je ook wel geven zeker? En draait ge voor het inkorven de nestschotel om? Of er na... En ge zult ook wel verduisteren zeker? Hoe donker zitten ze wel niet... Schemer of nacht? Tsja, zo gaan meestal zo'n gesprekken. Duivenreporters schrijven liever

hun eigen verhaal dan dat van de duivenmelker. Tot op één moment het voer ter sprake kwam. De soort en het merk van duiveneten. Toen kwam de aap echt wel uit de mouw? Want wat zegde mijnheer en reporter Davy Deckers... Weet ge wat? Als ge er niks op tegen hebt en als ikmag schrijven in dikke letters dat ge dat bepaald merk van duivenvoer geeft (ook al is het niet de waarheid) dan zorg ik er wel voor dat ge van de fabrikant een bon van honderd euro toegestuurd zult krijgen. Nogmaals: het moet niet kloppen. Maar ge moet dat verstaan: het is publiciteit en omdat ik die mensen goed ken, kan ik dat wel regelen. Want altijd zijn er wel duivenmelkers die na het lezen ook dat duivenvoer gaan beginnen geven. Ge moet dat verstaan... Reclame is nu één keer reclame.

Neen, dat begrepen vader en zoon Van Eynde niet echt. Werkt het op zo'n manier als je in de gazet of op de lichtbak wil komen? Zitten reporters de dag van vandaag op deze manier in mekaar? Hoe kun je nu zo'n mensen nog geloven.? Efkens liegen om dan honderd euro te krijgen van de voerfabrikant... Zoiets doe je toch niet als je een eerlijke mens wil blijven. 23 augustus: Rudy en Andy Van Eynde zijn op de lichtbak van Pitts toen verschenen. Naar aanleiding van Chateauroux. Over duivenvoer stond er niks te lezen. Wel stonden enkele foto's scheef op  de site. Om Rudy en Andy van dichtbij te leren kennen, moest een mens zowaar op zijn zijkant voor zijn computer gaan liggen... En van die honderd euro? Neen, daar is niks van gekomen... Eerlijke mensen als de Van Eyndes laten zich niet omkopen voor een leugen of een pan spek. Maar ze zijn wel geschrokken van hun kennismaking met de "grote" pers in het leugenpaleis van een stuk nationale duivensport. Juist, het is een raar en (soms) schaamteloos wereldje... Zinnen verzinnen, woorden verdraaien: er zijn kennelijk duivenreporters die geen schaamte kennen. Zoals die mijnheer Davy Deckers. Hij gaat het nog heel ver brengen, denk ik dan maar. Gekribbel en gekrabbel ten dienste van een sponsor... Eéntje in duivenvoer. Wat gaan we nog krijgen mogelijks? En gij en ik: wij zouden zo'n dingen moeten lezen... Ik trek meteen de stekker uit. Eén ding blijft echter wel overeind: Rudi en Andy Van Eynde zijn vijf weken lang bijna het beste geweest wat we zien "vliegen" hebben. En dat met drie verschillende merken van duivenvoer. Maar wellicht net niet het gesponsorde merk van reporter Deckers. (8-9-2014)

 

Met 19034 nationale duiven GOK je niet...

19034 nationale duiven los je niet om halfelf. Voor 615 kilometer vliegen is de dag te kort. Het donkert rond deze tijd om acht uur 's avonds...

Duivensport zit in dit land in handen van PUMMELS... Terwijl de liefhebbers elke keer opnieuw het gelag en de rekening betalen.

 

Schaamte is een begrip dat sommige mensen niet meer kennen...


NA DE KATASTROFE VAN GUERET.

MIJNHEER SCHREEL IS MET VAKANTIE.

HIJ LIGT IN GRIEKENLAND MET ZIJN

BUIK IN DE ZON. TERWIJL DUIVENMELKERS

HIER TE LANDE GROEN ZIEN VAN

MISERIE!

 

Guéret 2014, de laatste nationale koers van het seizoen, heeft geen enkele winnaar opgeleverd. Enkel maar verliezers, verdriet, pijn en miserie. Hoeveel duiven er op dit moment onderweg nog ergens naar adem zitten te happen: wie zal ze tellen. Hoeveel duiven doelloos zoeken maar de weg niet meer blijken te vinden: wie zal ze tellen? Guéret is zonder meer en moordkuil geworden. Een massamoord op sportduiven... Ene Veulemans gewonnen, zeg je? En ergens ene Jimmy Van Kerckhoven in Denderhoutem met jonge duiven. Het zegt niks over sport of over duivenspel. Zowel een manke als een blinde duif kon gisteren winnen. Het balletje rolt altijd wel ergens. Juist: Guéret is de meest waardeloze duivenvlucht in dertig jaar geworden. Een kerkhof vol miserie. We zijn ondertussen zo goed als dertig uur na de lossing en wat blijkt: op tal van plaatsen zijn nog steeds onvoldoende duiven thuis om een uitslag in mekaar te flansen. Lokalen en uitmakers: ze kunnen niks. En wanneer mensen finaal hun klokken gaan binnenbrengen: we zullen het wel zien zeker... Of zoiets nog duivensport is? Neen, dit is simpelweg moord en doodslag op levende dieren. Om u nog één idee extra te geven. Zondagavond waren in het ijzersterke inkorfolkaal van Houtvenne 50 van de 580 ingekorfde duiven thuis...

Maar hoeveel verstand moet je hebben om niet te zien dat duiven om halfelf lossen in Guéret om miserie vragen is. Eén voorbeeld: ene Vermeerbergen uit Rijkevorsel speelt 611 kilometer ver. Als daar een duif thuis moet komen na zevenen 's avonds is het nog amper een klein uur "lichten" dag. Aan 1192 meter per minuut... Mensen en duivenmelkers met zelfs maar een klein pakje hersenen in hun kop, wisten zondagmorgen quasi zeker: ze gaan niet meer lossen. Toch lukte het ene Dirk Schreel, bovenbaas van Halle en van onze nationale sport, er hersenloos in om toch Guéret maar los te gooien. Befehl ist Befehl... Ge zult doen wat ik zeg en daarmee basta! Diezelfde zondagmorgen: bij de Meteo Wing in Beauvechain zitten hoge en lage officieren van de morgen tot de avond het luchtruim te bekijken. Ze zien elk regenwolkje, elke mistbank, elke naderend onweer, de stand van de zon en de sterren. Bij de Meteo Wing zit op het vlak van weerberichtgeving heel slim volk. Alleen maar voor het geval ze zelf zouden moeten uitrukken. F'16 's zijn geen speelgoedvliegtuigskes tenslotte. En uiteraard zitten in de buurt van de Meteo Wing mensen die duivensport volgen. En wat bleek: lang voor Schreel zijn hakken in het zand zette om te schreeuwen dat om 10.30 u diende gelost, wisten ze in Beauvechain al lang dat daar vodden zouden van komen. Guéret zou zich te pletter gaan vliegen. Opbotsen tegen muren van mist. Zo is het finaal dan ook gegaan. Alleen bij de KBDB weten ze alles beter. Ze mogen daar al zo dom zijn als het achtereind van een varken, ze klooïen daar onderhand al een volle maand aan dat het een lieve lust is... Simpelweg nog te dom om kennis en verstand in te huren... Wij weten het beter.

En hoe zo'n ramp als Guéret dan is kunnen komen? Mensen uit West-Vlaanderen weten het te weten. Al een paar nationale weken konden ze daar geen prijs winnen. Ze kwamen er bijna nooit nog aan te pas. Met als gevolg dat de populariteit van een zekere mijnheer Schreel op een bepaald moment bijna nul was geworden. Diep weggezakt... Schreel werd de laatste weken in de "Vlaanders" nog amper aangekeken. Ventje van niks. Ventje van niks verstand... Als Vlaanderen op het vlak van duivenspel niet kan winnen: ze worden simpelweg kwaad. En wat moet Schreel gedacht (?) hebben: ik zal nog eens effen gauw "nen truc" proberen uithalen. Om een beetje liefde terug te winnen. Om mijn Vlaamse vrienden te behagen. De tijd van feesten en partijën komt er tenslotte aan, ge hoeft niet te koken als ge ergens drie keer in een weekend gratis kunt gaan eten... En daar alleen in een hoekje gaan staan met een halflege pint en bijna met alleen maar halve vijanden in de buurt. Op die manier wilen duivenbazen niet buiten komen. Ze willen dat ze aanbeden worden, geprezen en ze horen graag zeggen hoe goed ze het wel gedaan hebben. Ijdelheid is nu één keer een zaak des mensen...

Dus dacht (?) Schreel: ik ga mijn repuatie gauw repareren. Ik verbied De Gheest van Cureghem om om negen uur of halftien te lossen. Hij moet maar wachten. Net zo lang tot het punt daar is dat alle vroege duiven in "mijn" Vlaanderen zullen gaan "vallen"... Antwerpen, Brabant en Limburg: ze hebben al genoeg in het voordeel "gelegen"... Dus los om 10.30 u. En toch is het nog allemaal fout uitgepakt. Hoe later het werd, hoe groter de ramp, 19034 nationale duiven zijn plots naar alle kanten beginnen dolen. Schreel had niet voor zijn vrienden  gezorgd dan wel voor een zelden geziene loterij. Vijf ballen voor één euro. Sport zonder sport. Alleen nog maar verdwazing. En heel veel dierenleed. Mensen in zak. Mensen in as. Mit Van Hove uit Putte, een "duivenmadame" met een leeftijd van rond de zeventig. 16 oude mee, 38 jonge duiven. Twee stuks thuis zondagavond. 18.51.31 u en 19.06.43 uur... Dan niks meer. Tenzij nog één telefoontje. Om kwart na zeven. Het was dierenarts Raf Herbots uit Velm bij Sint Truiden. Hij had net zijn eerste "jongske" geklokt maar er vloog iets "vreemds" mee binnen. Stel je dat voor. Eéntje met een chip aan de poot en een gummi en een telefoonnummer. 015 en nog zowat... Raf, goeie jongen, belde op. Hij wist alleen niet waar hij zou uitkomen. Potverdekke, wat zegt ge? Bij Van Hove-Uytterhoeven. In Putte toch éh... Wel hier is om kwart na zeven een jonge duif van Guéret van u bij mij binnengekomen... Samen met mijn eerste duif. Schoondochter Peegie is ze dan maar gaan halen. GPS richting Velm. Honderdtwintig kilometer over en weer. Derde afgegeven jonge duif. Huis voorbij gevlogen en recht bij Raf Herbots binnen... Putte, Mechelen, Leuven, Tienen, Sint-Truiden... Velm. Het was al lang donker toen Mit aan de keukentafel zat. Geen zin meer in niks. Geslagen, verslagen. Er stond een beetje water (tranen?) in haar ogen. Ik ben kapot, zegde ze. Waar denk je dat die "beestjes" mogelijk zouden kunnen zitten, ocharme? Wij wisten het ook niet. Overal en nergens zeker. Mit Van Hove, het hoopje mens was troosteloos. En niet omdat er vandaag geen vroege prijzen uit de lucht waren gevallen. Haar duiven! Haar vrienden... Mit Van Hove heeft ze lief weet je wel. Ik hoop dat het deze nacht niet zal regenen. Ik hoop dat er morgenvroeg "gene" mist is. Er was wel mist. Moet ge weten: Mit Van Hove praat met en tegen haar duiven. Ze kent ze allemaal. Pluim en ringnummer. Ze speelt met haar duiven. Zoals moeders dat met kinderen doen. Liefde geven is liefde krijgen. Mit aait haar duiven, ze treitert ze, ze daagt ze uit. Moest ze onvoldoende pensioen "trekken", Mit zou een circus met duiven kunnen beginnen... Daar zat ze dan aan haar keukentafel. Alsof ze net hadden komen zeggen dat haar zoon en haar dochter richting Syrië of Noord-Irak waren gevlucht. Om er te gaan vechten. Met de kleinkinderen op de achterbank... Mit: compleet kapot, compleet van de kaart. Mit Van Hove: ze betaalde voor duivenliefde gisteren en vandaag een wel heel hoge prijs. Ze was evenwel niet alleen. Een heel duivenland heeft zo'n zelfde prijs betaald. Omdat "gekken" in dit land aan de touwtjes trekken. In plaats van een beetje duivenplezier krijgen Belgische duivenliefhebbers alleen maar miserie op een schaaltje aangeboden.

Toch nog dit: mijnheer Dirk Schreel, nationaal sportcomité-voorzitter, heeft vandaag het land verlaten. Hij is spoorslags naar Griekenland vertrokken. Ze denken met vakantie. Duivenmelkers gaan hem daar niet meteen weten te vinden. En tegen dat hij weer thuis durft te komen, zal het wel weer allemaal overgewaaid zijn zeker... Doe ze nog maar eens goed vol zal hij ginder vermoedelijk zeggen... Terwijl duivenmannen hier nog een eind hun wonden likken. 19034 duiven: achter elke duif zit mogelijk een verhaal. Denk je dat daar één iemand nog rekening mee houdt... Zou liefde voor beesten uit het woordenboek geschrapt zijn? Ge zegt daar zoal iets! Pummels zijn het... (8-9-2014)

 

DE RAMP EN DE KATASTROFE VAN GUERET...

 

Vijftienduizend duiven zijn niet thuis... Ze zitten ergens, ze hangen ergens, ze liggen ergens?

Los om 10.30 u wegens orders van de voorzitter van het nationaal sportcomité!

 

OPSTAPPEN EN ONTSLAG NEMEN

PER DIRECT:  DE HEER DIRK SCHREEL

HEEFT GEEN ANDERE KEUZE MEER!

 

Cureghem Center, nationale inrichter, en Dirk Schreel, nationaal voorzitter van het sportcomité: zij tekenen vandaag voor één van de grootste duivensportcatastrofes van de laatste dertig jaar. Onder hun tweetjes hebben ze "bedisselt" dat ze nationaal Guéret zouden buiten gooien om 10.30 u deze morgen. Een middag en één avond later is het overal in het land rampspoed en treurnis. Miserie in drie keer het kwadraat en nog veel groter. Goeie duiven, halve goeie en kampioenenduiven: ze zijn niet thuis gekomen. Ze zitten ergens, ze liggen ergens, ze wisten en weten hun weg naar huis niet te vinden. Naar schatting zijn vanavond voor het donker TIEN procent van alle duiven thuis geraakt...

Reden: welke volslagen gek lost nu (nog) duiven om halfelf. Uiteraard is zoiets veel te laat op een dag zonder wind en vol inversie. Juist, ene Luc De Gheest en ene Dirk Schreel zijn die gekken. Als ons heer bezig was het verstand uit te delen, hebben ze wellicht ergens op één van de laatste rijën gestaan. En precies zo'n soort volk denkt de pretentie te moeten hebben om in het wereldje van duivensport iets te betekenen. Ze overschatten zichzelf in hoge mate. En dan krijg je dit wat we nu meeemaken. Vijftienduizend duiven niet thuis. Of ze het heel erg vinden? Niet echt zeker... Of toch: op het moment dat het duidelijk werd dat Guéret een kanjer van een kastrofe zou gaan worden, kwam ene Luc De Gheest als eerste uit zijn hok. Hij liet weten dat hij het niet kon helpen. Hij (zo zegt hij) wou en zou de 19034 duiven er om negen uur of hooguit halftien hebben willen uitgooiën. Maar hij MOCHT niet. Hij kreeg geen toesteming. Juist: van mijnheer Dirk Schreel. Deze mens  gaf Cureghem de dwingende raad om toch maar beter te wachten. En als ze zijn orders niet zouden opvolgen, zou het er wel eens kunnen waaien...

Ondertussen kennen we met zijn allen het resultaat en de uitkomst: een kanjer van een ramp. Een kerkhof vol duiven. Om je een representatief voorbeeld te geven: bij de Turnhoutse Fondvrienden van Bart Van Oeckel zijn vandaag 5 oude duiven thuis van 64 en 7 jonge duiven van 146 ingekorfde exemplaren. Bart Van Oeckel zelf heeft 3 oude duiven van 30 thuis naast 4 jonge duiven van 36. En zegt Van Oeckel: waarom kunnen die gasten als ze met hun ogen open zien dat het mogelijk fout gaat gaan... Waarom komen die gasten geen honderd of zelfs nog meer kilometer korter... Goeie vraag. Maar als je mensen aan het roer hebt staan die van de Schepper niks of weinig hebben meegekregen en als diezelfde mensen dan ook nog eens moeten beslissen over het leven van meer dan negentienduizend duiven... Tja, dan krijg je dit. De RAMP van 7 september 2014... Niet de eerste en wellicht ook niet de laatste. En mijnheer Schreel: hij mag in de keet en de kroeg dan best een vrolijke tapdanser zijn: van duivensport heeft deze mens geen zier en geen sikkepit verstand. Zelfs geen boerenverstand. Opstappen en ontslag nemen is de enige goeie beslissing die hij voor de duivensport nog kan nemen. Knapen die van duiven en sport onvoldoende letters hebben gegeten: ze gaan de boel alleen maar blijven verknoeïen. En als ge nu één ding wil weten: de liefhebbers zijn zijn strapatsen kotsbeu. Als koude pap. Wat kun je in de duivensport met mensen die er in slagen om slag om slinger de meest foute beslissingen te nemen? Geen kloten toch... Een figuur als Schreel richt de duivensport simpelweg grandioos ten gronde. Eén goeie raad: probeer mogelijk ergens lid te worden van een doordeweekse kaartersclub in uw dorp. Maar hou A.U.B. uw handen en uw ideeën ver weg van duiven. De melkers gaan er u dankbaar voor zijn. Wachten op de volgende ramp of stomme stoot: we kunnen het echt niet meer aan. Maar mogelijk zul je dat ook wel niet snappen zeker? (7-9-2014)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Actueel 
» Bourges: duiven slimmer dan de liefhebber...

» De Kantlijn: zwaluwen belangrijker dan mensen

» Mit Van Hove speelt onder een schuilnaam...

» St. Vincent tegen het licht gehouden

» Gust Cristiaens recht voor zijn raap...


vakantievilla Spanje